Ο συμπολίτης έμπορος κ. Παναγιώτης Κυριακίδης μας δίνει μια ανταπόκριση και από την αγορά και από την οδό Ομονοίας ειδικότερα. Ρωτήθηκε φυσικά και για τα τρία καταστήματα της οδού που εντός των ημερών κλείνουν.
Η συνέντευξη
Ερ: Πως ήταν η κίνηση στις γιορτές; Έχετε εμπειρία και μπορείτε να κάνετε κάποιες συγκρίσεις με προηγούμενα χρόνια;
Απ: Οι γιορτές κύλησαν ομαλά, θα έλεγα, με ιδιαίτερα αυξημένη κίνηση στους δρόμους από τουρισμό που είδαμε στην πόλη μας. Στα καταστήματα όμως δεν ήταν και τόσο καλή εικόνα διότι δε μεταφράστηκε σε εμπορική κίνηση ο τουρισμός στην πόλη μας. Aπ` όσο γνωρίζω και απ’ όσο έχω συζητήσει με τους συναδέλφους. Μπήκαμε πρόσφατα και στις Χειμερινές εκπτώσεις. Τα καταστήματα έχουν καλές προσφορές, μεγάλες εκπτώσεις αλλά θα έλεγα ότι η αγορά συμβαδίζει με τη θερμοκρασία και είναι και αυτή λίγο… «κρύα». Η Κυριακή που μας πέρασε και ήταν ανοιχτή η αγορά, δεν είχε μεγάλη ανταπόκριση. Σε πόλεις όπως η Καβάλα, ο κόσμος άνετα μπορεί να αγοράσει σε όλη τη διάρκεια της εβδομάδας. Η Κυριακή δεν προσφέρει ιδιαίτερη κίνηση. Μεμονωμένα περιστατικά που θέλει κάποιος να αγοράσει, δεν δίνουν τον τόνο που θα έπρεπε κανονικά να έχει κάποια αγορά. Η Κυριακή είναι για πολύ μεγάλες πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Παίζουν ρόλο και οι καιρικές συνθήκες. Αν βρέχει ο κόσμος θα προτιμήσει να μη βγει καθόλου ή να πάει κατευθείαν για ένα καφέ.
Ερ: Κλείνουν τρία μαγαζιά στην Ομόνοια. Μήπως είναι σύμπτωση;
Απ: Δεν είναι καθόλου σύμπτωση. Είναι ένα φαινόμενο της αγοράς. Τα ίδια ισχύουν και για τη Δράμα. Και εκεί υπάρχουν πολλά κλειστά μαγαζιά. Είναι η μοίρα των μικρών πόλεων. Γνωρίζω συναδέλφους, οι οποίοι δεν έχουν διάδοχη κατάσταση… Οπότε δεν υπάρχει κάποιος να αναλάβει το μαγαζί. Από την άλλη δεν υπάρχει αυτή η ζωντάνια, η κίνηση που να αγοράζει κάποιος την επιχείρηση, το κατάστημα για να συνεχίζει να λειτουργεί. Υπάρχει στην Ελλάδα αυτή η μεγάλη μαύρη τρύπα που θα μας φάει όλους! Λέγεται Αθήνα και έχει μαζευτεί ο μισός πληθυσμός και το 60% της οικονομικής δραστηριότητας. Είναι ένα πολύ άσχημο φαινόμενο το οποίο δεν θίγουμε πολύ συχνά.
