Ο βουλευτής Αχαΐας του κόμματος ΝΙΚΗ, Σπύρος Τσιρώνης, αντέδρασε έντονα στη Βουλή κατά του άρθρου 69 στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, το οποίο αφορούσε την χρήση αιγιαλού, παραλίας, υδάτινου στοιχείου, πυθμένα και υπεδάφους του βυθού της θάλασσας από φορείς που ασκούν τις δραστηριότητες εξερεύνησης και αποθήκευσης αποβλήτων διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο-Θάσου.
Όπως είναι γνωστό η ΝΙΚΗ κατά τη συζήτηση του εν λόγω νομοσχεδίου είχε και συνεχίζει να έχει τις ίδιες σοβαρές επιφυλάξεις και προβληματισμούς, σε ότι αφορά τους σοβαρούς κινδύνους που υπάρχουν από τη μόνιμη αποθήκευση του C02 στον Πιλοτικό τόπο «Πηγάδια» του Πρίνου Καβάλας. Συγκεκριμένα είχαμε πει τότε: «1) Τα προβλεπόμενα έργα στον Πρίνο για το 2026 (ά φάση) βρίσκονται εντός της θαλάσσιας περιοχής του δικτύου Natura 2000. Η ευρύτερη ζώνη του Κόλπου Καβάλας – Ν. Θάσου περιλαμβάνεται σε Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) και Ειδικές Ζώνες Διατήρησης (ΕΖΔ), λόγω της παρουσίας σημαντικών θαλάσσιων οικοτόπων και ειδών. Συγκεκριμένα πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα αλιευτικά πεδία της χώρας, με εκτεταμένα λιβάδια Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica), βιότοπο για δελφίνια και τη Μεσογειακή φώκια. Παρά ταύτα, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη, κανένας ειδικός περιορισμός ή αποκλεισμός για τις προστατευόμενες περιοχές γενικότερα αλλά και για τον Πρίνο ειδικότερα. Επιπλέον δεν υπάρχει πρόβλεψη για μια ελάχιστη απόσταση, ζώνης ασφαλείας από τα θαλάσσια όρια των περιοχών αυτών. 2) Επιπλέον επειδή Δεν ικανοποιούνται τρία σοβαρά κριτήρια στην συγκεκριμένη περίπτωση θα δημιουργήσουν ενδεχόμενα σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια του έργου.
Συγκεκριμένα η μικρή απόσταση – γειτνίαση τουριστικών και κατοικήσιμων περιοχών, η υψηλή σεισμικότητα (ζώνη επιρροής Ρήγματος Βορείου Ανατολίας και Ανατολικής Μακεδονίας) καθώς και τα γεωλογικά χαρακτηριστικά των πετρωμάτων της περιοχής με κυρίαρχο τη στεγανότητα αυτών, μπορούν να δημιουργήσουν ενδεχόμενη διαρροή C02 προκαλώντας ασφυξία στα ψάρια, δραματική μείωση του pH -οξίνιση του νερού, διαβρώσεις πετρωμάτων και τέλος σοβαρές βλάβες στα φυτά όπως στο φυτοπλακτόν τα οποία δεσμεύουν ως γνωστό μεγάλες ποσότητες C02. 3)Δεν υπάρχει διαφάνεια σε ότι αφορά την περιβαλλοντικώς ασφαλή δέσμευση, χρήση, μεταφορά και αποθήκευση CO₂; 4)Στο συγκεκριμένο νόμο δεν υπάρχει πραγματική εναρμόνιση με τις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα: Ενώ η οδηγία 2009/31/ΕΚ ορίζει ξεκάθαρα ότι η ροή ουσιών του CO2 σαφώς εμφανίζει τα χαρακτηριστικά απόβλητου παρά κάποιου «προϊόντος» της αγοράς, στο συγκεκριμένο νόμο χαρακτηρίζεται ως προϊόν. Ενώ δεν προβλέπονται στην οδηγία 2009/31/ΕΚ, το νομοσχέδιο στα άρθρα 35 και 36 δεν απαγορεύει την έγχυση CO2 για την «ενισχυμένη» εξόρυξη υδρογονανθράκων (το λεγόμενο CCS-EOR). Ενώ η Οδηγία 2009/31/ΕΚ επιβάλλει ότι δεν χορηγείται άδεια αποθήκευσης όταν προκύπτει κίνδυνος διαρροής ή σημαντική αρνητική επίπτωση στο περιβάλλον, ο νόμος δεν διασφαλίζει με σαφήνεια τη σχέση άδειας αποθήκευσης και κινδύνου διαρροής CO2.
Ενώ η Οδηγία 92/43/ΕΟΚ άρθρο 6, επιβάλλει αυστηρό καθεστώς προστασίας για τις περιοχές Natura 2000, εδώ δεν προβλέπετε σαφής εξαίρεση των περιοχών Νatura 2000 από κάθε έργο ή δραστηριότητα δέσμευσης, μεταφοράς ή αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα που μπορεί να επηρεάσει τις περιοχές αυτές. Ενώ το άρθρο 26 της Οδηγίας 2009/31/ΕΚ αφορά την ενημέρωση του κοινού, στο σχετικό νόμο ορίζεται ότι οι περιβαλλοντικές πληροφορίες που συλλέγονται στο πλαίσιο της διαδικασίας έκδοσης αδειών εξερεύνησης και αδειών αποθήκευσης, χρησιμοποιούνται μόνο για τους σκοπούς του παρόντος και προστατεύονται από τη νομοθεσία για την προστασία του εμπορικού και του επιχειρηματικού απορρήτου και άλλων ευαίσθητων, εμπιστευτικών και διαβαθμισμένων πληροφοριών». Στην Ευρώπη δεν γίνεται αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε περιοχή Natura ή Ramsar και οι αποστάσεις ανάλογων ταμιευτήρων από τις ακτές (Νορβηγίας και Σκωτίας), άλλα και από κατοικημένες περιοχές βρίσκονται στα 100 έως και 300 χλμ, στην ΘΑΣΟ έχουμε μικρή απόσταση από την περιοχή όπου προτείνεται να δημιουργηθεί ο ταμιευτήρας στη Θάσο 6,5 μίλια από την Καβάλα και 4,5 μίλα από τις ακτές της Θάσου. Αυτό δεν παραβιάζει την Νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο νόμος αυτός είναι ένα αόριστο, ασαφές θεσμικό πλαίσιο αφού όλα παραπέμπονται στο άρθρο 40 σε μελλοντικές Υπουργικές Αποφάσεις και αποφάσεις της Ρ.Α.Α.Ε.Υ., ύστερα από εισήγηση της αρμόδιας αρχής CCS χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος Νόμος και Νομοθετικό Πλαίσιο που θα τους ελέγχει αφού δεν προβλέπονται εκ των προτέρων εξειδικευμένα, αντικειμενικά και διαφανή κριτήρια. Υπό τις επιφυλάξεις αυτές και επειδή πιστεύουμε ότι έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με το Ενωσιακό Περιβαλλοντικό Δίκαιο είμαστε αντίθετοι στο άρθρο 69 του νόμου που συζητούμε σήμερα.
(ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ)
