Την Κυριακή 5 Οκτωβρίου, στην αυλαία της επιστημονικής διημερίδας “Επιστήμες, Τέχνες και Μύθοι ανταμώνουν στα Τενάγη των Φιλίππων”, έλαβε χώρα στο πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων η τελευταία εκδήλωση του συνεδρίου με τίτλο: Συνάντηση με τους συγγραφείς Διαμαντή Αξιώτη, Θεόδωρο Γρηγοριάδη και Κοσμά Χαρπαντίδη – θεατρικό αναλόγιο. Υπό τους ήχους του φυσικού τοπίου των λουτρών, το συμμετέχον κοινό που παρακολούθησε την εκδήλωση αυτή, πραγματοποίησε ένα ιδιότυπο ταξίδι στο μυσταγωγικό και μυθολογικό παρελθόν (κοντινό και μακρινό) της περιοχής των Τεναγών, των Φιλίππων και του Παγγαίου μέσα από τρία ξεχωριστά και ιδιαίτερα λογοτεχνικά κείμενα. Τη δραματική αφήγηση των έργων ανέλαβε η θεατρική ομάδα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας “Θεατρικόν Καφενείον” υπό την επιμέλεια του Δημήτρη Κεραμέως-Ντουμπουρίδη, ενώ την παρουσίαση των συγγραφέων και τον συντονισμό της εκδήλωσης έκανε η Ζάχου Ευαγγελία.
Η λογοτεχνική περιπλάνηση ξεκίνησε με τον “Ξεχασμένο άγγελο των Φιλίππων” του συγγραφέα Θεόδωρου Γρηγοριάδη. Ο συγγραφέας, γεννημένος στο Παλαιοχώρι Παγγαίου και φέροντας το προσωνύμιο “ο Βορειοελλαδίτης” λόγω της συχνής τοποθέτησης της δράσης των βιβλίων του στη Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, έγραψε το διήγημα αποκλειστικά για την παράσταση “Οι 7 άγγελοι των Φιλίππων” η οποία ανέβηκε στο Φεστιβάλ Φιλίππων το 2015. Στο κείμενό του, ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης, αντλώντας έμπνευση από τον αγγελιοφόρο της αρχαίας τραγωδίας και τον ρόλο του ως φορέα ειδήσεων και συχνά τραγικών γεγονότων, δημιούργησε, στο πρόσωπο του λαϊκού πρωταγωνιστή του, έναν σύγχρονο αγγελιοφόρο, ο οποίος, με αφορμή μια αινιγματική συνάντησή του με το υπερφυσικό, γίνεται κατά κάποιον τρόπο σύγχρονος κοινωνός του παγανισμού της περιοχής των Φιλίππων, ενώνοντας έτσι το σύγχρονο λαϊκό τοπίο του αρχαιολογικού χώρου του Θεάτρου με τον έντονο μυστικιστικό χαρακτήρα που είχε στο παρελθόν. Η θεατρική ανάγνωση του διηγήματος έγινε από τον Μανώλη Παπαδόπουλο, την Πόπη Πασχαλίδου και τον Χρήστο Τσάμη.
Ακολούθησε “Το αρχαίο καλντερίμι με τα χαμπέρια” του συγγραφέα Κοσμά Χαρπαντίδη. Γεννημένος στο Κάτω Νευροκόπι Δράμας, ο Κοσμάς Χαρπαντίδης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καβαλιώτικης λογοτεχνικής σκηνής. Συνέθεσε το κείμενο αυτό ειδικά για την ημερίδα και την εκδήλωση της Κυριακής. Βασίζεται σε αφηγήσεις γύρω από την εγκατάσταση προσφύγων στη Μαυρολεύκη Δράμας στις αρχές του 20ού αιώνα – μια ιστορία με προσωπικό χαρακτήρα, αφού μεταξύ των προσφύγων ήταν και ο παππούς και ο πατέρας του ίδιου του συγγραφέα. Στην ολιγοσέλιδη αφήγηση, ο Κοσμάς Χαρπαντίδης αποτύπωσε πραγματικές καταστάσεις και αναμνήσεις ταλαιπωρημένων ανθρώπων στην προσπάθειά τους να χτίσουν μία νέα πατρίδα. Η ανάγνωση του κειμένου έγινε από τον Ιωάννη Δόμβρο.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με το κείμενο του ποιητή και συγγραφέα Διαμαντή Αξιώτη με τίτλο “Ένας απόγονος με τρομαγμένα εντόσθια”, το οποίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1985. Ο Διαμαντής Αξιώτης, γεννημένος στην Καβάλα από πρόσφυγες της ανατολικής Θράκης, ανήκει στους σημαντικότερους λογοτέχνες της πόλης μας με πολυετές και πολύμορφο έργο. Ο “απόγονος” του κειμένου του είναι ένας ήρωας ο οποίος περιπλανιέται ανάμεσα στα ερείπια των Φιλίππων, αναζητά τις ρίζες του, περιφέρεται και ερωτεύεται, επισκέπτεται το παρελθόν των προγόνων του και μεταφέρει αυτές τις εμπειρίες στον αναγνώστη (και τον ακροατή της εκδήλωσης). Το κείμενο ερμήνευσαν ο Δημήτρης Κεραμεύς-Ντουμπουρίδης και η Κατερίνα Ηλιάδου .
Κοινός τόπος και των τριών κειμένων αποτέλεσε ο βαθύς συναισθηματικός και μυστικιστικός δεσμός των πρωταγωνιστών τους (καθώς και εμάς, των ακροατών) με τη γη των Τεναγών, των Φιλίππων και του Παγγαίου. Ο “απόγονος” του Δ. Αξιώτη αναζήτησε στους βάλτους τους προγόνους και το παρελθόν του, ο άγγελος του Θ. Γρηγοριάδη έγινε σύγχρονος κοινωνός των αρχαίων παγανιστικών εθίμων, ενώ οι πρόσφυγες του Κ. Χαρπαντίδη γείωσαν την μυθολογική φαντασία στο πρόσφατο και δύσκολο για την συλλογική μνήμη παρελθόν.
Η εξαιρετική θεατρική ανάγνωση των κειμένων αυτών ανέδειξε ιστορικές (και μη) αφηγήσεις, προσφέροντας στους θεατές και συμμετέχοντες της εκδήλωσης την ευκαιρία μιας βαθύτερης σύνδεσης με την πολιτιστική ταυτότητα των Τεναγών, η μεγάλη σημασία των οποίων αναδείχθηκε σε όλη την διάρκεια της διημερίδας. Η εκδήλωση αυτή έκλεισε την επιστημονική διημερίδα με την ελπίδα οι ιστορίες, οι μνήμες και το φυσικό τοπίο των Τεναγών να διατηρηθούν ζωντανά και να διασωθούν για (και από) τις επόμενες γενιές.
