Γράφει ο Θόδωρος Θεοδωρίδης
Ποια είναι η καλύτερη μέρα του χρόνου;
Στο ερώτημα αυτό δίνονται διάφορες απαντήσεις.
Μερικοί -οι περισσότεροι ίσως- προσδιορίζουν ως τέτοια την Πρωτοχρονιά. Διότι συμβολικά αλλά -εδώ που τα λέμε- και ουσιαστικά είναι το ξεκίνημα μιας νέας χρονιάς, ενός νέου δρόμου, μιας νέας προσπάθειας για να θέσει ο άνθρωπος τις προτεραιότητές του, να πετύχει τους στόχους του, τα οράματα του, να υλοποιήσει και να πραγματώσει τα όνειρά του.
Άλλοι πάλι επιλέγουν την Πρωτομαγιά διότι είναι η μέρα της Άνοιξης, της αναγέννησης της φύσης και της ζωής έστω κι αν ημερολογιακά η πρώτη μέρα της Άνοιξης είναι η 1η Μαρτίου.
Οι νέοι πάλι, στην πλειοψηφία τους, ψηφίζουν ως καλύτερη μέρα του χρόνου την 14η Φεβρουαρίου που γιορτάζουμε τον ξενόφερτο άγιο του έρωτα Βαλεντίνο.
Υπάρχουν κι άλλες μέρες που επιλέγουν οι άνθρωποι σαν τις καλύτερες του χρόνου. Άλλος διαλέγει τα Χριστούγεννα άλλος το Πάσχα άλλος τον Δεκαπενταύγουστο και άλλος τη μέρα των γενεθλίων του ή της ονομαστικής του γιορτής. Όλοι έχουν τις προτιμήσεις τους και φυσικά τους λόγους τους για την όποια επιλογή τους.
Κι όμως, για μένα η καλύτερη και πιο αισιόδοξη μέρα του χρόνου είναι η σημερινή. Η 21η Δεκεμβρίου κατά την οποία στο βόρειο ημισφαίριο έχουμε το λεγόμενο χειμερινό ηλιοστάσιο. Έχουμε δηλαδή τη μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου και συνεπώς την μικρότερη μέρα.
Αλλά ως εδώ. Μέχρι σήμερα η νύχτα και το σκοτάδι επικρατούσαν και κέρδιζαν, ό,τι είχαν να κερδίσουν, στην καθημερινή και για αιώνες μάχη τους με τη μέρα. Ό,τι είχαν να πάρουν το πήραν. Τέλος πλέον.
Από σήμερα η μέρα αρχίζει τις νίκες της. Κάθε μέρα, λίγο-λίγο, σιγά – σιγά θα κερδίζει έδαφος, ο ήλιος θα λάμπει καθημερινά όλο και περισσότερο και έτσι λοιπόν στην καρδιά του χειμώνα υπάρχει αυτό το ζεστό αισιόδοξο μήνυμα ότι προχωράμε προς το φως, προς την άνοιξη και το γλυκό ανέμελο καλοκαιράκι. Σε μια σταθερή πορεία δηλαδή προς την ελευθερία.
Αργά μεν αλλά πάντως σταθερά και σίγουρα.
