Το σύνθημα του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή», «”Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα… ξέρει να σκέφτεται” – Με το ΚΚΕ μπροστά για τον Σοσιαλισμό!», συναντήθηκε με εκατοντάδες ανθρώπους όλων των ηλικιών, σε ένα από τα πιο μαζικά και πετυχημένα Φεστιβάλ των τελευταίων χρόνων στην Καβάλα. Για δύο μέρες το πάρκο Φαλήρου μεταμορφώθηκε σε μια μικρή «κόκκινη πολιτεία», με τη συμβολή και το μεράκι μελών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Η κεντρική ομιλία έγινε από τον Νεκτάριο Τριάντη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Στον χώρο λειτούργησαν τα θεματικά Στέκια μαθητών και φοιτητών, που έγιναν σημεία γνωριμίας με την ΚΝΕ και συζήτησης γύρω από πλευρές των θέσεων του ΚΚΕ. Στη μαθητική γωνιά πραγματοποιήθηκε συζήτηση με θέμα «Ζωή σε stories ή ζωή που γράφει ιστορία;», για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ στη φοιτητική γωνιά παρουσιάστηκαν οι νέες κλαδικές ανακοινώσεις της Φοιτητικής Επιτροπής του ΚΣ της ΚΝΕ για τις σχολές Πληροφορικής και Φυσικού, με τίτλο «Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ έχουν θέσεις για τις σπουδές και το αντικείμενό μας».
Το ενδιαφέρον των επισκεπτών κέντρισε η έκθεση που ήταν αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στη χώρα μας.
Πλούσιο ήταν και το πρόγραμμα στον παιδότοπο και στη γωνιά του «Κόκκινου Αερόστατου», κρατώντας δημιουργικά απασχολημένους τους μικρότερους επισκέπτες.
Η πρώτη μέρα των εκδηλώσεων ξεκίνησε με χαιρετισμό από τη Δήμητρα Νηστικάκη, μέλος του Γραφείου Περιοχής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της ΚΝΕ και Γραμματέα του Τομεακού Συμβουλίου Καβάλας της ΚΝΕ. Η βραδιά άνοιξε με ένα καλαίσθητο μουσικοαφηγηματικό αφιέρωμα στα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ, με τίτλο «Η αυγή χαράζει πάνω στα βουνά», από μέλη και φίλους του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Στη συνέχεια, ο χώρος πέρασε σε hip hop ρυθμούς με το live των Σφάλμα και Raibo, που ξεσήκωσαν δεκάδες μαθητές, φοιτητές και νέους, οι οποίοι τραγουδούσαν μαζί τους τους στίχους. Η πρώτη μέρα έκλεισε με τους παραδοσιακούς ρυθμούς από «Τα Παιδιά της Παράδοσης», που παρέσυραν τους επισκέπτες σε χορό και κέφι.
Το Σάββατο, δεύτερη μέρα των εκδηλώσεων, το πρόγραμμα άνοιξε με τη «Λαϊκή Βάρδια» και τον Μάριο Τσομπανίδη, σε ένα αφιέρωμα στον σπουδαίο Λάκη Χαλκιά, έναν γνήσιο και συνεπή καλλιτέχνη, με στόχο να φωτιστεί το έργο και η διαδρομή του και να φτάσουν στις νεότερες γενιές.
Οπως σημειώθηκε από τους συντελεστές, ο Λάκης Χαλκιάς «πλούτισε με την τέχνη του, αλλά και τον λόγο του τη δράση του ΚΚΕ. Τίμησε τα ψηφοδέλτια του Κόμματος, στήριξε με τη δημόσια στάση και τις παρεμβάσεις του τον αγώνα του ΚΚΕ και της νέας γενιάς των κομμουνιστών, της ΚΝΕ, και έθεσε το κύρος και την τέχνη του στην υπηρεσία του αγώνα της εργατικής τάξης για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο».
