Με το γέλιο και το δάκρυ
πλάι-πλάι στην καρδιά,
όλοι είμαστε το ίδιο
σαν τα φύλλα στα κλαδιά
Πού συχνάζει, πού πηγαίνει
στη ζωή κάθε φορά
του καθένα μας η λύπη
αγκαζέ με τη χαρά
Ποιός ραγίζει και ματώνει,
ποιός πετάει με φτερά;
σ’ όλες τις καρδιές και αν ψάξεις,
δε θα βρεις διαφορά!
Είμαστε όλοι σαν τα φύλλα,
μοιάζουμε όπως κι αυτά,
που ανθίζουν, μεγαλώνουν
και μαραίνονται μετά
Όταν φύγει η φρεσκάδα
κι είναι πια κιτρινωπά,
ένα-ένα πέφτουν κάτω
κι ο αέρας τα σκορπά!
