cialis Online φαρμακείο Farmakeio Trikala με τις καλύτερες τιμές στην Ελλάδα.

Ιστορία του… συνταγματικού τόξου

 Ιστορία του… συνταγματικού τόξου

«Μόλις που χάραζε. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Τα είχε καταφέρει επιτέλους. Στολίστηκε. Βαρύ μετάξι η μπλούζα. Ύφασμα ακριβό, παλιό οβρέικο, απ’ τα χιλιάδες που μάζευαν οι ναζίδες, οι παρέες του άντρα της, πριν τους βάλουνε τους Βαραβάδες, στα τρένα για τους φούρνους. Το σεντούκι το άνοιγε μια φορά, κάθε δυο χρόνια κι όλο κάτι πολύτιμο έβγαζε απ’ τα κλεμμένα.

Στο λαιμό περιδέραιο βαρύ. Άσπρες πέτρες και χρυσοί βώλοι. Όλα από τα δόντια των βρωμοαίματων φονιάδων του Χριστού. Εξαγνισμένα στους κλιβάνους. Έκανε έναν πρόχειρο υπολογισμό και φορώντας το κραγιόν με κόπο στα ζαρωμένα χείλια της, “πάτησα τα ογδόντα” σκέφτηκε, “κι όμως καλοστέκομαι. Να ζήσω να τον δω και τον μικρό να τον προσκυνάνε οι μετανάστες και οι βρωμιαραίοι”, σταυροκοπήθηκε. Βγαίνει αργά και βροντάει φέτος στη γειτονιά. Αυτή που χρόνια τώρα την ήξεραν σαν τη γυναίκα του δοσίλογου, τη μάνα του χουντικού, τη γιαγιά του τσογλαναρά που πλακώνεται με τ’ Αλβανάκια απ’ το δημοτικό για να του πάρει σοκολάτες κι άμα μεγαλώσει και μοτοσακό να κυνηγάει μ’ ασφάλεια κάθε βρωμοπακιστανό. Μετά τις εκλογές, τη χαιρετάνε και μερικοί που δε γυρνάγαν να τη δούνε.

 

Ημέρα της γυναίκας! “Γιορτάζω”. Κορδώθηκε όσο την παίρναν τα ρημάδια τ’ αρθριτικά, βλέποντας τα δυο θεριά με τα μαύρα κοντομάνικα να την περιμένουν να βγει από το ασανσέρ.

 

Της τα είπαν στα γρήγορα τα μαντάτα. Πως δε θα πάει στα γραφεία του συνδέσμου για γιορτές και κουλουράκια, μα στην ασφάλεια. Να καταθέσει πως όλη τη νύχτα τη γιατροπόρευε ο εγγονός. Οτι δεν ήταν αυτός που πλάκωσε στο ξύλο δυο “ρυπαρούς μαυριδερούς υπανθρώπους” και κινδυνεύει τώρα με μαύρη φυλακή… Ταμπλάς. Εσφιξε το κολιέ για να μη δούνε πως έτρεμε. Την έφτασαν σχεδόν σηκωτή, με μια σκληράδα που την παραξένεψε, αλλά δεν είχε σάλιο να παραπονεθεί, μπροστά απ’ το μηχάνημα της τράπεζας, δυο τετράγωνα πιο κάτω. “Λεφτά θα χρειαστεί το παιδί”, γρυλίσανε οι φρουροί, “αυτοί που ήταν το δώρο του εγγονού της το καλύτερο για την ημέρα αυτή”, πρόλαβε να σκεφτεί πριν σωριαστεί. Το τελευταίο αντίο στη ζωή, καθώς περνούσε από τα σβησμένα μάτια της, της το είπαν εκείνα τ’ άρβυλα τα βαριά τα γερμανικά του νταγλαρά, όπου ακούμπησε το μάγουλό της και δυο τρίχες απ’ τα κάποτε ωραία της μαλλιά.

 

Οι σάρκινες ντουλάπες πάγωσαν. “Τι κάνουμε τώρα ρε με την γρια;”, βρυχήθηκε. “Πάνε πιο κάτω στου Ινδού το σπίτι. Πλάκωσέ τονα και αυτόν και φέρτον σηκωτό. Σπάσε το κολιέ της, κι άμα φανείς, θα βάλω τις φωνές. Θα πούνε, μωρέ, πως τη φάγανε οι μετανάστες οι ληστές τη γριούλα μας κι ανήμερα μάλιστα τη μέρα τη γυναίκας. Ξέρεις το ποίημα ρε… Ωσπου να ‘ρθείς θα πάρω και το βουλευτή να το καταγγείλει στη Βουλή…”.

 

Απ’ όλες τις δουλειές που του ‘χε χρεώσει ο αρχηγός ετούτη ήταν η πιο εξευτελιστική. Να τον τραβάνε φωτογραφίες με γριές που σέρνονταν για πενταροδεκάρες στα τραπεζικά κωλομηχανήματα. Την κοίταξε την πεθαμένη και μούγκρισε, «τι γιορτάζεις μωρή;». Χούφτωσε δυο στρογγυλά χρυσά για να τα δώσει το βράδυ στον κορίτσαρο του κι άρχισε να γκαρίζει. “Αλήτες, φονιάδες, μετανάστες…”».

 

ΥΓ: Η ιστορία διαδίδεται άφοβα. Είναι μαύρη πλάκα σαν και αυτή του «Πρώτου Θέματος» όπου αποδείχθηκε ότι η γιαγιά του ΑΤΜ ήταν μητέρα στελέχους του Μιχαλολιάκου, πρωταγωνιστή σε πρόσφατο βίντεο που σόκαρε.

Διαβάστε επίσης