Το Φεστιβάλ ολοκληρώθηκε με τη μεγάλη συναυλία της Ρίτας Αντωνοπούλου και των Ρεβάνς, που ερμήνευσαν τραγούδια του σπουδαίου Θάνου Μικρούτσικου. Από τη σκηνή του Φεστιβάλ αφιέρωσαν στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ το τραγούδι «Οι γερόντοι». Ξεχωριστή στιγμή για τους μικρούς φίλους του «Κόκκινου Αερόστατου», αλλά και για όλους τους επισκέπτες, ήταν όταν τα παιδιά ανέβηκαν στη σκηνή και, σχηματίζοντας μια μικρή χορωδία, τραγούδησαν μαζί με τη Ρίτα Αντωνοπούλου και τους Ρεβάνς τον «Μικρόκοσμο».
Για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο
Στην ομιλία του ο Ν. Τριάντης επεσήμανε:
«Οι ορμητικοί, διαδραστικοί στίχοι του Μπρεχτ που αποτυπώνονται στο σύνθημα του 52ου Φεστιβάλ, δεν είναι απλά έμπνευση μιας στιγμής. Είναι η αποκρυστάλλωση μιας συνολικότερης σκέψης. Αποκρυστάλλωμα της εξέλιξης των κοινωνιών, της συλλογικής δράσης. “Στρατηγέ, ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ. Ξέρει να πετάει, ξέρει και να σκοτώνει. Μόνο που έχει ένα ελάττωμα: Ξέρει να σκέφτεται…”. Αυτό το “Ξέρει να σκέφτεται…” θα είναι ο μόνιμος βράχος για το σύστημα της εκμετάλλευσης. Περικλείει τη δυναμική του νέου ανθρώπου, των παιδιών της εργατικής τάξης να φέρνουν τα “πάνω – κάτω”. Να γκρεμίσουν το παλιό σάπιο. Να κινούν την Ιστορία όταν όλα μοιάζουν ακίνητα».
Και πρόσθεσε: «Δεν ξεριζώνεται η πρωτοπόρα σκέψη. Οσο κι αν το σχολείο έχει μετατραπεί σε μια απέραντη εξεταστική αρένα, ένα κυνήγι δεξιοτήτων, που δεν αφήνει χώρο στην πραγματική γνώση, τη μόρφωση, που γεννά αποστροφή για το βιβλίο, το διάβασμα. Τα παιδιά δεν χρειάζονται ένα σχολείο που θα τα εξετάζει περισσότερο μέσω του Εθνικού Απολυτηρίου. Δεν χρειάζονται εξεταστικό μαραθώνιο. Οσο κι αν προσπαθούν να αποτραβήξουν τον νέο άνθρωπο από τη ζωντανή επαφή, την κοινωνική συναναστροφή, να τον εγκλωβίσουν σ’ έναν ψηφιακό κόσμο για να γλιτώσουν από τα αδιέξοδα και τις δυσκολίες τους. Και μαζί με την πρωτοπόρα σκέψη δεν ξεριζώνεται και η πρωτοπόρα δράση. Άλλωστε αυτά τα δύο στοιχεία πρέπει να είναι αδιαίρετα για όλους μας. Αυτή την πρωτοπορία εκφράζει το Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Αυτό είναι που το ξεχωρίζει εδώ και 52 χρόνια».
Αναφερόμενος στην αγανάκτηση που υπάρχει μέσα στην κοινωνία, ο Ν. Τριάντης τόνισε ότι «σύστημα δεν είναι μόνο μια κυβέρνηση» σημειώνοντας: «Ένας θυμός, μια αγανάκτηση είναι διάχυτα παντού σ’ όλη την κοινωνία. Ένας νέος άνθρωπος, ένας τίμιος άνθρωπος νιώθουν εξοργισμένοι και με το δίκιο τους. Νιώθουν να τους “πνίγει” ένα σύστημα και έτσι είναι. Μα σύστημα δεν είναι μόνο μια κυβέρνηση. Δεν είναι μόνο ο Μητσοτάκης και ο περίγυρός του. Δεν είναι μόνο τα κόμματα του κεφαλαίου. Αυτοί είναι οι διαχειριστές. Σύστημα είναι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, οι μεγαλέμποροι, εν ολίγοις οι καπιταλιστές. Αυτοί στέκονται απέναντί μας. Και αυτούς πρέπει να διακρίνουμε σαν αντίπαλους».
