Η εορτή του Αγίου Παντελεήμονος στη Θάσο: Τη Δευτέρα 27 Ιουλίου, η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Παντελεήμονος, του Μεγαλομάρτυρος και ιαματικού, του αναργύρου ιατρού, του ακοίμητου πρεσβευτή των πονεμένων και των δοκιμαζομένων. Η Θάσος ενδύεται και πάλι την εόρτια χαρά και πανηγυρίζει με ξεχωριστή λαμπρότητα στην ιστορική Ιερά Γυναικεία Μονή του Αγίου Παντελεήμονος στο Καζαβίτι, τον σημερινό Πρίνο. Εκεί, όπου η γη συναντά τον ουρανό και η σιωπή γίνεται προσευχή, ο χρόνος μοιάζει να σταματά μπροστά στην αιωνιότητα.
Στις καταπράσινες πλαγιές του Υψαρίου όρους, σε υψόμετρο 770 μέτρων, χωμένη μέσα στην απεραντοσύνη του δάσους σαν πολύτιμο μαργαριτάρι μέσα σε σμαραγδένιο κοχύλι, η ιερά Μονή στέκεται ως πνευματική κιβωτός. Εκεί ο άνθρωπος αφήνει πίσω του τον θόρυβο του κόσμου και την ταραχή της καθημερινότητας για να συναντήσει την ησυχία, που γίνεται γέφυρα προς τον Θεό. Από το μοναστήρι το βλέμμα αγκαλιάζει το γαλάζιο του Θρακικού Πελάγους, την αθωνική χερσόνησο που προβάλλει στον ορίζοντα και τον ανατολικό κόλπο της Καβάλας. Οι ημέρες αυτές ξυπνούν και ιερές μνήμες. Μνήμες ανθρώπων που έζησαν ως άσβεστες λαμπάδες προσευχής για ολόκληρη τη Θάσο. Με προεξάρχουσα την μακαριστή γερόντισσα Φιλοθέη, και όλες αυτές τις ταπεινές αγίες γυναίκες που πότισαν τον τόπο με δάκρυα μετανοίας και αδιάλειπτης προσευχής, αφήνοντας πίσω τους ένα αόρατο αλλά πανίσχυρο πνευματικό αποτύπωμα. Η βαθιά ευλάβεια των πολυαρίθμων προκυνητών προς τον θαυματουργό άγιο Παντελεήμονα παραμένει αναλλοίωτη μέσα στο πέρασμα των γενεών. Κάθε χρόνο πλήθη πιστών, νέοι και ηλικιωμένοι, ανηφορίζουν με πίστη και κατάνυξη προς την ιερά Μονή, μεταφέροντας στις καρδιές τους τις αγωνίες, τις θλίψεις, τις ασθένειες, τις ελπίδες και τα δάκρυά τους.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική παραμένει η παραδοσιακή λιτάνευση της θαυματουργού και ιστορικής εικόνας του Αγίου το απόγευμα της παραμονής. Από τον ιερό Ναό του αγίου Γεωργίου στο Μικρό Καζαβίτι, η ιερά εικόνα αναλαμβάνεται στους ώμους των πιστών και διασχίζει τα οκτώ ανηφορικά χιλιόμετρα των ορεινών μονοπατιών. Δεν πρόκειται για μια απλή πορεία μέσα στο δάσος, αλλά για μια ιερή ανάβαση, μια μικρή προσωπική σταυροαναστάσιμη πορεία, όπου κάθε βήμα γίνεται προσευχή, κάθε σταγόνα ιδρώτα μετάνοια και κάθε αναστεναγμός μια μυστική δέηση προς τον Άγιο καταλήγοντας στην ιερά Μονή, λίγο πριν αρχίσει ο πανηγυρικός Εσπερινός. Την επομένη της εορτής του αγίου, η εικόνα επιστρέφει στον Άγιο Γεώργιο. Σε μια εποχή κατά την οποία οι αξίες δοκιμάζονται, η πίστη αμφισβητείται και ο άνθρωπος κινδυνεύει να αποκοπεί από τις πνευματικές του ρίζες, τέτοιες ιερές συνάξεις αποτελούν πηγές ζωής και ελπίδας. Μας υπενθυμίζουν ότι οι ρίζες που ποτίζονται με το ύδωρ της πίστεως δεν ξηραίνονται ποτέ. Η χάρις του Θεού εξακολουθεί να αναβλύζει αστείρευτα μέσα από τους τόπους που αγιάστηκαν με προσευχή και άσκηση. Η μνήμη των Αγίων είναι η ζωντανή μνήμη της Εκκλησίας.
Η πανήγυρις του Αγίου Παντελεήμονος αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της πίστεως και της πνευματικής συνέχειας του τόπου μας. Όσο οι καμπάνες της ιεράς Μονής αντηχούν στις δασωμένες πλαγιές του Υψαρίου, όσο οι προσκυνητές ανηφορίζουν με πίστη τα μονοπάτια του βουνού και η θαυματουργός εικόνα του Αγίου λιτανεύεται με ευλάβεια, η πανάρχαια αυτή παράδοση θα παραμένει αναπόσπαστο μέρος της ορθόδοξης πνευματικής ταυτότητας της Θάσου. Είθε ο Άγιος Παντελεήμων, ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, να απλώνει πάντοτε το θεραπευτικό του χέρι πάνω από το ευλογημένο νησί της Θάσου, να ενισχύει τους ασθενείς, να παρηγορεί τους θλιβομένους, να φωτίζει τους νέους, να στηρίζει τις οικογένειες και να διαφυλάττει ακοίμητη την πίστη, την ευσέβεια και την ιερά παράδοση του τόπου μας.
Το πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων εχει ως εξής:
