Κείμενο Κωστή Σιμιτσή
Ο Ντίνος Αντωνιάδης μπήκε διακριτικά στην οικογένειά μας και παρέμεινε στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ των γενεών για χρόνια, καταφέρνοντας, χωρίς να το επιδιώξει άμεσα, να αποτελέσει έναν πυλώνα σταθερότητας, ηρεμίας και σοφών συμβουλών όταν σε δύσκολους καιρούς οι σχέσεις κινδύνευαν να διαταραχθούν. Προερχόταν από μια θρακιώτικη οικογένεια με βαθιές ρίζες στην κοινωνία της Κομοτηνής και με έντονη πολιτική παρουσία στον συντηρητικό πολιτικό χώρο, όπως επέβαλλαν κάποτε οι συνθήκες της εποχής και οι εθνικές ανάγκες. Όμως δεν καθηλώθηκε στον πολιτικό επαρχιωτισμό. Οι σπουδές του στην Αυστρία τον έφεραν σε επαφή με τη χριστιανοδημοκρατική σκέψη της ταραγμένης δεκαετίας του ’60, με τις ιδέες της αυστριακής πολιτικής σχολής που εξυμνεί το μικρό και δοξάζει την αντίθεση στα δόγματα. Όντας μηχανολόγος μηχανικός έμαθε να λειτουργεί πρακτικά, τεχνοκρατικά, και να σταθμίζει τη θεωρία κρίνοντας τη δυνατότητά της να εφαρμοστεί και να έχει αποτελεσματικότητα.
Με τέτοια θεωρητική σκευή και οριζόμενος πάντοτε από την προσωπική απαίτηση να είναι γειωμένος στον ρεαλισμό, ανέλαβε μετά το 1990 τη διοίκηση του τοπικού παραρτήματος του ΕΛΚΕΠΑ, ενός φορέα που, όπως φανερώνει ο τίτλος του, είχε σκοπό τη βελτίωση της παραγωγικότητας στις επιχειρήσεις και γενικά στην οικονομία. Στα λίγα χρόνια που έφερε αυτή την ευθύνη φρόντισε, μεταξύ πολλών άλλων, να αγοραστεί από ιδιώτη το διατηρητέο κτίριο στην πλατεία Μακέδου μαζί με τη διπλανή καπναποθήκη. Τα χρόνια πέρασαν, το ΕΛΚΕΠΑ καταργήθηκε (ποιος νοιάζεται για την παραγωγικότητα) αλλά σήμερα η Αποκεντρωμένη Διοίκηση στην Καβάλα στεγάζεται σε ένα όμορφο “νεοκλασικό” σώζοντας κάτι από το ένδοξο καπνικό παρελθόν της πόλης κι αυτό το οφείλουμε στη διορατικότητα και στην επιμονή του Ντίνου.
Για πολλά χρόνια ήταν το δεξί χέρι του Ντίνου Παναγιωτόπουλου κι ύστερα τον διαδέχθηκε στην ηγεσία του τοπικού ΤΕΕ συνεχίζοντας μια πολιτική παράδοση που συνέδεε αρμονικά το συντεχνιακό με το δημόσιο συμφέρον.
Παθιασμένος με τον Ολυμπιακό στενοχωριόταν για την επέλαση των ανθρώπων του χρήματος και των αδιαφανών μεθοδεύσεων στον αθλητισμό, σίγουρα όμως θα χαιρόταν με τους πρόσφατους τίτλους της ομάδας μπάσκετ.