Σχολιάζοντας την αντιπαράθεση γύρω από τα «κοστολογημένα προγράμματα», ανέφερε: «Λες και έχει τον ίδιο λογαριασμό η εργατική – λαϊκή οικογένεια, ο εργάτης, ο αγρότης, ο αυτοαπασχολούμενος με τους κυρίους και τις κυρίες της αστικής τάξης. Εμάς μας απασχολεί αν θα βγάλουμε τον μήνα, αν θα έχουμε μεροκάματο, πώς θα βγούνε τα έξοδα για το χωράφι, το μαγαζί, πόσο πετρέλαιο και αν θα βάλουμε τον χειμώνα, με τι θα αγοράσουμε τη σχολική λίστα, αν θα βρούμε κανέναν γιατρό στο νοσοκομείο. Αυτούς τους απασχολεί πώς πάνε οι μπίζνες, σε τι κατάσταση είναι οι παραλίες στο Ντουμπάι, αν τα κέρδη τους πολλαπλασιάζονται, αν ανεβαίνει το Χρηματιστήριο, αν θα περάσει το τάνκερ από τη Μαύρη Θάλασσα ή τα Στενά του Ορμούζ».
Και υπογράμμισε πως «Η εργατική τάξη, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, η νεολαία, οι συνταξιούχοι πρέπει να βάλουν τον δικό τους κανόνα. Οτι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο και αυτός είναι απαράβατος κανόνας».
Ο λαός της Καβάλας καταλαβαίνει από πρώτο χέρι τι σημαίνει αυτή η πολιτική
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι και λαϊκά στρώματα στην Καβάλα: «Ο λαός της Καβάλας καταλαβαίνει από πρώτο χέρι τι σημαίνει αυτή η αντιλαϊκή πολιτική. Από τη μια κυβέρνηση και εργοδοσία πανηγυρίζουν για τις νέες “πράσινες” επενδύσεις, όπως αυτή της αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα. Από την άλλη οι εργαζόμενοι στα Πετρέλαια βιώνουν τις απολύσεις, τους χαμηλούς μισθούς, την εντατικοποίηση. Ταυτόχρονα συνεχίζεται ο αγώνας των απολυμένων της Energean με την απόπειρα στοχοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης από την πλευρά της εργοδοσίας.
Οι εργαζόμενοι στον κλάδο Γάλακτος – Τροφίμων – Ποτών ακόμα ένα καλοκαίρι αναστέναξαν από το ξεχείλωμα των ωραρίων, τις ατελείωτες υπερωρίες».
Για το λεγόμενο «τουριστικό θαύμα», σημείωσε ότι πίσω του κρύβονται «12, 13 και 16 ώρες δουλειάς» και ότι ο μηνιαίος μισθός μιας καμαριέρας που μπορεί να καθαρίζει 14, 16 ή και 20 δωμάτια τη μέρα αντιστοιχεί περίπου στο κόστος λίγων διανυκτερεύσεων σε ένα πεντάστερο ξενοδοχείο.
Στάθηκε επίσης στην κατάσταση του Νοσοκομείου, «με σοβαρές ελλείψεις σε προσωπικό, με ανακαινισμένα ΤΕΠ χωρίς γιατρούς και νοσηλευτές», στις φοιτητικές εστίες που, όπως είπε, καλύπτουν μόνο ένα μικρό μέρος των αναγκών, στις αυξήσεις των ενοικίων και στο υψηλό ενεργειακό κόστος. «Σε μια πόλη που υπάρχει εξόρυξη πετρελαίου, τα σπίτια των εργαζομένων μένουν παγωμένα τον χειμώνα ή ψάχνουν εναλλακτικούς τρόπους να τα ζεστάνουν εξαιτίας του υψηλού κόστους. Η ακρίβεια θερίζει το λαϊκό εισόδημα», είπε.
Συνεχίζοντας, ανέφερε πως «τα πλούτη τους είναι η φτώχεια μας», αντιπαραβάλλοντας τα κέρδη μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων με το βάρος που, όπως σημείωσε, σηκώνουν εργαζόμενοι, αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι.
