Πριν ένα χρόνο με τη παρότρυνση ενός φίλου παλιού μηχανικού, είχα κάνει μια ανάρτηση για την ύπαρξη φύλλων αμιαντοτσιμέντου (ΕΛΛΕΝΙΤ) στις στέγες της Αυστροελληνικής καπναποθήκης στην οδό Δαγκλή, ιδιοκτησίας σήμερα της “ΠΕΙΡΑΙΩΣ PROPERTY M.A.E.”.
Επειδή ο αμίαντος είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ επικίνδυνο υλικό, ιδίως όταν έχει υποστεί φθορές, καταλαβαίνω ότι δημιουργήθηκε “ομάδα κατοίκων της περιοχής” που είχε την καλοσύνη να με ενημερώσει ότι επιτέλους εκδόθηκε η έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας για την συντήρηση και επισκευή της στέγης του εν λόγω κτηρίου. Ως εδώ καλά. Όμως, αν οι εργασίες έχουν να κάνουν με την αναγκαία απομάκρυνση του ΕΛΛΕΝΙΤ τότε τα πράγματα δεν είναι απλά! Η απομάκρυνση του ΕΛΕΝΙΤ είναι πάρα πολύ επικίνδυνη διαδικασία και μπορεί να προκαλέσει απελευθέρωση μεγάλης ποσότητας ινών αμιάντου και να επηρεάσει την υγεία των κατοίκων της περιοχής! Αν η ιδιοκτήτρια εταιρεία έχει αποφασίσει, ως οφείλει, να απομακρύνει το ελλενίτ, τότε πρέπει οπωσδήποτε να ακολουθήσει την προβλεπόμενη διαδικασία για τον αμίαντο, δηλαδή το άρθρο 12 του ΠΔ 212/2006 και να ορίσει ειδικό σχέδιο εργασίας και κυρίως να απευθυνθεί σε ειδικές εταιρείες που ασχολούνται με την απομάκρυνση αμιάντου. Αν απομακρυνθεί ο αμίαντος χωρίς τις απαραίτητες διαδικασίες τότε η περιοχή γύρω από την καπναποθήκη θα υποστεί μεγάλη επιβάρυνση από ίνες αμιάντου με μεγάλο υγειονομικό κίνδυνο. Ας έχουν οι αρμόδιοι το νου τους… (κείμενο του γιατρού Μιχάλη Σωτηρόπουλου)
