Το απερχόμενο 2016 απέδειξε,κατέδειξε και ανέδειξε με περισσότερη σαφήνεια από ποτέ, τη ταχύτητα με την οποία αλλάζουν και μεταβάλλονται τα δεδομένα και η παγκόσμια πραγματικότητα. Το μέγα ζητούμενο για τα επόμενα έτη και του 2017 συμπεριλαμβανομένου, είναι η σταθερότης. Η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια παγκοσμίως εδραιώνονται ως η μόνη βεβαιότης. Ίσως και να ζούμε ιστορικές στιγμές, με την έννοια, ότι στη πορεία της ανθρωπότητας, στη διαχρονία της, έχουν υπάρξει στιγμές-καμπές, οι οποίες διαμόρφωσαν ένα διαφορετικό μέλλον αυτής και πιθανώς τέτοιες είναι και οι στιγμές που βιώνουμε. Το τέλος της παγκοσμιοποίησης έχει ήδη συντελεστεί. Το οικουμενικό κυρίαρχο πολιτικό-οικονομικό-κοινωνικό σύστημα του καπιταλισμού, βρέθηκε εντός μίας ακόμη αντίφασης και αντινομίας του. Η παγκοσμιοποίηση που επέβαλε ως ρεύμα στις οικονομίες και στις κοινωνίες απέτυχε, αφού προηγουμένως τις τελευταίες δεκαετίες, εξυπηρέτησε πλήρως τη συντήρησή του. Ο λόγος αποτυχίας της παγκοσμιοποίησης έγκειται στη σύγκρουση συμφερόντων των εθνικών αστικών τάξεων μεταξύ των οικονομικά κυρίαρχων χωρών. Η εθνοκρατική συγκρότηση της καπιταλιστικής οικονομίας έρχεται να ανοίξει ένα νέο κύκλο στη παγκόσμια οικονομία, ένα κύκλο ο οποίος κυριάρχησε, προ του κύκλου της παγκοσμιοποίησης.
Ο εθνικός προστατευτισμός δοκιμασμένος ως εργαλείο-μέσο συντήρησης και διατήρησης της καπιταλιστικής συνέχειας επανέρχεται. Οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης των μεγάλων καπιταλιστικών οικονομιών, επέβαλαν και το τέλος της παγκοσμιοποίησης, την οποία οικονομική ανάπτυξη πιστεύεται ότι θα επιφέρει η επαναφορά στο “κλειστό” εθνικό κράτος. Ο ανταγωνισμός μεταξύ Η.Π.Α.-Κίνας εντείνεται με μεγάλη χαμένη τη μητρόπολη του καπιταλισμού και η επαναφορά του προστατευτισμού, αναμένεται παγκοσμίως να πλήξει αρνητικά τους ήδη χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης του διεθνούς εμπορίου.
Η προεκλογική δέσμευση του Trump περί αναιρέσεως των διακρατικών συμφώνων ελευθέρου εμπορίου των Η.Π.Α. σε Ειρηνικό (TTP) και σε Ατλαντικό (TTIP), προτάσσοντας την ανάγκη δασμολογικής προστασίας της εγχώριας παραγωγής, με στόχο την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής των Η.Π.Α., μαζί με το BREXIT οδοδεικτούν τη πορεία αλλαγής πλεύσης. Η Ε.Ε. βιώνει τον επιθανάτιο ρόγχο της ως αποτέλεσμα, καθώς το διάστημα 2006-2016 ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης του Α.Ε.Π. στην Ευρωζώνη έμεινε καθηλωμένος στο 0,54%, την ίδια στιγμή που οι τραπεζικοί κολοσσοί της ( Gredit Suisse, Berclays, Dautsche Bank, Monte dei Paschi di Siena και RBS) παρουσιάζουν ζημίες (π.χ. 6,8 δισ. ευρώ ζημίες η Dautsche Bank) και απαξίωση του μετοχικού τους κεφαλαίου.
Ο έλεγχος των ενεργειακών κοιτασμάτων και των χερσαίων-θαλασσίων δρόμων μεταφοράς αυτών, καθιστά τις περιοχές αυτές σε πεδία και πιθανών πολεμικών συγκρούσεων (π.χ. Συρία, σύνορα Ε.Ε-Τουρκίας και Μεσόγειος).
Η Ελλάδα εξακολουθεί να μετέχει σε μία “συμμαχία” την Ε.Ε., στην οποία κυριαρχεί η όξυνση των οικονομικών ανισοτήτων, η οποία “συμμαχία” την έχει οδηγήσει σε μία παρατεταμένη ύφεση από το 2009 και η έξοδος από αυτή δεν είναι ορατή ακόμη και στο μακρινό μέλλον. Η έννοια της εθνικής κυβέρνησης στην Ελλάδα, έπαψε να ισχύει από το 2009, καθώς οι κυβερνήσεις υπογράφοντας τα Μνημόνια, έχουν αποδεχθεί το ρόλο του διαχειριστή των εντολών, τις οποίες υπαγορεύουν οι δανειστές-δυνάστες της (τρόικα,κουαρτέτο).
Το ελληνικό Α.Ε.Π. σε σ.τ. 2010 μειώθηκε κατά 10,4%, ενώ από το 2008 υπέστη μείωση κατά 26%.Ευλόγως συμπεραίνεται το τι πραγματικά έχουν προσφέρει στην ελληνική οικονομία και κοινωνία τα τρία Μνημόνια. Εντός αυτών των μεταβολών-πλην της σταθεράς αναπτυσσόμενης ύφεσης στην Ελλάδα- το 2017 θα εντείνει τη κοινωνική ανασφάλεια-καθώς το εκτρεφόμενο τέρας του ISIS έχει εισχωρήσει σχεδόν παντού- την οικονομική αβεβαιότητα, αφού οι ενίοτε ισχύουσες σταθερές παγκόσμιες και εθνικές θα ανατρέπονται με μεγάλες ταχύτητες.
Εντός αυτών των πλαισίων, η αντίσταση και ο αγώνας για την ανατροπή αυτών των πολιτικών, οι οποίες απώλεσαν την εθνική ανεξαρτησία και τη λαική κυριαρχία, οφείλουν να ενταθούν και να αναπτυχθούν.
“[….] Η συμφωνία με τα αφεντικά της Τρόικας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ολοκληρωτική καταστροφή της ελληνικής οικονομίας[….]” ( Μίκης Θεοδωράκης “Σπίθα. Για μία Ελλάδα ανεξάρτητη και δυνατή” Ομιλία στη πλατεία Αριστοτέλους 9-6-2011. Εκδόσεις “Ιανός” Σεπτέμβρης 2011, σελ. 239)
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά.
Γιώργος Καλεάδης. Πρόεδρος Πυρικαύστου Ελλάδας, οικονομολόγος, συγγραφέας.
