28/08/2025
«ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, ΔΕΝ ΕΠΑΨΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩ στην επανάσταση της αυτοδιεύθυνσης και την επανάσταση της καθημερινής ζωής. Πόσω μάλλον σήμερα. Έχω την πεποίθηση ότι, πάνω και πέρα από τα οδοφράγματα της αντίστασης και της αυτοάμυνας, οι ζωντανές δυνάμεις ολόκληρου του κόσμου ξυπνούν από έναν ύπνο βαθύ.
Η ορμή τους, δυναμική και ειρηνική, θα σαρώσει κάθε εμπόδιο που ορθώνεται ενάντια στην απέραντη επιθυμία για ζωή, επιθυμία που τρέφει αναρίθμητους ανθρώπους που γεννιούνται και ξαναγεννιούνται με κάθε καινούργια μέρα. Ο κόσμος που έχουμε να χτίσουμε θα ξεριζώσει τον κόσμο που καταστρέφει τον εαυτό του.
«ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑ ΥΒΡΙΔΙΑ, μισός άνθρωπος – μισό θηρίο. Οι κοινωνίες μας υπήρξαν ως τώρα τεράστιες αποθήκες, όπου ο άνθρωπος, υποβιβασμένος σε εμπόρευμα, εξίσου φθηνός και ευτελής, μπορούσε να πουληθεί και να αλλαχθεί με κάποιο άλλο.
Ας εγκαινιάσουμε μια εποχή όπου ο άνθρωπος θα ξαναβρεί την αποστολή του ως στοχαστή και δημιουργού και θα ξαναγίνει αυτό που είναι και θα είναι πάντα: ένα ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον».
ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΩ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΩ ΤΙΠΟΤΑ. Δεν απαιτώ τίποτα. Δεν με απασχολεί η ελπίδα ή η απελπισία. Θέλω μόνο να δω χειροπιαστή, στα χέρια τα δικά μας και στα χέρια ολόκληρου του κόσμου, μια Διεθνή του ανθρώπινου είδους που θα θάψει στο παρελθόν τον ετοιμοθάνατο πολιτισμό του εμπορεύματος και το κόμμα του θανάτου που συσπάται και σκιρτά λίγο πριν ξεψυχήσει».
Raoul Vaneigem – 17 Ioυλίου 2010 [Πηγή: www.doctv.gr]
Το σημαντικό σήμερα δεν είναι πλέον οι ιδεολογικές αντιπαραθέσεις. Η πολιτική δεν αποτελεί πια τίποτε άλλο παρά μια αγορά όπου, με το πρόσχημα της δημοκρατίας, οι πελατειακές σχέσεις είναι νόμος και διαιωνίζουν την επαίσχυντη αναζήτηση για εξουσία και τις πρακτικές της καθημερινής διαφθοράς.
Το πεδίο της μάχης μας είναι ταυτόχρονα και αδιαχώριστα, αφενός, η καθημερινή μας ζωή και, αφετέρου, το περιβάλλον που της επιτρέπει να ανθίζει. Η υπεράσπιση της ατομικής και κοινωνικής μας ύπαρξης συνεπάγεται τη δημιουργία ζωνών απελευθερωμένων από τη δικτατορία της αγοράς, ζωνών που η ελεύθερη πρόσβαση στα αγαθά, η δημιουργία και η άμεση δημοκρατία καταδεικνύουν ότι το κράτος δεν είναι τίποτα και ότι εμείς είμαστε οι ίδιοι επιφορτισμένοι με το καθήκον να δημιουργήσουμε τα θεμέλια για μια πραγματικά ανθρώπινη κοινωνία.
Τα σπάνια ανθρώπινα κατορθώματα έχουν επιτευχθεί όχι από θυσίες, αλλά από το πείσμα εκείνων που είχαν αναλάβει το εκάστοτε εγχείρημα. Δεν είχαν ποτέ μακροπρόθεσμες προσδοκίες, απλά η θέληση αυτών που το επιχειρούσαν ήταν αμείωτη. Υποχωρούν καμιά φορά από καταπίεση, ξανασηκώνονται και αρχίζουν ξανά. Η επαναστατική συνείδηση δεν πεθαίνει ποτέ.
Μια συλλογή πρόσφατων κειμένων και συνεντεύξεων του αειθαλή και ανυποχώρητου στην υπόθεση της ανθρώπινης χειραφέτησης Ραούλ Βανεγκέμ, για “την μάχη της καρδιάς κόντρα στο πνεύμα της ταμειακής μηχανής”.
Μια υπενθύμιση ότι “Τα χέρια του Κράτους χειρίζονται επιδέξια μόνο το χρήμα, το γκλομπ και το ψεύδος”.
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος αέναη κίνηση
