Η Κατερίνα Φλωρέντζη του Ηρακλή Καβάλας μιλά στην «Πρωινή» για την άρση βαρών, το ασημένιο μετάλλιο του 2023, την επίδοση των 147 κιλών, την Ολυμπιακή Φλόγα, τους τραυματισμούς και τις δύσκολες αγωνιστικές σεζόν που την έφεραν μέχρι το σημείο να σκεφτεί ακόμη και την αποχώρηση από τον πρωταθλητισμό.

Μιλά για την προσπάθεια μιας αθλήτριας που εργάζεται, προπονείται και διεκδικεί το καλύτερο μέσα στις απαιτητικές συνθήκες της Καβάλας.

Συνέντευξη στον Αθανάσιο Μπόμη

1. Η γυναίκα πίσω από την αθλήτρια

Κατερίνα, πριν μιλήσουμε για μετάλλια, κιλά και αγώνες, θέλω να πάμε στην αρχή. Πώς μπήκε η άρση βαρών στη ζωή σου και ποια ήταν η στιγμή που κατάλαβες ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα άθλημα που δοκιμάζεις, αλλά για έναν δρόμο που θέλετε πραγματικά να ακολουθήσεις;

Η άρση βαρών μπήκε λίγο απρόοπτα στη ζωή μου. Πριν ασχοληθώ με το άθλημα, έκανα για οκτώ χρόνια kick boxing. Ένας φίλος μου, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να ξεκινήσω την άρση βαρών και με τον οποίο κάναμε μαζί προπονήσεις, μου είπε κάποια στιγμή: “Εγώ θα πάω άρση βαρών, θέλεις να έρθεις;”. Έτσι, αποφάσισα να δοκιμάσω κάτι καινούργιο. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα μου άρεσε τόσο, ούτε ότι θα έφτανα σε αυτό το επίπεδο. Στην αρχή πήγα απλώς για να γυμναστώ. Το έβλεπα καθαρά ως ένα κομμάτι της εκγύμνασής μου και δεν μπορούσα να φανταστώ ότι στην πορεία θα εξελισσόταν σε κάτι τόσο σημαντικό για μένα.

Τι ήταν αυτό που σε κέρδισε περισσότερο στην άρση βαρών;

Αυτό που πραγματικά με κέρδισε στην άρση βαρών είναι ότι, μέσα στην προπόνηση, έρχεσαι αντιμέτωπη με τον ίδιο σου τον εαυτό. Είσαι εσύ και ο εαυτός σου. Από εκεί και πέρα, το άθλημα σε βάζει σε μια διαδικασία να περνάς περισσότερο χρόνο με τον εαυτό σου, να τον γνωρίζεις καλύτερα και, τελικά, να δένεσαι μαζί του.

Θυμάσαι την πρώτη σου προπόνηση ;

Την πρώτη μου προπόνηση δεν τη θυμάμαι πάρα πολύ καλά. Θυμάμαι, όμως, ότι ο χώρος ήταν αρκετά ανδροκρατούμενος και ήμουν η μόνη κοπέλα εκεί μέσα. Μου φάνηκε πολύ δύσκολο και πίστεψα ότι δεν θα τα καταφέρω. Δεν ήξερα καν τι ρούχα έπρεπε να φορέσω και γενικότερα όλη η εμπειρία ήταν κάτι πρωτόγνωρο για μένα. Μέχρι τότε, την άρση βαρών την έβλεπα κυρίως στην τηλεόραση. Παραδόξως, όμως, ήταν ένα άθλημα που πάντα παρακολουθούσα στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά και σε άλλες διοργανώσεις. Επομένως, παρόλο που δεν είχα ασχοληθεί ποτέ ενεργά με αυτό, ήταν ένα άθλημα που μου τραβούσε ανέκαθεν το ενδιαφέρον.

