Η φετινή συμμετοχή μου για 30η χρονιά (!) ήταν ένα στοίχημα με τον εαυτό μου όπου αγωνιστικά πέτυχα αυτά που περίμενα στο 3ο γκρουπ δυναμικότητας σε 8 αγώνες με 4 νίκες (τρεις με Τούρκους αντιπάλους και μία με την μικρή Αμερικανίδα) μία ισοπαλία με τον Έλληνα αντίπαλο μου και 3 ήττες (Αυστρία, Αλβανία, Ελλάδα). Η μεγάλη μου έκπληξη όμως ήταν στην τελετή λήξης όταν πριν την έναρξη των απονομών σε μια κατάμεστη αίθουσα παρουσία των αρχών της πόλης, τηλεοπτικών συνεργείων και πλήθος κόσμου οι διοργανωτές σκέφτηκαν να ξεκινήσουν την τελετή με την ειδική βράβευση στο πρόσωπό μου για την παρουσία μου στα 30 από τα 35 Διεθνή τουρνουά του θεσμού. Λίγα λόγια που είπα στην αρχή σκέφτηκα να είναι στα Αγγλικά αλλά άλλαξα γνώμη απευθυνόμενος στους φίλους μου διοργανωτές αλλά τα θερμά χειροκροτήματα στην αίθουσα ήταν από όλους σχεδόν που στην πλειοψηφία τους ήταν ξένοι και δεν καταλάβαιναν Ελληνικά! Εδώ θέλω να πω δημόσια κάτι που δεν ανέφερα στην αίθουσα. Το να συμμετέχει κάποιος στην διοργάνωση 30 ολόκληρα χρόνια έχοντας πάντα μικρές έως ελάχιστες αγωνιστικές προσδοκίες νομίζω ότι εκφράζει ταυτόχρονα και την εκτίμηση , τον σεβασμό και την αγάπη του στους διοργανωτές από τότε μέχρι σήμερα. Διαχρονικά συνεργαστήκαμε διοικητικά με όλους από τον αείμνηστο Βασίλη (Θεοδωρίδη), τον Χριστόφορο την Κλεοπάτρα τον Χρήστο τον Πέτρο και όλους εσάς και χαίρομαι να σας βλέπω και να συμμετέχω κάθε χρόνο στη γιορτή αυτή.
Βέβαια σήμερα εισέπραξα και επίσημα τα ίδια συναισθήματα και προς το πρόσωπό μου ..
Και όπως υποσχέθηκα δημόσια στην αίθουσα ραντεβού όχι μόνο το επόμενο καλοκαίρι αλλά ελπίζω και εύχομαι να ξανακάνουμε όλοι μαζί παρόμοιες βραβεύσεις και δράσεις στο 60ο Τουρνουά μετά από 25 χρόνια! Καλό καλοκαίρι και καλή αντάμωση .
Ζήσης Γκουτιούδης, καθηγητής από τη Δράμα
