Παρά τα σκληρά και συχνά κακοπροαίρετα σχόλια που δέχεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Χρήστος Προβίσταλης, γνωστός ως Chris ASMR, παραμένει σταθερός στον δρόμο που χάραξε μέσα από το YouTube και την ιδιαίτερη του ASMR θεματολογία με φαγητό.
Φιλοξενούμενος στο στούντιο της Πρωινής, μίλησε με ειλικρίνεια για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει, για τις πολύωρες ημέρες δουλειάς μπροστά σε έναν υπολογιστή και για την ψυχολογική φθορά που προκαλεί η κακία ορισμένων σχολίων.
Όμως, όπως λέει και ο ίδιος, παραμένει αυθεντικός, δημιουργικός και με τη συνείδησή του καθαρή. Το μήνυμά του είναι σαφές: «Ας επικεντρωθούμε στα θετικά, ας μην κρίνουμε άδικα. Δεν μας αρέσει κάτι; Απλώς ας μην το βλέπουμε». Με έδρα του την αγαπημένη του Καβάλα, επιμένει να δημιουργεί, να εξελίσσεται και να μετατρέπει κάθε δυσκολία σε κινητήριο δύναμη.
Η συνέντευξη
Ερ.: Θεωρούμε πως το ερώτημα «Θα ξεκινήσεις δίαιτα ή θα συνεχίσεις τα video με τις υπερβολικές ποσότητες φαγητού» έχει εξαντληθεί…
Απ.: Όταν λέμε υπερβολικές ποσότητες, εννοούμε ότι μπορεί να φάω μια ολόκληρη τούρτα ή ένα τεράστιο τρίπιτο. Κατά τα άλλα, αυτά που τρώω στα βίντεο είναι ποσότητες που μπορώ να διατηρήσω με τα κιλά που έχω. Δεν έχει αλλάξει κάτι — συνεχίζω κανονικά τα βίντεό μου. Δεν γίνεται όμως κάθε μέρα να έχω τεράστιες ποσότητες. Όσο για τη δίαιτα, κάνω καθημερινά τρία βίντεο. Το πρώτο είναι πάντα με σαλάτα — μπρόκολο, κουνουπίδι, υγιεινά πράγματα. Αλλά βλέπω ότι αυτά τα βίντεο δεν έχουν απήχηση. Δεν στηρίζεται τέτοιο περιεχόμενο. Αντιθέτως, τα βίντεο με πιτόγυρα και τα πιο “ανθυγιεινά” είναι αυτά που φέρνουν views. Και μην ξεχνάμε: τα views είναι το εισόδημά μου. Όσο περισσότερα views, τόσο περισσότερα χρήματα για να ζήσω.
Ερ.: Πώς έχει αλλάξει η καθημερινότητά σου;
Απ.: Από πέρυσι που ήρθα τελευταία φορά εδώ, έκανα δύο βίντεο την ημέρα. Τώρα κάνω τρία. Αυτό σημαίνει ότι περνάω εννιά ώρες καθημερινά πάνω από έναν υπολογιστή — γυρίζω, μοντάρω, ανεβάζω. Είναι απαιτητικό.
Ερ.: Υπάρχει μέλλον σε αυτό που κάνεις;
Απ.: Είναι επιλογή μου. Είμαι το αφεντικό του εαυτού μου, πληρώνομαι, και πληρώνω και τους λογαριασμούς μου. Το βλέπω σαν δουλειά. Δεν ξέρω τι θα φέρει το μέλλον, αλλά τώρα λειτουργεί.
Ερ.: Είσαι φορολογικά εντάξει; Γιατί (και) αυτό έχει παρεξηγηθεί κάποιες φορές…
Απ.: Βεβαίως. Έχω τη λογίστριά μου, πληρώνω ΕΦΚΑ, ΤΕΒΕ, την ασφάλειά μου, κάνω φορολογική δήλωση — όλα όπως πρέπει.