2. Το ασημένιο μετάλλιο του 2023

Το 2023 ήρθε η 2η θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία +87 kg, σε μια σημαντική επιστροφή του Ηρακλή Καβάλας σε Πανελλήνιο επίπεδο. Τι άλλαξε μέσα σου από τη στιγμή που ανέβηκες σε εκείνο το βάθρο; Ήταν για εσένα μια επιτυχία ή η απόδειξη ότι μπορείτε να διεκδικήσεις ακόμη περισσότερα;

Η συμμετοχή μου στους αγώνες του 2023 αποτέλεσε ουσιαστικά την επιστροφή του Ηρακλή Καβάλας σε πανελλήνιο επίπεδο. Δεν πήγα στους αγώνες με την προοπτική ότι θα ανέβω στο βάθρο. Ήταν η πρώτη μου συμμετοχή σε πανελλήνιους αγώνες και ο στόχος μου ήταν κυρίως να αγωνιστώ και να αποκτήσω εμπειρία. Τελικά, όμως, κατάφερα να ανέβω στο βάθρο, κάτι που πραγματικά δεν πίστευα ότι θα συνέβαινε. Παρόλα αυτά, ήμουν πάρα πολύ στεναχωρημένη που κατέκτησα τη δεύτερη θέση και όχι την πρώτη. Μέσα από αυτή την εμπειρία, όμως, κατάλαβα ότι έχω πολλές δυνατότητες και ότι μπορώ να πετύχω πράγματα που μέχρι τότε δεν πίστευα ότι ήταν εφικτά για μένα.

Ποια εικόνα από εκείνον τον αγώνα σου έχει μείνει περισσότερο;

Αυτό που μου έχει μείνει από εκείνη τη διοργάνωση είναι, αρχικά, η πολύ όμορφη διοργάνωση που έκανε η Ομοσπονδία, αλλά και ο ίδιος ο τόπος όπου πραγματοποιήθηκαν οι αγώνες, στο Λιτόχωρο. Ήταν Δεκέμβριος, ο καιρός και το τοπίο ήταν πολύ όμορφα και, παρά το γεγονός ότι είχα πάρα πολύ άγχος, ήταν μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία για μένα.

Πόσο δύσκολη ήταν η διαδρομή μέχρι το μετάλλιο;

Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να κατακτήσω το μετάλλιο. Όταν τελικά ήρθε, ήταν κάτι πρωτόγνωρο για μένα, σαν ένα δώρο που έκανα εγώ στον εαυτό μου. Το συνειδητοποίησα βέβαια αρκετές ημέρες αργότερα, όταν είχα πλέον επεξεργαστεί όσα είχαν συμβεί. Τότε κατάλαβα πραγματικά τι είχα καταφέρει.

Ποιο ήταν το πρώτο πρόσωπο που σκέφτηκες μετά την επιτυχία;

Το πρώτο άτομο που σκέφτηκα δεν ήταν κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, γιατί οι γονείς μου ήταν μαζί μου εκείνη τη στιγμή. Η πρώτη μου σκέψη, λοιπόν, ήταν η συγκίνηση που μοιράστηκα μαζί τους. Στη συνέχεια, σκέφτηκα όλους τους ανθρώπους που μου στάθηκαν σε όλη αυτή την προσπάθεια και με στήριξαν σε όλη αυτή τη διαδρομή. Ήταν πολλοί και ο καθένας είχε τη δική του ξεχωριστή σημασία για μένα.

Σε άλλαξε η δεύτερη θέση ως αθλήτρια;

Με άλλαξε, γιατί μου έδωσε το κίνητρο να προσπαθήσω για κάτι περισσότερο. Αυτό ήταν, ουσιαστικά, το μεγαλύτερο κίνητρο για να συνεχίσω και να προσπαθήσω να πετύχω ακόμη περισσότερα.

3. Τα 147 κιλά του 2024

Τον Νοέμβριο του 2024 κατέγραψες 70 κιλά στο αρασέ και 77 κιλά στο επολέ ζετέ, δηλαδή 147 κιλά στο σύνολο, και πήρες την πρώτη θέση στη συγκεκριμένη διοργάνωση στην κατηγορία +87 kg. Εκείνη η επίδοση ήταν για εσένα ένα προσωπικό ορόσημο; Και πόσο κοντά ένοιωσες τότε σε αυτό που θεωρείτε πραγματική αγωνιστική κορυφή;

Μετά τη δεύτερη θέση που είχα κατακτήσει το 2023, είχα βάλει ως στόχο την πρώτη θέση και καλύτερες επιδόσεις. Είχα ουσιαστικά βάλει παρωπίδες και είχα πει στον εαυτό μου ότι θα προσπαθήσω για το καλύτερο, παρά τις πολλές δυσκολίες που έχω να αντιμετωπίσω στην καθημερινότητά μου. Δεν είχα θέσει έναν συγκεκριμένο αριθμητικό στόχο. Αυτό που ήθελα ήταν να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό και να δω μέχρι πού μπορώ να φτάσω»

