Κείμενο του Χρήστου Αρβανιτόπουλου
Καλοκαίρι, η εποχή που εμείς οι Καβαλιώτες “καταχεριάζουμε” Βούλγαρους και λοιπούς Βαλκάνιους. Μας ενοχλεί η εξαγορά της γης μας, η κακή τους συμπεριφορά, κλπ, κλπ
Βεβαίως θα θέλαμε τους πλούσιους Αμερικάνους, Κινέζους, Γερμανούς αλλά τι προσφέρουμε; Ανίκανοι ακόμη και για την ολοκλήρωση ενός νέου δρόμου Καβάλας – Δράμας, 35 χιλιομέτρων….
Αλλά για σταθείτε, ναι, μας ενοχλεί η αγορά γης, φοβόμαστε μην “βουλγαροποιηθεί” η περιοχή μας, αλλά ας θυμηθούμε τι συνέβαινε στη γειτονική μας χώρα τα προηγούμενα χρόνια, τι ακριβώς κάναμε εμείς οι πλούσιοι τότε Έλληνες επιχειρηματίες, πολίτες αλλά και ελληνικοί δημόσιοι φορείς.
Αρχές δεκαετίας του ‘90 πόσες βουλγαρικές επιχειρήσεις εξαγοράστηκαν από ελληνικές και πόσοι Έλληνες επιχειρηματίες μετέφεραν τις επιχειρήσεις τους στη Βουλγαρία; Πόσες μεγάλες ελληνικές τράπεζες και δημόσιες επιχειρήσεις δραστηριοποιήθηκαν στην όμορη χώρα; Ο χαμηλός εταιρικός φόρος 10% και οι χαμηλοί μισθοί έλαμπαν σαν τον χρυσό και τραβούσαν σαν μαγνήτης την επιχειρηματικότητα των Ελλήνων. Μήπως “ελληνοποιήθηκε” η Βουλγαρία; Όχι βέβαια !
Αν αυτή τη στιγμή κάποιος κινηθεί στην ακτογραμμή Κεραμωτής – Θάσου – Ασπροβάλτας – Σταυρού θα διαπιστώσει ότι 8 στα 10 αυτοκίνητα να έχουν βαλκανικές πινακίδες. Πολλοί συμπολίτες μας ζουν ή βγάζουν ένα έξτρα εισόδημα από τους 3 μήνες τουρισμού των Βαλκάνιων γειτόνων μας. Έχουμε να κερδίσουμε από κάτι άλλο;
Αν θέλουμε να εμπλουτίσουμε το οικονομικό γίγνεσθαι της περιοχής μας χρειάζεται σχέδιο που θα υλοποιηθεί από τις αρχές και τους πολίτες της περιοχής μας ! Ως τότε θα ζούμε με αυτά που έχουμε, win – win που λένε και στο χωριό μας, οι πλούσιοι Βαλκάνιοι θα ζουν εδώ, οι φτωχότεροι θα μας επισκέπτονται και θα πορευόμαστε όλοι μαζί. Η οικονομία ρυθμίζει τα πάντα και κύκλους κάνει!