Ερ.: Κάποιες νέες ιδέες έχεις;
Απ.: Αυτή τη στιγμή όχι, δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου.
Ερ.: Σε είδαμε πρόσφατα στην Αθήνα…
Απ.: Ναι, πήγα και έκανα μια συνεργασία με τον φίλο μου τον ItsOnly. Πιστεύω θα ξαναγίνει. Το YouTube είναι κουραστικό όταν κάνεις βίντεο κάθε μέρα. Σκέφτομαι να βρω και μια δεύτερη δουλειά, παράλληλα, για να ξεφεύγω λίγο.
Ερ.: Είσαι προβληματισμένος φέτος σε σχέση με πέρυσι;
Απ.: Ναι, κυρίως για τα σχόλια. Είναι πολύ κακοπροαίρετα. Να μου γράφουν ότι είμαι παιδόφιλος ή βιαστής, ότι ευθύνομαι για θανάτους — πράγματα που δεν ισχύουν καν. Θα μπορούσα να κάνω μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση, αλλά δεν θέλω να φτάσουμε εκεί. Το ζήτημα είναι γιατί γράφουν τέτοια πράγματα. Το κάνουν και σε άλλους creators, όχι μόνο σε εμένα. Μάλλον αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι καλά με τον εαυτό τους και ξεσπάνε στο πληκτρολόγιο.
Ερ.: Από ό,τι καταλαβαίνουμε, σε στενοχωρεί πολύ όλο αυτό…
Απ.: Εννοείται. Δεν ισχύει τίποτα από όσα λένε. Αν ήταν αληθινά, θα ήμουν φυλακή και τα κανάλια θα ασχολούνταν μόνο με αυτό.
Ερ.: Παραμένεις αυθεντικός, όπως όταν ξεκίνησες;
Απ.: Ναι. Παραμένω δημιουργικός, αυθεντικός και με σταθερή παραγωγή. Αυτό είναι το ASMR μου — να τρώω μπροστά στην κάμερα. Όσο για το μέλλον; Δεν ξέρω. Εγώ κοιτάζω το τώρα. Τώρα πάει καλά, έχω έσοδα, είμαι ικανοποιημένος σε έναν βαθμό.
Ερ.: Μιλάς με την οικογένεια και τους φίλους σου για όλα αυτά;
Απ.: Ναι, το συζητάμε. Το βλέπω σαν να είμαι “σφουγγάρι” που ρουφάει πράγματα. Μέσα από τη συζήτηση παίρνεις τα θετικά.
Ερ.: Τι θα συμβούλευες κάποιον που ξεκινά τώρα το δικό του κανάλι στο YouTube;
Απ.: Ας το κάνει. Ας κάνει αυτό που αγαπά, και να μην κολλάει στα αρνητικά σχόλια. Είναι ένα επάγγελμα που μπορεί να φέρει εισόδημα. Τα αρνητικά σχόλια όταν ξεκίνησα με επηρέαζαν πολύ — τώρα τα έχω συνηθίσει. Η συνείδησή μου είναι καθαρή. Δεν με ενδιαφέρει πια τι γράφουν, μόνο γιατί το γράφουν. Κι αν θέλετε να ξέρετε, κάθε σχόλιο —θετικό ή αρνητικό— με βοηθά. Ο αλγόριθμος του YouTube δεν ξεχωρίζει αν είναι καλό ή κακό. Όπως και με τον Teosty από τη Θεσσαλονίκη, που του λένε διάφορα… Αν δεν σας αρέσει το περιεχόμενό μας, απλώς μη μας βλέπετε. Μην βγάζετε κακία — δείτε κάποιον άλλο.
Ερ.: Πάντως, ψηφίζεις Καβάλα και δεν την αφήνεις…
Απ.: Καβαλάρα μόνο! Είναι η πόλη μου. Έχω σκεφτεί να φύγω και από την πόλη και από τη χώρα, αλλά δεν μπορώ. Εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα, είμαι δεμένος συναισθηματικά. Θα μείνω να παλέψω εδώ.
