Αναβλήθηκε για να δικαστεί μετά από ένα περίπου έτος υπόθεση τοπικής και ιστορικής για την περιοχή εταιρίας, με χρέη στο δημόσιο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια κανονική περιπέτεια, δυσάρεστη, που έχει σχέση με τους κανόνες και τις διαδικασίες της εφορίας.
Η εταιρία εισέπραξε πρόσφατα από πελάτη της ποσό 200.000 ευρώ, το οποίο αμέσως κατάβαλε ώστε στη χθεσινή υπόθεση να απαλλαχτεί. Η πληρωμή της έγινε λίγες μέρες πριν το δικαστήριο, η πληρωμή του δημοσίου έγινε αμέσως. Για ευνόητους λόγους.
Όμως το δημόσιο εφάρμοσε τους δικούς του κανόνες. Ναι μεν εισέπραξε τα χρήματα αλλά αντί να διαγράψει το επίδικο χρέος, υπολόγισε διαφορετικά. Κατεύθυνε το ποσό σε παλαιότερα και άλλα χρέη της ίδιας εταιρίας. Έτσι το δικαστήριο χθες Παρασκευή βρέθηκε μπροστά σε μια οικονομική εκκρεμότητα που δεν άλλαξε και δεν επηρεάστηκε καθόλου.
Οι περισσότεροι το γνωρίζουν. Ισχύει από την πρώτη εποχή των μνημονίων. Πληρώνεις για χρέη στο δημόσιο αλλά η πληρωμή δεν μπορεί να είναι στοχευμένη. Ακολουθεί το ιστορικό των χρεών κι έτσι ότι πληρώνεις, διαγράφει χρέη βάσει του ιστορικού αυτών.
Στην ακροαματική διαδικασία ο συνήγορος υπεράσπισης εξήγησε ότι η εταιρία διεκδικεί από το δημόσιο ποσό που καλύπτει και το συνολικό της χρέος. Δυστυχώς οι αποφάσεις αργούν και παρά το ότι στο τέλος η εταιρία θα δικαιωθεί (σύμφωνα με τις πρώτες αποφάσεις άλλων δικαστηρίων), δέχεται πίεση ώστε να πληρώσει όλα όσα οφείλει. Το δικαστήριο ανέβαλε την υπόθεση μήπως και σε έναν χρόνο από σήμερα το τοπίο είναι περισσότερο ξεκάθαρο.
