Πολιτιστικοί και όχι μόνο φορείς της Νέας Καρβάλης, γνωστοί σε όλη την Ελλάδα, το Κέντρο Καππαδοκικών Μελετών και η Στέγη Πολιτισμού. Για αυτό το διάστημα έχουν καλά νέα. Πρωτοβουλίες διαφορετικές, με ουσία. Η συζήτηση μας έγινε με τον πλέον αρμόδιο, τον πάντα δραστήριο Καπλάνη Ιωσηφίδη.
Η συνέντευξη
Ερ: Ξεκινήσανε τα μαθήματα τοπικής ιστορίας στη Ν. Καρβάλη. Γίνονται κάθε Δευτέρα απόγευμα. Πως είχατε την ιδέα;
Απ: Είναι γεγονός ότι η Καρβάλη έχει μια πολύ μεγάλη ιστορία. Φέρνει μαζί της μια μεγάλη ιστορία. Άσχετα με το τι έγινε στην Ελλάδα το 1924, αυτή η περιοχή στην Καππαδοκία επιζεί. Είχε τον Γρηγόριο τον Θεολόγο, είχε πολλή μεγάλη ανάπτυξη πολιτιστική και θρησκευτική. Αυτό προσπαθεί το Κέντρο Καππαδοκικών Μελετών και η Στέγη Πολιτισμού. Επιθυμεί να τα μεταδώσει στις νεότερες γενιές και σε όσους θέλουν να μετέχουν αυτού του πολιτιστικού γίγνεσθαι. Συν το γεγονός ότι δεν το περιμέναμε να έχουμε μια τόσο μεγάλη προσέλευση και ανταπόκριση. Κάθε Δευτέρα στη Ν.Καρβάλη. Η επόμενη συνάντηση θα γίνει τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου. Δεν περιμέναμε τόσο μεγάλη προσέλευση. Αυτό μας βρήκε απροετοίμαστους. Ωστόσο όμως προσαρμοστήκαμε και εμείς και προχωράμε τα μαθήματα τοπικής ιστορίας. Το κλίμα έχει ζεσταθεί. Νομίζω ότι μέχρι τον Μάρτιο που θα συνεχιστούν τα μαθήματα, πολύς κόσμος θα γευτεί αυτό το διαφορετικό μιας Ν. Καρβάλης που δεν την είχε γνωρίσει. Δεν είναι μόνο η Καρβάλη εκεί, είναι και η Καρβάλη εδώ. Τι ήταν ο τόπος αυτός όταν πρωτοήρθανε να κατοικήσουν οι πρόσφυγες; Είναι πολύ σημαντικό.
Ερ: Κάνετε μια πολύ σημαντική εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη τον Δεκέμβριο. Εκεί πάτε στοχευμένα, δεν πάτε όπως γίνονται οι περισσότερες εκδρομές αναψυχής.
Απ: Όποιος θέλει να πάει εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη, μπορεί να το κάνει κάθε μέρα. Υπάρχουν λεωφορεία, υπάρχουν εκδρομές. Εμάς μας ενδιαφέρει -σαν Κέντρο Καππαδοκικών Μελετών- να δημιουργούμε διαύλους προκειμένου να είμαστε χρήσιμοι. Αν δεν είναι έτσι, τι να το κάνω να είμαστε ένας φορέας και να τρέχουμε…. Έτσι λοιπόν διαπιστώσαμε ότι στο Μπαλουκλί στο γηροκομείο υπάρχουν υπέργηροι πατριώτες μας. Διότι περί αυτού πρόκειται. Οι μισοί από αυτούς είναι και Καππαδόκες. Η Κωνσταντινούπολη ως ένα σπουδαίο κέντρο, δημιουργεί μια άλλου τύπου ανάμνηση για τον ελληνισμό. Οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται αγάπη, χρειάζονται μια καλή κουβέντα, μια καλή κουβέντα στα Ελληνικά, ένα χαμόγελο, ένα ανέκδοτο.
Και τι νομίζετε; Χρειάζονται μια σοκολάτα, μια γκοφρέτα. Μας δώσανε και τη λίστα από το γηροκομείο της Κωνσταντινούπολης, το τι ακριβώς χρειάζονται οι άνθρωποι. Είναι να κλαίει κανείς… Θα το κάνουμε, κάνουμε αυτή την εξόρμηση. Θα πάμε στις 12-13-14 Δεκεμβρίου και όποιος θέλει να συμμετάσχει στην εκδρομή, είναι ευπρόσδεκτος. Όποιος θέλει να δώσει κάποια πράγματα που θα μοιραστούν στους ηλικιωμένους, ευχαρίστως θα τα δεχτούμε.
Είναι στοχευμένη αυτή η κίνηση και ελπίζω να έχει επιτυχία.
Ερ: Είχατε κάνει μια περιήγηση με τον Θεόδωρο Μουριάδη στο «Ακόντισμα» και μιλήσατε – προ μηνών- για εκδηλώσεις που θα γίνονταν εκεί τα Χριστούγεννα. Δεν δόθηκε όμως συνέχεια.
Απ: Είναι γεγονός ότι τα πράγματα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια κυλούν σε αντίθετη κατεύθυνση από τη θέληση και των Δήμων και των συλλόγων.
Αυτή η γραφειοκρατία, η έλλειψη οικονομικών πόρων, όχι γιατί σώνει και καλά δεν υπάρχουν λεφτά αλλά γιατί δεν μπορούν να διατεθούν, είναι ένα περίεργο περιτύλιγμα που πολλές φορές λες κάτι και στο τέλος δεν μπορείς να το κάνεις. Όχι γιατί δεν έχεις τα κότσια. Ή δεν έχεις τους χώρους ή γιατί δεν θέλεις. Δεν μπορείς να το κάνεις γιατί σε αναγκάζει να πισωγυρίζεις η διοίκηση. Η διοίκηση αυτή τη στιγμή είναι ότι χειρότερο τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Μιλάω για τη δημόσια διοίκηση. Η δημόσια διοίκηση δεν αφήνει. Θαρρείς και υπάρχει ένας μεγάλος δάκτυλος από πάνω, ένα χέρι, το οποίο καθυστερεί τα πάντα. Είναι τραγικό αυτό το οποίο συμβαίνει. Αν συμβεί έτσι και στο μέλλον, λυπάμαι αλλά θα πρέπει να προσαρμοστούμε και εμείς οι πολίτες και να μην τα ρίχνουμε συνέχεια στους Δήμους στην περίπτωση που κάτι αργεί, κάτι δεν γίνεται. Δεν το αργεί η θέληση των ανθρώπων που είναι στη διοίκηση αλλά το βαθύ κράτος!
