Κάθε φορά οι εκλογές- όλες οι εκλογές- είναι και μια ευκαιρία αλλαγής. Ανανέωσης. Αυτό συνέβη στις εκλογές για τη νέα διοίκηση του συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Καβάλας. Γενικός γραμματέας, πρώτη φορά, ο αναπληρωτής εκπαιδευτικός κ. Σπύρος Κατσικαρώνης. Με τον οποίο συζητήσαμε.
Η συνέντευξη
Ερ: Είστε πλέον Γενικός Γραμματέας στο νέο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου των Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Καβάλας. Αυτό που προέκυψε από τις εκλογές του Ιουνίου. Τη Δευτέρα που μας πέρασε συναντηθήκατε με τη Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας την κα Γαϊτανίδου.
Απ: Μετά τις εκλογές συγκροτηθήκαμε σε σώμα όλα τα εκλεγμένα μέλη με ψηφοφορία που έλαβε χώρα. Είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων προς όλους τους συναδέλφους για τους ψήφους τους οποίους έλαβα. Είναι πάρα πολύ τιμητικό, γιατί είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος είμαι αναπληρωτής εκπαιδευτικός. Είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί είμαι και ένας νέος άνθρωπος ο οποίος προσπάθησε να δώσει και μια μεγάλη ανανέωση σ’ αυτό το κομμάτι. Πρώτη φορά εκλέγομαι στο διοικητικό συμβούλιο. Είχα ξανακατέβει ως υποψήφιος και άλλες δυο φορές. Ήταν τα πρώτα μου βήματα ως εκπαιδευτικός. Έχω βάλει πάρα πολύ όρεξη και μεράκι πάνω σε αυτό.
Ερ: Και ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Καβάλας είναι αναπληρωτής. Οι αναπληρωτές πια δεν είναι οι αναπληρωτές που ξέραμε.
Απ: Έτσι ακριβώς. Στους 180 χιλιάδες εκπαιδευτικούς της χώρας, οι 50 χιλιάδες είναι αναπληρωτές. Μιλάμε για το 1/3. Αυτό είναι ένα μήνυμα ισχυρό προς την κυβέρνηση για να καταλάβει ότι πρέπει να κάνει πολλές περισσότερες και μαζικές προσλήψεις. Πολλούς περισσότερους μόνιμους διορισμούς και όχι να πηγαίνει στη λύση των αναπληρωτών. Πολλές φορές προσπαθεί να εκμεταλλευτεί ευρωπαϊκά κονδύλια. Αυτό συνέβη την προηγούμενη δεκαετία. Χρησιμοποίησαν ευρωπαϊκά κονδύλια προκειμένου να έχουμε τόσες πολλές μεγάλες προσλήψεις αναπληρωτών και όχι να υπάρχει ολική αναβάθμιση σχολείων. Πράγμα που βλέπουμε στις τραγικές καταστάσεις που συμβαίνουν σήμερα. Την προηγούμενη δεκαετία εν μέρει μπορεί να έχει κάποιο νόημα αφού ως χώρα βρισκόμασταν σε επιτήρηση. Πλέον απ’ ότι καταλαβαίνουμε και από τα νούμερα που δίνει η κυβέρνηση, η Ελλάδα έχει γίνει καλά. Οπότε, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μπορεί να κάνει άλλες κινήσεις. Ειδικά προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Ερ: Πριν δεκαετίες ένας μαθητής Δημοτικού θα μπορούσε να έχει τον ίδιο δάσκαλο ή την ίδια δασκάλα δυο και τρία, τέσσερα χρόνια. Τώρα βλέπουμε με τους αναπληρωτές ότι κάθε χρόνο ο δάσκαλος αλλάζει.
Απ: Έτσι είναι. Φυσικά κι ένας αναπληρωτής κάθε χρόνο μπορεί να αλλάζει μέρος. Τόπο. Αυτό δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα. Πρώτον στο παιδί που δεν έχει την ίδια τη σταθερότητα στο μάθημα και στην τάξη του. Αλλά και στους συναδέλφους. Όταν αλλάζεις κάθε χρόνο συνάδελφο δεν βοηθάει αυτό τη συνεργασία. Όταν ένας αναπληρωτής αλλάζει κάθε χρόνο σπίτι, δεν το βοηθάει να δημιουργήσει σταθερές φιλίες και φυσικά σταθερές σχέσεις. Επομένως συμβάλλει και σε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, αυτό της υπογεννητικότητας. Οι εκπαιδευτικοί πάντα ήταν ένας κλάδος που είχε πολλή μεγάλη αγάπη στα παιδιά και για αυτό οι εκπαιδευτικοί έκαναν εύκολα πολλά παιδιά.
Ερ: Πως τα βλέπετε τα πράγματα στα Δημοτικά και Νηπιαγωγεία του Νομού Καβάλας, αν και είμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού;
Απ: Από την εικόνα που έχουμε από τα σχολεία, καταλαβαίνουμε ότι όσο περνάνε τα χρόνια υπάρχει σταδιακά ένας σταθερός αριθμός μαθητών ή μειωμένος αριθμός μαθητών. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα της υπογεννητικότητας, το οποίο λαμβάνει χώρα κυρίως στην επαρχία. Είναι ένα πρόβλημα το οποίο θα αντιμετωπίσει και η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Η Καβάλα είναι αλήθεια ότι αντιμετωπίζει αυτό το θέμα. Αυτό τα προηγούμενα χρόνια οδήγησε σε κάποιες αποφάσεις για μειώσεις κάποιων θέσεων σχολείων ή ακόμη για συγχωνεύσεις σχολείων. Προφανώς και είναι πρόβλημα. Από τη μια χάνονται οι θέσεις των συναδέλφων και λιγοστεύουν από την άλλη και τα παιδιά. Υπάρχουν επίσης κάποιες κτηριακές εγκαταστάσεις που τώρα αναβαθμίζονται με κάποια προγράμματα. Εγώ το θεωρώ και λίγο ασπιρίνη. Από τη μια βάζουμε διαδραστικούς πίνακες στα σχολεία και από την άλλη θα δείτε ξηλωμένα πατώματα ή θα δείτε τοίχους και εγκαταστάσεις που είναι σίγουρα της δεκαετίας του`50, του `60 ή του `70.
