Κείμενο του Χρήστου Αρβανιτόπουλου
Η μεγάλη επιτυχία του Kavala Trail Run δίνει τροφή για το αν μπορεί και αξίζει η αξιοποίηση του περιαστικου δάσους Καβάλας. Είναι γεγονός οτι καμία πόλη στην Περιφέρειά μας (αν όχι στην Ελλάδα) δεν έχει στις παρυφές της ένα τέτοιο σε μέγεθος και σε γεωμορφολογικά στοιχεία (υψόμετρο, θέα, πανίδα, χλωρίδα κλπ) περιαστικό δάσος.
Πώς θα μπορούσε αλήθεια να αξιοποιηθεί; Μια σκέψη θα ήταν κάποιες θεματικές διαδρομές πεζοπορίας (ήδη υπάρχουν) και ποδηλασίας υπό τη μορφή της ήπιας αναψυχής. Μια άλλη πρόταση θα ήταν κατασκευή υπαίθριων κέντρων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και διαδραστικών πινακίδων που εξηγούν την τοπική χλωρίδα και πανίδα ιδιαιτέρως χρήσιμων για τους μαθητές της πόλης.
Βεβαίως θα μπορούσαν να υπάρξουν και πιο ρηξικέλευθες προτάσεις όπως η δημιουργία κάποιου τελεφερίκ που θα ανεβάζει επισκέπτες στο Σταυρό, ξενοδοχεικοί χώροι φιλοξενίας, καφέ κλπ.
Η πόλη θα μπορούσε να διδαχθεί πολλά από τα μοντέλα Wienerwald, δηλαδή από το δάσος της Βιέννης, του Grunewald του Βερολίνου καθώς και πολλών άλλων ευρωπαϊκών πόλεων. Το περιαστικό δάσος της Καβάλας βρίσκεται δυστυχώς στη σκιά των εξαιρετικών ακτών μας, όμως ας μη ξεχνάμε ότι στην ουσία αποτελεί τον πνεύμονα και την απάντηση στην ατμοσφαιρική μόλυνση που δεν είναι αμελητέα. Αξίζει πραγματικά Δήμος Καβάλας, Δασαρχειο, Δημόσιες Υπηρεσίες και λοιποί φορείς να προσπαθήσουν για την αξιοποίησή του που μόνο οφέλη θα δώσει στους κατοίκους της πόλης και του Νομού.
