Στο θέατρο «Αντιγόνη Βαλάκου» ανεβαίνει για τρεις μόνο παραστάσεις (8, 9 και 10 Μαΐου 2026) η παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας «Τρεις Αδερφές (θα έρθουν καλύτερες μέρες)», μια σύγχρονη ελληνική μεταγραφή του κλασικού έργου του Άντον Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Ειρήνης Λαμπρινοπούλου.
Το έργο, που συνυπογράφουν δραματουργικά η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου και η Δανάη-Αρσενία Φιλίδου, μεταφέρει τον πυρήνα του Τσέχωφ στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, φωτίζοντας ζητήματα οικογένειας, απώλειας, μνήμης και ανεκπλήρωτων ονείρων. Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται και η Θασίτισσα ηθοποιός Υψιπύλη Σοφιά, η οποία μιλά για τη διαδρομή της, τη συνεργασία και το βαθύτερο νόημα του έργου.
«Η Θάσος με έμαθε να παρατηρώ τους ανθρώπους»
Η Υψιπύλη Σοφιά, απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου και με καταγωγή από τη Θάσο, θυμάται πως η σχέση της με την υποκριτική ξεκίνησε σχεδόν οργανικά: «Από μικρή ηλικία ένιωθα ότι μέσα από την αφήγηση μπορούσα να εκφράσω πράγματα που δεν χωρούσαν αλλού. Η Θάσος με έκανε να παρατηρώ τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους. Αυτό με οδήγησε στο Εθνικό Θέατρο». Για την επιστροφή της στην Καβάλα και την ευρύτερη περιοχή με την παράσταση σημειώνει: «Είναι κάτι πολύ προσωπικό. Δεν είναι απλώς επιστροφή σε έναν τόπο, αλλά επιστροφή σε ρίζες. Υπάρχει συγκίνηση αλλά και ευθύνη».
«Μια κοινή διαδρομή μάς ενώνει»
Η παράσταση φέρνει ξανά μαζί δημιουργούς που γνωρίστηκαν στο Εθνικό Θέατρο. «Δεν είναι μόνο ότι γνωριζόμαστε. Έχουμε κοινές εκπαιδευτικές και καλλιτεχνικές εμπειρίες. Αυτό δημιουργεί εμπιστοσύνη και μια σιωπηλή συνεννόηση στη σκηνή», αναφέρει η ηθοποιός, προσθέτοντας ότι η σύγχρονη συνεργατική σκηνοθετική προσέγγιση «κάνει τη δουλειά πιο συλλογική και ζωντανή». Η παράσταση και οι «ρωγμές» της οικογένειας. Αναφερόμενη στο έργο, η Υψιπύλη Σοφιά εξηγεί πως το κοινό θα δει: «Μια σύγχρονη ανάγνωση του Τσέχωφ, όπου μια οικογένεια έρχεται αντιμέτωπη με απώλειες, επιστροφές και ανεκπλήρωτα όνειρα». Ο χαρακτήρας της, όπως λέει, κινείται ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον: «Αντιπροσωπεύει τη σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για σταθερότητα και την επιθυμία για αλλαγή».
Επίκαιρα θέματα και προσωπικές αντηχήσεις
Τα θέματα της παράστασης παραμένουν, σύμφωνα με την ίδια, εξαιρετικά επίκαιρα: «Η οικογένεια, η απώλεια, η ανάγκη να φύγεις αλλά και να επιστρέψεις, είναι πράγματα που όλοι βιώνουμε». Όταν καλείται να ξεχωρίσει τι την αγγίζει περισσότερο, απαντά χωρίς δισταγμό: «Η απώλεια. Όχι μόνο ανθρώπων, αλλά και εκδοχών του εαυτού μας που δεν έγιναν ποτέ». Στο ερώτημα τι σημαίνει σήμερα η «Μόσχα» του Τσέχωφ, απαντά: «Δεν είναι πάντα ένας τόπος. Είναι μια κατάσταση. Μια εσωτερική ανάγκη για αλλαγή, για διαφυγή από αυτό που ζούμε». Η παράσταση παρουσιάστηκε ήδη με επιτυχία στην Κεφαλονιά, εμπειρία που η ηθοποιός περιγράφει ως καθοριστική: «Η επαφή με το κοινό σε διαφορετικό περιβάλλον αλλάζει τον τρόπο που παίζεις. Κάθε χώρος έχει τη δική του ενέργεια».
Γιατί να τη δει κάποιος
Κλείνοντας, η Υψιπύλη Σοφιά τονίζει: «Είναι μια παράσταση που δεν δίνει εύκολες απαντήσεις. Θα ήθελα ο θεατής να φύγει με ερωτήματα και μια πιο ειλικρινή ματιά προς τον εαυτό του».
Η παράσταση «Τρεις Αδερφές (θα έρθουν καλύτερες μέρες)» παρουσιάζεται για τρεις μόνο βραδιές στο θέατρο «Αντιγόνη Βαλάκου», με το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας να συνεχίζει τη σταθερή του πορεία στην ανάδειξη σύγχρονου και κλασικού θεάτρου με τοπικό αποτύπωμα και πανελλήνια δυναμική.