Είχες βάλει συγκεκριμένο στόχο κιλών;

Τι είχε αλλάξει στην προπόνησή σου σε σχέση με το 2023;

Η βασική αλλαγή ήταν ότι προπονούμουν πιο σκληρά. Είχα απαιτητικές προπονήσεις, περίπου τρεις ώρες, τρεις φορές την εβδομάδα, καθώς τις υπόλοιπες ημέρες εργαζόμουν. Πολλές φορές τελείωνα την προπόνησή μου πολύ αργά το βράδυ. Δεν ήταν εύκολο να συνδυάσω τον πρωταθλητισμό με δύο δουλειές. Η καθημερινότητά μου ήταν αρκετά απαιτητική, όμως προσπάθησα να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της προπόνησης και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Πίστευες τότε ότι μπορούσες να διεκδικήσεις ακόμη μεγαλύτερες διακρίσεις; Δεν είχαμε βάλει ως συγκεκριμένο στόχο να διεκδικήσω ακόμη μεγαλύτερες διακρίσεις. Η καθημερινότητά μου ήταν αρκετά δύσκολη, καθώς εργαζόμουν σε δύο δουλειές, και είναι πολύ δύσκολο να συνδυάσεις τον πρωταθλητισμό με δύο δουλειές. Ευτυχώς, είχα ανθρώπους δίπλα μου που με στήριξαν. Είχα τους γονείς και τους φίλους μου, αλλά και τα κορίτσια με τα οποία δουλεύουμε μαζί, τη Μαριλένα, τη Νιπόλη και την Κατερίνα. Περάσαμε πολλές δυσκολίες μαζί, νεύρα και απογοητεύσεις, όμως παρ’ όλα αυτά με στήριξαν πάρα πολύ.

4. Η Ολυμπιακή Φλόγα στην Καβάλα

Στις 22 Απριλίου 2024 βρέθηκες στη διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας στην Καβάλα ως συνοδός της λαμπαδηδρόμου Ρέας Λογοθέτη, εκπροσωπώντας την άρση βαρών και τον Ηρακλή Καβάλας. Τι σήμαινε για εσένα εκείνη η στιγμή; Πώς αισθάνεται ένας αθλητής όταν βρίσκεται τόσο κοντά σε ένα σύμβολο που συνδέεται με την κορυφαία διοργάνωση του αθλητισμού;

Η συνοδεία της Ολυμπιακής Φλόγας το 2024, όπου είχα την τιμή να βρίσκομαι δίπλα στη λαμπαδηδρόμο Ρέα Λογοθέτη, ήταν για μένα κάτι μαγικό και πρωτόγνωρο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που με πήραν τηλέφωνο και μου ανακοίνωσαν ότι θα βρίσκομαι σε αυτή τη θέση. Ήμουν πολύ συγκινημένη εκείνη την ημέρα και ένιωσα μεγάλη περηφάνια που κατάφερα να ζήσω μια τέτοια στιγμή στη ζωή μου. Δεν γνώριζα ότι θα μπορούσα να έχω μια τέτοια διάκριση και πραγματικά δεν περνούσε από το μυαλό μου ότι θα μου δινόταν αυτή η ευκαιρία. Όταν κρατούσες τη θέση σου δίπλα στη λαμπαδηδρόμο, πέρασε από το μυαλό σου η ιδέα ότι ΄΄θα ήθελα κάποτε να βρεθώ σε Ολυμπιακούς Αγώνες΄΄; Ποτέ δεν είχα φανταστεί τον εαυτό μου να πηγαίνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες ως αθλήτρια. Τους παρακολουθούσα πάντα ως θεατής και τους θεωρούσα κάτι μαγικό. Όταν όμως μπήκε η άρση βαρών στη ζωή μου, άρχισα να βλέπω τον αθλητισμό με τελείως διαφορετική ματιά. Δεν έβλεπα πλέον μόνο το άθλημα, αλλά τον ίδιο τον αθλητή και την προσπάθεια που χρειάζεται για να φτάσει σε υψηλό επίπεδο. Βλέποντας πόση προσπάθεια απαιτείται ακόμη και για να φτάσω στο πανελλήνιο επίπεδο καταλαβαίνω τι χρειάζεται για να φτάσει κάποιος μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Τι σημαίνουν προσωπικά για εσένα οι Ολυμπιακοί Αγώνες;