Αναφερόμενος και στο πρόσφατο συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, τόνισε: «Από τη ΔΕΘ το μόνο ελπιδοφόρο ήταν αυτό που γινόταν απ’ έξω και όχι μέσα, το μεγάλο πανελλαδικό, παλλαϊκό συλλαλητήριο. Μια ηχηρή παρέμβαση του κινήματος στις εξελίξεις. Οτι καμία προσδοκία δεν μπορεί να υπάρχει από καμία αστική κυβέρνηση. Η προσδοκία πρέπει να υπάρχει από τη συμμετοχή στην πάλη, από την οργάνωση στους χώρους δουλειάς, από τη συμπόρευση παντού με το ΚΚΕ στον αγώνα, στις κάλπες».
Όλη την κοινωνία θέλουν να ντύσουν στο χακί
Ο Ν. Τριάντης σημείωσε ότι «ζούμε σε μια ιστορική εποχή όπου ερχόμαστε αντιμέτωποι μ’ έναν καταιγισμό εξελίξεων, σ’ έναν βαθμό πρωτόγνωρες τουλάχιστον για τις νεότερες γενιές». Οπως είπε: «Νέοι συσχετισμοί υπάρχουν στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα και αυτό αποτυπώνεται στη μεγάλη μάχη για την πρωτοκαθεδρία».
Αναφέρθηκε στα διάφορα πολεμικά μέτωπα και στις αντιθέσεις ανάμεσα σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, προσθέτοντας ότι «όλοι προετοιμάζονται για πόλεμο», με πολεμική οικονομία και τεράστιες δαπάνες για εξοπλισμούς. Για τη συμμετοχή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς αυτούς σημείωσε: «Η ελληνική αστική τάξη παίρνει τη δική της θέση στο πολεμικό μέτωπο. Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων έχει μετατραπεί η Ελλάδα σε απέραντη ΝΑΤΟική βάση, συμμετέχει σε αποστολές εκτός συνόρων. Θα παίξουν επιθετικά, θα ρισκάρουν για τα συμφέροντά τους. Εχουν πολλά να κερδίσουν, αλλά σε κάθε περίπτωση τη νύφη θα την πληρώσει ο λαός!».
Ιδιαίτερα για την περιοχή της Καβάλας, υπογράμμισε: «Η Καβάλα είναι στο επίκεντρο μιας περιοχής που αποτελεί κόμβο για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Η υποπαραχώρηση του εμπορικού λιμανιού “Φίλιππος Β’” αποτελεί σαν ολοκλήρωση της “προφητείας” του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ ότι όποιος παίρνει το αριστερό παπούτσι (Αλεξανδρούπολη) ενδιαφέρεται και για το δεξί. Ήδη σ’ εργοστάσια τροφίμων στην Καβάλα υπάρχει προετοιμασία για καταφύγια, εγκαταστάσεις σιτηρών πολέμου, τροποποιήσεις παραγωγής».
Και συνέχισε: «Ολη την κοινωνία θέλουν να ντύσουν στο χακί. Σιωπητήριο και στοίχιση πίσω από τις επιδιώξεις τους. Θα μας λένε “έχουμε πόλεμο, μην διεκδικείτε”. Θα μας κουνάνε το δάχτυλο για το κοινό τάχα “εθνικό συμφέρον”. Ήδη κάνουν την απαραίτητη προεργασία. Τιμωρούν φαντάρους που έχουν άποψη, που συμμετείχαν μαζί με τις οικογένειές τους στις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις. Μας βάζουν να δουλεύουμε ατελείωτες ώρες για τον πόλεμο. Σκοπιά οι στρατιώτες, 13ωρα και δουλειά μέχρι τελικής πτώσεως οι εργάτες. Κουλτούρα φερέτρων σε κάθε πτυχή της ζωής μας “για το καλό της πατρίδος”».
