Κείμενο του Χρόνη Ιωαννίδη, χοροδιδάσκαλος και Πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου Λιμνιάς
Αναρωτιέμαι ώρες-ώρες, τι σημαίνει τελικά «Πολιτιστικός Σύλλογος»; Όταν ένας πολιτιστικός φορέας διοργανώνει το ετήσιο πανηγύρι του, ο σκοπός δεν είναι η ανάδειξη της παράδοσης, των ηθών και της μουσικής μας κληρονομιάς; Δυστυχώς, βλέπουμε μια νέα τάση που ξενίζει. Πανηγύρια που μετατρέπονται σε νυχτερινά κέντρα, με ονόματα του λαϊκού πενταγράμμου, κράτηση σε πρώτα τραπέζια, vip θέσεις …ακριβές φιάλες ουίσκι και τιμές μπουζουκιών.
Κόσμος να σχηματίζει ουρές και να χορεύει ατελείωτα τσιφτετέλια και ζεϊμπεκιές μέχρι να δει την Ανατολή του ήλιου!!!! Οκ … Ισοπεδώνουμε τα πάντα στον βωμό του χρήματος και του εύκολου εντυπωσιασμού; Πάμε καλά ρε παιδιά;;
Τουλάχιστον μην το ονομάζεις πανηγύρι… Πες το μια βραδιά στο Λεβερκούζεν, πες το όπως αλλιώς θέλεις αλλά όχι πανηγύρι!
Από μικροί μάθαμε ότι πανηγύρι σημαίνει να φας το σουβλάκι σου, να πιείς το κρασάκι σου, να ακούσεις μια σωστή παραδοσιακή ορχήστρα, να δεις ανθρώπους μερακλήδες να σέρνουν τον χορό, να σμίξεις με τους συγχωριανούς σου και στο τέλος να πάρεις και τον ζεστό λουκουμά σου. Αυτό είναι πολιτισμός. Και το πιο άδικο της υπόθεσης; Την ίδια ώρα, υπάρχουν άλλοι Πολιτιστικοί Σύλλογοι που μοχθούν. Που παλεύουν να μαζέψουν κόσμο με σωστά παραδοσιακά σχήματα, να βγάλουν με το ζόρι τα έξοδά τους, τηρώντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες και κρατώντας Θερμοπύλες.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: Άλλο ο Αθλητικός Σύλλογος που θα φέρει ένα μεγάλο λαϊκό-ποπ-ροκ όνομα για να ενισχύσει το ταμείο του (δικαίωμά του και απόλυτα σεβαστό και μαγκιά του που λέμε και στο χωριό μας και μπράβο) και ΑΛΛΟ ένας Πολιτιστικός Σύλλογος που οφείλει να υπηρετεί την παράδοση.
Παιδιά ξεκαθαρίστε τη θέση σας! Αναφέρομαι σε όσους είναι σε Διοικητικά Συμβούλια Πολιτιστικών Συλλόγων και λαμβάνουν αποφάσεις. Αν γίνουμε όλοι ένα απέραντο υπαίθριο μπουζουξίδικο που ο κόσμος πάει απλά να δει έναν/μια «σταρ», τότε σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει παράδοση για να παραδώσουμε στα παιδιά μας. Κάνω λάθος ή μόνο εγώ είμαι ο ρομαντικός της υπόθεσης; Μεσημεριανές σκέψεις μετά από ένα καλοκαίρι γεμάτο με πολύ εθελοντισμό και τρέξιμο σε πανηγύρια