Για μένα οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν πάντα κάτι μαγικό. Τους παρακολουθούσα από μικρή ως θεατής, χωρίς ποτέ να φανταστώ ότι θα μπορούσα να τους πλησιάσω ως αθλήτρια. Η ενασχόλησή μου με την άρση βαρών, όμως, άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπω τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πλέον δεν βλέπω μόνο το άθλημα. Βλέπω τον αθλητή, την προσπάθεια, τις θυσίες και όλη τη διαδρομή που απαιτείται για να φτάσει κάποιος σε αυτό το επίπεδο.

Ήταν από τις στιγμές που θα θυμάσαι για πάντα από την αθλητική σας πορεία;

Σίγουρα είναι μια στιγμή που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Η ημέρα εκείνη θα μου μείνει αξέχαστη. Ήμουν πολύ συγκινημένη και περήφανη που κατάφερα να ζήσω κάτι τόσο ξεχωριστό. Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα μπορούσα να έχω μια τέτοια διάκριση και να βρεθώ σε μια τόσο σημαντική θέση. Το γεγονός ότι βρέθηκα δίπλα στην Ολυμπιακή Φλόγα ήταν για μένα μια πολύ μεγάλη τιμή. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω τη γυναίκα που μεσολάβησε ώστε να βρεθώ σε αυτή τη θέση, την κυρία Φιλιππία Κοχλιαρίδου, η οποία υπήρξε αθλήτρια της άρσης βαρών και ενεργό μέλος της Εθνικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών. Μου έχει σταθεί πολύ στους αγώνες μου και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι κάθε φορά που έβγαινα στο πλατό μου έλεγε “πάμε ρε Καβάλα!”. Αυτή η φράση πάντα μου έδινε δύναμη. Την ευχαριστώ πραγματικά, γιατί ήταν ένας από τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου στην αθλητική μου πορεία.

5. Η Εθνική Ομάδα

Έχεις αγωνιστεί ή κληθεί ποτέ στην Εθνική Ομάδα Άρσης Βαρών; Και αν όχι, αποτελεί σήμερα προσωπικό σας στόχο να φορέσεις κάποια στιγμή τη φανέλα της Εθνικής;

Δεν έχω αγωνιστεί ούτε έχω κληθεί στην Εθνική Ομάδα και αυτή τη στιγμή δεν έχω τις επιδόσεις που απαιτούνται για να βρεθώ σε αυτό το επίπεδο. Δεν θα έλεγα, λοιπόν ότι η Εθνική αποτελεί σήμερα τον άμεσο στόχο μου. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι να συνεχίσω την προσπάθειά μου, να βελτιώσω τις επιδόσεις μου και να δω μέχρι πού μπορώ να φτάσω με τις συνθήκες που έχω σήμερα. Θέλω να είμαι ικανοποιημένη από τον εαυτό μου και να μην τα παρατήσω.

6. Η δύσκολη αγωνιστική περίοδος

Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του Δεκεμβρίου 2024 δεν κατέγραψες έγκυρο σύνολο, ενώ και στο Πανελλήνιο του 2025 δεν προέκυψε τελικό σύνολο. Την ίδια στιγμή, όμως, υπάρχουν και αγώνες στους οποίους έχεις καταγράψει πολύ καλύτερες επιδόσεις. Τι μεσολάβησε και πώς εξηγείς αυτή τη διακύμανση στην αγωνιστική σου πορεία;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μετά το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 2023, όπου κατέκτησα το ασημένιο μετάλλιο, αποφάσισα να δουλέψω σκληρά για το πρωτάθλημα του 2024, με στόχο να κατακτήσω μια υψηλότερη θέση. Στην πορεία, όμως, αντιμετώπισα κάποιους μικρούς τραυματισμούς, με αποκορύφωμα την ημέρα του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος. Κατά τη διάρκεια του ζεστάματος υπέστην έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό στον αριστερό μου ώμο, ο οποίος ήταν ήδη επιβαρυμένος από τις προπονήσεις. Εκεί ουσιαστικά ολοκληρώθηκε ο τραυματισμός, με αποτέλεσμα να μην μπορέσω να αγωνιστώ. Αυτό επηρέασε πάρα πολύ την ψυχολογία μου, τα θέλω μου και την πίστη που είχα στον εαυτό μου. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισα να προπονούμαι, με στόχο να προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο δυνατό το 2025. Η αποκατάσταση του τραυματισμού χρειάστηκε περισσότερο χρόνο από όσο περίμενα. Όταν άρχισα να ξαναβρίσκω τον ρυθμό μου, περίπου τον Μάιο του 2025, προέκυψε ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους διαπιστώθηκε ότι έπρεπε να υποβληθώ σε αφαίρεση χολής, καθώς είχα αρκετές πέτρες. Το χειρουργείο είχε προγραμματιστεί για τον Φεβρουάριο και, μέχρι τότε, είχα αρκετούς πόνους και κολικούς, οι οποίοι με δυσκόλευαν σημαντικά στην προετοιμασία και στις προπονήσεις μου. Όλα αυτά επηρέασαν την αγωνιστική μου παρουσία τον Δεκέμβριο του 2025, η οποία δεν ήταν αυτή που θα ήθελα. Ήταν, ουσιαστικά, δύο πολύ δύσκολες σεζόν για μένα.

