Ο γερο-χρόνος έφυγε,
μπήκε μεσ’ το ντουλάπι
τις πόρτες ας ανοίξουμε
όλοι μας, στην αγάπη!
Χωρίς φωνή δεν πρόκειται
ο νέος που θ’ αράξει,
όσες ευχές κι αν κάνουμε
τροπάριο ν’ αλλάξει!
Αν θέλουμε το αύριο
καλύτερο να γίνει,
θα πρέπει πρώτα μέσα μας
να μπει η καλοσύνη!
Καθένας μας τα λάθη του
στην άκρη ας τ’ αφήσει
και ίσως αν αλλάξουμε,
κάθε ευχή ν’ ανθίσει!
Μια μέρα όλοι φεύγουμε,
εδώ κανείς δε μένει
γι’ αυτό, καλό θα ήτανε
να ‘μαστε μονοιασμένοι!
