Όχι, οι ισχυροί νότιοι άνεμοι της Κυριακής δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο. Πολύ περισσότερο δεν ήταν κάτι τρομερό. Γενικά δεν προκάλεσαν σημαντικές ζημιές. Δεν κινδύνευσαν ανθρώπινες ζωές. Θα μπορούσε να τους περιγράψει κάποιος ως συνηθισμένους που απλά είχαν καιρό να εμφανιστούν -με αυτόν τον τρόπο- στην περιοχή.
Η πρόσφατη τοπική ιστορία αμέσως παραπέμπει σε ένα αντίστοιχο φαινόμενο προ 21 ετών. Τότε όντως, ήταν μια δύσκολη στιγμή. Ειδικά για τις παραθαλάσσιες περιοχές του Δήμου Καβάλας. Δημοσιεύματα και γεγονότα εκείνης της ημέρας αναφέρονταν σε ανέμους ως και 12 μποφόρ, που κατάφεραν να μετακινήσουν μεγάλο τμήμα του προσήνεμου μόλου! Δεν είναι υπερβολή, δεν είναι λάθος. Στις 15 Φεβρουαρίου του 2005 το λιμάνι της Καβάλας πληγώθηκε. Κι έτσι αμέσως μετά αναζητήθηκαν και βρέθηκαν χρήματα για να επανέλθει ο προσήνεμος μόλος και να μεγαλώσει. ‘Όλα δείχνουν ότι εκείνο το έργο έπαιξε το ρόλο του και προστάτευσε περισσότερο το λιμάνι της πόλης προχθές.
Την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026 ο νοτιάς ήταν σύντομος σχετικά, έκανε ζημιές αλλά αυτές χαρακτηρίζονται περιορισμένες και αναμενόμενες. Οι ζημιές έγιναν στα συνήθη σημεία. Εκεί που η ανθρώπινη δραστηριότητα ρισκάρισε. Τυχεροί για 20 περίπου χρόνια, ζούσαμε μέρες και νύχτες καλοκαιρίας. Ως που ο νοτιάς επανήλθε. Κάτι σαν προειδοποίηση. Υπενθύμιση. Όσοι ήδη αναζητούν χρήματα για να διορθωθούν τα προβλήματα, ας ξέρουν ότι ο κακός καιρός δεν επηρεάζεται από τέτοιες εξελίξεις. Θα τα ισοπεδώσει όλα. Και τα παλιά τσιμέντα και τα καινούργια. Άρα είναι προτιμότερο η θάλασσα να μείνει θάλασσα. Η παραλία να συνεχίσει να είναι παραλία κι η απόσταση από αυτά και για κάθε είδους κτίσματα, να είναι η εκ του νόμου προβλεπόμενη…