Πόσο σε επηρέασε ψυχολογικά και υπήρξε στιγμή που σκέφτηκες να σταματήσεις;

Ομολογουμένως, μετά από δύο αποτυχημένες σεζόν για μένα, σκέφτηκα να τα παρατήσω και να σταματήσω τα πάντα. Η αποκατάστασή μου μετά το χειρουργείο χρειάστηκε αρκετό χρόνο και, ουσιαστικά, η προετοιμασία μου για το 2026 ξεκίνησε μόλις τον Ιούνιο. Χρειάστηκε να σκεφτώ πολύ αν ήθελα να ξανακατέβω σε αγώνες και αν ήθελα να συνεχίσω να έχω τον πρωταθλητισμό στη ζωή μου.

Τι σε έκανε τελικά να συνεχίσεις;

Σε εκείνο το σημείο καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο έφορος του συλλόγου μας, ο Μιχάλης Αγδαλής, ο οποίος είναι το στήριγμά μου. Είναι ο άνθρωπος που με ωθεί, μου δίνει κίνητρο να συνεχίσω και μου θυμίζει να μην τα παρατήσω, όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα. Φυσικά, έχω δίπλα μου και τον προπονητή μου, Αλέξανδρο Μιχαηλίδη, καθώς και τον βοηθό του, τον Αρθούρο Ακριτίδη. Είναι οι άνθρωποι που καταρτίζουν τα προγράμματά μου και παρακολουθούν την προπόνησή μου. Και οι τρεις, μαζί με τους ανθρώπους που έχω δίπλα μου, μου είπαν να προσπαθήσω και ό,τι γίνει. Αυτή η στήριξη ήταν πολύ σημαντική για να συνεχίσω.

Τι άλλαξε στην προπόνησή σου και πώς βλέπεις πλέον την επιστροφή σου;

Δυστυχώς, η προπόνησή μου έχει αλλάξει πάρα πολύ μετά από όλα όσα συνέβησαν. Σιγά-σιγά, όμως, άρχισα να ξαναβρίσκω τα πατήματά μου και να επιστρέφω στον ρυθμό μου. Ελπίζω φέτος να έχω μια πάρα πολύ καλή εμφάνιση και, πάνω απ’ όλα, να είμαι ικανοποιημένη από τον εαυτό μου.

7. Τι σημαίνει πρωταθλητισμός στην Καβάλα

Εκπροσωπείς τον Ηρακλή Καβάλας, τι σημαίνει πραγματικά να προσπαθείς να κάνεις πρωταθλητισμό υψηλού επιπέδου από μια επαρχιακή πόλη; Η Καβάλα σε βοηθά να εξελιχθείς ή υπάρχουν πράγματα που αναγκάζεσαι να αναζητήσεις εκτός πόλης;

Εκπροσωπώ τον Ηρακλή Καβάλας στο άθλημα της άρσης βαρών, καθώς ο σύλλογος έχει επίσης τμήματα ποδοσφαίρου και τμήμα σκάκι. Η αλήθεια είναι ότι ο πρωταθλητισμός που κάνω εγώ δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί υψηλού επιπέδου. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν αρκετές δυσκολίες. Αν με ρωτάτε αν η Καβάλα βοηθά έναν αθλητή της άρσης βαρών να εξελιχθεί, η απάντησή μου είναι ένα τεράστιο “ΌΧΙ”. Υπάρχουν δυσκολίες που κάνουν την προσπάθεια ακόμη πιο απαιτητική.