Τόνισε πως «οι λαοί δεν έχουν την ίδια πατρίδα με τους καπιταλιστές. Δεν έχουν την ίδια πατρίδα οι σακατεμένοι εργάτες από τα εργατικά ατυχήματα με τους καπιταλιστές που θεωρούν κόστος και χάσιμο χρόνου τα μέτρα προστασίας. Δεν έχουν την ίδια πατρίδα αυτοί που στενάζουν από την ακρίβεια μ’ αυτούς που κάνουν συμφωνίες “κυρίων” με την κυβέρνηση, μ’ αυτούς που την ίδια ώρα που διαχειρίζονται αρνούνται να πάρουν έστω κάποια μέτρα ανακούφισης του λαού, όπως η κατάργηση του ΦΠΑ και ειδικών φόρων στην Ενέργεια. Δεν έχουν την ίδια πατρίδα οι ναυτεργάτες που τους στέλνουν στη φωτιά του πολέμου, που υπογράφουν θανατοχάρτη, που μετράνε νεκρούς, με τους εφοπλιστές που παίρνουν τάχα ρίσκο από τις θαλαμηγούς και τις βίλες τους και μετράνε κέρδη».
Και πρόσθεσε: «Ο πόλεμος είναι συνέχεια της ιμπεριαλιστικής ειρήνης, συνέχεια αυτής της βαρβαρότητας που ήδη ζούμε, των εργοδοτικών εγκλημάτων, της φτώχειας, των παρασιτικών φαινομένων. Είναι συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα. Ο αγώνας μας, η πάλη μας πρέπει να στρέφεται ενάντια στο ίδιο το σύστημα, τον καπιταλισμό. Αυτή είναι η γνήσια αντισυστημική δράση. Αυθεντική – αταλάντευτη».
Αναφερόμενος στις δυνάμεις που εμφανίζονται ως «αντισυστημικές», αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στον Κυριάκο Βελόπουλο «που προσκυνάει τα Ιερά και τα Όσια της καπιταλιστικής λειτουργίας» και τον Κασιδιάρη και τους λοιπούς φασίστες που όπως χαρακτηριστικά είπε: «φυλάνε τους βιομήχανους και το παίζουν τζάμπα μάγκες στους αδύναμους, στους ξεριζωμένους», ενώ, με αφορμή τα 13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, σημείωσε: «Ούτε στα σχολεία, ούτε πουθενά! Μπλόκο στους φασίστες σε κάθε γειτονιά!».
Οι δυσκολίες θα γεννήσουν νέες δυνατότητες
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Ν. Τριάντης τόνισε: «Ο πόλεμος είναι των καπιταλιστών – Τη λύση όμως θα τη δώσουν οι λαοί. Οι δυσκολίες θα γεννήσουν νέες δυνατότητες. Θα αναρωτηθεί κανείς: Έτσι θα πάει; Από το κακό στο χειρότερο; Τα πράγματα αλλάζουν, όπως αλλάζουν πάντα στην Ιστορία, με ταξική πάλη, με σύγκρουση με την τάξη που μας εκμεταλλεύεται».
Στάθηκε στην ανάγκη οργάνωσης «στα σωματεία, στους αγροτικούς συλλόγους, στους συλλόγους των αυτοαπασχολούμενων», αλλά και της νεολαίας στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, σημειώνοντας: «Η ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος δεν έρχεται “από τα πάνω”, στα σαλόνια, στους αστικούς θεσμούς με συμφωνίες κομμάτων και διαχείριση. Καμία αλλαγή στην ιστορική εξέλιξη δεν έρχεται έξω από την ταξική πάλη, χωρίς ανατροπή στον χαρακτήρα της εξουσίας. Ερχεται με την κίνηση μαζών, την οργανωμένη λαϊκή δράση, την κοινή πάλη της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες σε αντιμονοπωλιακή – αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Χρειάζεται δράση σε κάθε χώρο δουλειάς, στο χωράφι, στο μαγαζί, στο ΑΕΙ, στο σχολείο. Δράση υπομονετική, συστηματική, στην κάθε στιγμή και όχι περιμένοντας κάποια μεγάλη στιγμή».
Καταλήγοντας, υπογράμμισε ότι «το ΚΚΕ είναι έτοιμο να αναλάβει τη μεγαλύτερη ευθύνη», προβάλλοντας την πρότασή του για εργατική εξουσία και «μια νέα κοινωνία από την επαναστατική εργατική εξουσία με μπροστάρη το ΚΚΕ», με την ενεργή συμμετοχή της εργατικής τάξης και του λαού.
πηγή: 902.gr
