Οι πανελλήνιες είναι το πρώτο μεγάλο “πρέπει” που μάθαμε να κουβαλάμε. Μαζί του, έρχεται κι ο φόβος πως αν δεν τα καταφέρουμε, “χάθηκε το παιχνίδι”.
Κι ύστερα, σε μια άλλη ηλικία, γεμίσαμε τα γραφεία της ψυχοθεραπείας, προσπαθώντας να θυμηθούμε ποιοι είμαστε κάτω από όλα τα «πρέπει» που μας φόρεσαν. Σήμερα λοιπόν, εσύ που δίνεις εξετάσεις θυμήσου πως δεν κρίνεται η αξία σου σε τρεις ώρες.
Ούτε το μέλλον σου χωράει σε μια κόλλα αναφοράς. Θυμήσου πως δεν είστε οι βαθμοί σας. Είστε η δύναμη που σηκώθηκε κάθε φορά που ήθελε να τα παρατήσει. Οι Πανελλήνιες είναι μια στάση, όχι ο προορισμός. Ό,τι κι αν φέρει το αποτέλεσμα, έχετε ήδη νικήσει, γιατί αντέξατε, παλέψατε, ωριμάσατε.
Κι αυτό είναι μόνο η αρχή. Γιατί το σημαντικό δεν είναι να περάσεις κάπου. Είναι να περάσεις μέσα από όλα αυτά, χωρίς να χάσεις τον εαυτό σου. Με χαρτί ή χωρίς, να πας εκεί που σε κρατά ζωντανό. Γιατί η πιο μεγάλη επιτυχία είναι μια ζωή που δεν χρειάζεται αποδείξεις.
Στέλλα Αργυρίου,
Δημοτική Σύμβουλος – Γραμματέας Τομέα Ψυχικής Υγείας ΠΑΣΟΚ