Υπάρχουν επαρκείς εγκαταστάσεις και εξοπλισμός;

«Οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός που έχουμε είναι, ομολογουμένως, παλιοί. Πρόκειται ουσιαστικά για εξοπλισμό που μας είχε παραχωρήσει η Ομοσπονδία πριν από αρκετά χρόνια. Δυστυχώς, όσες φορές έχουμε ζητήσει κάτι από τον Δήμο, τουλάχιστον από τη δική μου εμπειρία, δεν έχω δει την ανταπόκριση που θα περίμενα. Το μόνο πρόσωπο από το οποίο έχω προσωπικά δει ανταπόκριση σε ό,τι έχω ζητήσει είναι ο πρώην πρόεδρος του Ηρακλή Καβάλας, Κωνσταντίνος Ανδρεάδης. Παρότι στη συνέχεια έγιναν αλλαγές στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ηρακλή Καβάλας, ο κ. Ανδρεάδης έκανε ό,τι μπορούσε για τον σύλλογο και για όσα περνούσαν από το χέρι του.

Πόσο κοστίζει στον ίδιο τον αθλητή η προσπάθεια;

Δυστυχώς, υπάρχει μεγάλο κόστος για έναν αθλητή όταν δεν υπάρχει στήριξη. Και όταν μιλάμε για στήριξη, δεν εννοώ απαραίτητα ότι κάποιος πρέπει να καλύψει τα πάντα. Ακόμη και μια μικρή οικονομική βοήθεια μπορεί να κάνει τη διαφορά. Για μένα, όμως, η στήριξη δεν είναι μόνο οικονομική. Υπάρχει και η ηθική στήριξη, η αναγνώριση και το ενδιαφέρον για την προσπάθεια που κάνει ένας αθλητής. Όταν αυτά απουσιάζουν, το βάρος της προσπάθειας γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Φυσικά, υπάρχουν και αθλητές που έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν επειδή διαθέτουν έναν χορηγό που τους στηρίζει. Χωρίς κάποια μορφή στήριξης, όμως, το κόστος για τον ίδιο τον αθλητή είναι σημαντικό.

Υπάρχει επαρκής στήριξη από τους τοπικούς φορείς;

Από τη δική μου εμπειρία, οι τοπικοί φορείς δεν μας έχουν στηρίξει όσο θα θέλαμε. Προσωπικά, δεν έχω λάβει στήριξη ούτε για τη συμμετοχή μου σε κάποιο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ούτε έχω αισθανθεί ότι υπήρξε ιδιαίτερη αναγνώριση για το μετάλλιο που έφερα στην πόλη. Πιστεύω ότι ένας αθλητής δεν περιμένει απαραίτητα να του καλύψουν τα πάντα. Περιμένει, όμως, τουλάχιστον να αναγνωρίσουν την προσπάθειά του και να δείξουν ότι η πόλη του βρίσκεται δίπλα του.

Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα στον αθλητισμό της Καβάλας, ποιο θα ήταν;

Αν μπορούσα να αλλάξω κάτι στον αθλητισμό της Καβάλας, θα ήθελα καταρχάς να αναγνωρίζονται περισσότερο οι αθλητές μας, ιδιαίτερα οι άνθρωποι και τα παιδιά που βρίσκονται στα πρώτα τους βήματα και χρειάζονται στήριξη και ένα έναυσμα για να συνεχίσουν. Θα μπορούσαν επίσης να γίνονται εκδηλώσεις, ώστε ο κόσμος και κυρίως τα παιδιά να γνωρίζουν αθλήματα που δεν είναι τόσο γνωστά στο ευρύ κοινό, όπως για παράδειγμα η άρση βαρών. Δυστυχώς, στις μέρες μας τα αθλήματα που έχουν τη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα είναι κυρίως το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο και η κολύμβηση. Θα ήθελα να δοθεί περισσότερος χώρος και στα λιγότερο προβεβλημένα αθλήματα, ώστε τα παιδιά να έχουν την ευκαιρία να τα γνωρίσουν και να τα αγαπήσουν.

8. Το κόστος που δεν βλέπει ο θεατής

Ο κόσμος βλέπει τη στιγμή που σηκώνεις τη μπάρα και το μετάλλιο στο βάθρο. Δεν βλέπει όμως τις ώρες προπόνησης, την κούραση, την αποκατάσταση, τις οικονομικές απαιτήσεις και τις προσωπικές θυσίες. Ποιο είναι το μεγαλύτερο τίμημα που έχεις πληρώσει μέχρι σήμερα για να παραμείνεις στον αθλητισμό; Το μεγαλύτερο τίμημα είναι όλη η προσπάθεια που δεν βλέπει ο κόσμος. Ο κόσμος, δυστυχώς, βλέπει μόνο μισή ώρα από όλο αυτό που έχεις περάσει. Βλέπει τη χαρά σου ή τη λύπη σου, ανάλογα με το αποτέλεσμα, αλλά το δύσκολο είναι ότι μπορεί να σε κρίνει χωρίς να γνωρίζει τι προσπάθεια έχει προηγηθεί. Δεν είναι εύκολο να ασχολείσαι με τον αθλητισμό, πόσο μάλλον με τον πρωταθλητισμό. Όταν αποφασίζεις να μπεις σε αυτόν τον χώρο, χρειάζονται πολλές ώρες προπόνησης, σωστή διατροφή, χρήση συμπληρωμάτων, αποκατάσταση, φυσικοθεραπεία και σωστός ύπνος. Όλα αυτά απαιτούν χρόνο, προσπάθεια και θυσίες.

Υπήρξε περίοδος που αισθάνθηκες ότι η προσπάθεια δεν ανταμείβεται;

Πολλές φορές ο κόσμος βλέπει μόνο το τελικό αποτέλεσμα και όχι όσα έχουν προηγηθεί. Βλέπει τη χαρά ή τη λύπη ενός αθλητή, χωρίς να γνωρίζει τις ώρες προπόνησης, την κούραση και τις θυσίες που έχουν προηγηθεί. Γι’ αυτό θεωρώ ότι είναι εύκολο να κρίνει κάποιος έναν αθλητή χωρίς να γνωρίζει όλη την προσπάθεια που έχει καταβάλει.

Πόσο σημαντική είναι η οικονομική στήριξη για έναν αθλητή της δικής σου κατηγορίας;

Η οικονομική στήριξη είναι πάρα πολύ σημαντική. Όταν ασχολείσαι με τον πρωταθλητισμό, δεν είναι μόνο οι ώρες της προπόνησης. Υπάρχει η σωστή διατροφή, τα συμπληρώματα, η αποκατάσταση, οι φυσικοθεραπείες και όλα όσα χρειάζονται για να διατηρήσεις το σώμα σου σε καλή κατάσταση. Όλα αυτά έχουν οικονομικό κόστος και απαιτούν, εκτός από οικονομική, και ψυχολογική στήριξη. Η πικρή αλήθεια είναι ότι, αν ένας αθλητής δεν έχει χορηγούς, πολλές φορές καλείται να τα πληρώσει όλα από την τσέπη του.

Τι δεν καταλαβαίνει ο κόσμος για τη ζωή ενός αθλητή που κάνει πρωταθλητισμό ;

Ο κόσμος δεν βλέπει τι πραγματικά χρειάζεται για να είναι ένας αθλητής σε καλή κατάσταση. Η ζωή ενός αθλητή στην Ελλάδα του 2026 είναι απαιτητική. Εκτός από το ότι πρέπει να εργάζεται για να μπορέσει να ανταπεξέλθει οικονομικά, πρέπει να ανταποκριθεί σε πολλές ώρες προπόνησης, να προετοιμάζει το φαγητό που πρέπει να τρώει πριν και μετά την προπόνηση, να παίρνει τα συμπληρώματά του, να εξασφαλίζει σωστή ποιότητα ύπνου και να κάνει μασάζ και φυσικοθεραπείες, ώστε το σώμα του να παραμένει σε καλή κατάσταση.Και όλα αυτά πρέπει να χωρέσουν μέσα σε 24 ώρες.

Τι θα έλεγες σήμερα σε ένα κορίτσι της Καβάλας που φοβάται να δοκιμάσει ένα «δύσκολο» άθλημα όπως η άρση βαρών;

Θα έλεγα σε ένα κορίτσι να μην το φοβάται. Η άρση βαρών είναι ένα άθλημα που μπορεί να προσφέρει πολλά στο γυναικείο σώμα. Δεν “αγριεύει” το σώμα, όπως υποστηρίζουν κάποιοι, ούτε καταστρέφει το σώμα. Όταν γίνεται με σωστή τεχνική και με την κατάλληλη παρακολούθηση από ανθρώπους που γνωρίζουν και μπορούν να καθοδηγήσουν σωστά μια αθλήτρια, η άρση βαρών μπορεί να πάρει μια εντελώς διαφορετική διάσταση. Γι’ αυτό προσκαλώ όλα τα κορίτσια που θέλουν να τη γνωρίσουν να έρθουν και έστω να τη δοκιμάσουν.

9. Η Κατερίνα του αύριο

Έχεις ήδη γνωρίσει το βάθρο, μια πολύ δυνατή επίδοση 147 κιλών, αλλά και δύσκολες αγωνιστικές στιγμές. Αν κοιτάξετε σήμερα μπροστά, τι θέλει πραγματικά η Κατερίνα Φλωρέντζη από την άρση βαρών; Ένα ακόμη μετάλλιο, μια συγκεκριμένη επίδοση, μια θέση στην Εθνική, ή μια διεθνή συμμετοχή;

Αυτό που θέλω από την άρση βαρών είναι, αρχικά, να δω το άθλημα να αποκτά μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, να το γνωρίζει περισσότερος κόσμος και, φυσικά, περισσότεροι άνθρωποι να ασχολούνται με αυτό. Σε προσωπικό επίπεδο, στόχος μου είναι να κάνω την καλύτερη επίδοση που μπορώ, με βάση τις συνθήκες που βιώνω αυτή τη στιγμή. Θέλω να κρατήσω ευχαριστημένο τον εαυτό μου, να μην τα παρατήσω και να συνεχίσω να αγωνίζομαι για το καλύτερο που μπορώ να πετύχω. Πιστεύω ότι, αν κρατάμε πρώτα απ’ όλα τον εαυτό μας ευχαριστημένο, μπορούμε να καταφέρουμε το καλύτερο που μπορούμε. Και δεν χρειάζεται πάντα να βγαίνουμε πρώτοι.

Ποιος είναι ο στόχος σου για την επόμενη αγωνιστική περίοδο;

Ο προσωπικός μου στόχος είναι να κάνω την καλύτερη επίδοση που μπορώ, με βάση τις συνθήκες που βιώνω αυτή τη στιγμή. Θέλω να συνεχίσω να προσπαθώ, να μην τα παρατήσω και να αγωνίζομαι πάντα για το καλύτερο που μπορώ να πετύχω. Δεν χρειάζεται πάντα να βγαίνουμε πρώτοι. Αν καταφέρουμε να κρατήσουμε τον εαυτό μας ευχαριστημένο και να γνωρίζουμε ότι δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό, τότε έχουμε ήδη πετύχει κάτι σημαντικό.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω κάποιους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου σε όλη αυτή τη διαδρομή. Αρχικά, θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τους γονείς μου, που είναι δίπλα μου σε κάθε “τρέλα” που κάνω, τους φίλους μου και, φυσικά, τις συναδέλφους μου, οι οποίες με ανέχονται στις καλές αλλά και στις δύσκολες στιγμές: να κλαίω, να έχω νεύρα, ιδιαίτερα τις ημέρες που οι προπονήσεις δεν πηγαίνουν καλά, αλλά και να χαίρομαι μαζί τους όταν όλα πηγαίνουν καλά. Θέλω γενικά να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που με στηρίζουν, κυρίως σε ηθικό επίπεδο.

Επίσης, θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα την Κατερίνα, η οποία με βοήθησε πάρα πολύ στο κομμάτι της αποκατάστασής μου, κάνοντάς μου μάλαξη. Θέλω ακόμη να ευχαριστήσω τη φυσικοθεραπεύτρια, τη Φιλίππη Σαρικλόγλου, η οποία μετά τον τραυματισμό μου ήταν δίπλα μου σε όλη την αποκατάστασή μου και σε όλο το άγχος που πέρασα. Και, τέλος θέλω να πω σε όλους τους ανθρώπους που εργάζονται σκληρά όπως κι εγώ να μη χάνουν τις ελπίδες τους να συνεχίζουν να προσπαθούν και να γυμνάζονται.