Προχθές γυρνώντας αργά στο σπίτι, παρά τις συνήθειες μου είναι αλήθεια, ανοίγοντας την εξώπορτα και στον αχνό φωτισμό που υπήρχε στο περιβάλλον, αντίκρισα στο κεφαλόσκαλο ξαπλωμένο ένα ανθρώπινο σώμα. Τρόμαξα, φοβήθηκα! Γύρισα τον διακόπτη που ήταν στο πλάι. Στο φώς που γέμισε τον χώρο διέκρινα ότι το σώμα που βρίσκονταν ψηλά ήταν γυναίκας. Ανέβηκα τα σκαλιά που μας χώριζαν από την γυναίκα προσεκτικά.
Πρώτα για να δω και να γνωρίσω την κοπέλα και μετά να είμαι έτοιμος σε κάθε αντίδρασή της. Στο ανέβασμα μου η μυρωδιά του αλκοόλ ήταν φανερή και έντονη μάλιστα, ενοχλητική για την δική μου όσφρηση. Την είδα την γυναίκα ,την γνώρισα. Ήταν η κοπέλα της γκαρσονιέρας του δευτέρου ορόφου η Κατερίνα. Δεν το περίμενα. Το ξαφνικό φώς την ξύπνησε. Με είδε συμμαζεύτηκε πρώτα. Έκανε να σηκωθεί δεν μπόρεσε «Αχ με συγχωρείτε δεν το ήθελα, δεν μπόρεσα, έπεσα». «Τι έπαθες παιδί μου, τι έχεις;» «Αχ θα πεθάνω κύριε Παναγιώτη». Σοκ μεγάλο και τρόμος. Ασφαλώς σκέφτηκα ερωτική απογοήτευση και πήρε κάποιο δηλητήριο. «Τι ήπιες κορίτσι μου, γιατί παιδί μου η ζωή είναι μπροστά σου όλα τα προβλήματα λύνονται, η ζωή αν φύγει χάνεται και είσαι νέα. Όλα είναι μπροστά, όμορφα πράγματα σε περιμένουν κοπέλα μου καλή. Τι ήπιες να πούμε στο πρώτων Βοηθειών για να είναι προετοιμασμένοι». Έβγαλα το κινητό από την τσέπη ,ετοιμάστηκα να καλέσω. «Σταματήστε καλέ δεν πήρα δηλητήριο, ουίσκι ήπια, μια μπουκάλα ολόκληρη». Ηρέμησα. «Εντάξει από ουίσκι δεν πεθαίνεις, έλα να σε βοηθήσω να σηκωθείς, θα πας στο κρεβατάκι σου να κοιμηθείς και το πρωί θα είσαι μια χαρά». «Αχ δεν είναι αυτό κύριε Παναγιώτη, θα πεθάνω από καρκίνο». Καινούργιο σοκ, νέα λαχτάρα. «Πώς βρε παιδί μου, πότε το διαπίστωσες». «Πριν από δύο μέρες». Ξαφνιάστηκα, δεν το περίμενα. Τόσο νέα τόσο ωραία και γεμάτη ζωή. Μας ήρθε πρόσφατα στην πολυκατοικία και την πρώτη επαφή που είχα μαζί της ήταν με τα κοινόχρηστα σα διαχειριστής. Όλα απάνω της αστράφτουν από πάστρα και γούστο. Ήταν ευγενέστατη και λιγάκι ντροπαλή. Σου προκαλούσε αμέσως τη διάθεση να τη σεβαστείς, να τη συμπαθήσεις. Τώρα ήταν στραπατσαρισμένη στα πόδια μου από την ιδέα ότι θα πεθάνει. Πριν από μέρες ήταν να κατέβω στην αγορά. Βρισκόμουν μέσα στο όχημά μου και ετοιμαζόμουν να ξεκινήσω. Ήρθε φουριόζα, στάθηκε μπροστά στο παράθυρό μου και μου είπε αναστατωμένη, -Κύριε Παναγιώτη πάτε κάτω; Σας παρακαλώ κατεβάστε με και εμένα, άργησα πολύ. Στην ερώτησή μου που πάει η απάντησή της ήταν σε μια στάση των Αστικών. Ξέροντας την μεγάλη σε χρόνο συχνότητα που κινούνται τα Αστικά Λεωφορεία στην πόλη μας και βλέποντας την αδημονία της προσφέρθηκα να την πάω στον προορισμό της.
Δεν ήταν μακριά για μένα εξάλλου. Ήταν πολύ χαρούμενη. Είχε έρθει από την Κύπρο στην πόλη μας, την προσέλαβε για εργασία μια Αμερικάνικη Εταιρεία που θα εγκατασταθεί εδώ. Της ανέθεσε όλες τις προεργασίες για να ετοιμάσει την προσέλευσή της Εταιρείας. Τρέχει για να τα τελειώσει όλα γρήγορά και με τον καλύτερο τρόπο. Δίνω εξετάσεις μου είπε και θέλω να πάρω άριστα, οι εργασιακές συνθήκες και ο μισθός είναι φανταστικά, ούτε στα όνειρά μου! Μου είπε και για τον καλό της που είναι στρατιωτικός, υπηρετούσε στην Κύπρο, είχε πάρει μετάθεση για τη Ξάνθη. Θα προγραμμάτιζαν τον γάμο τους. Αυτά μου είπε σε εκείνη τη συνάντησή μας, λάμποντας από χαρά και γεμάτη ζωή. Βλέποντας την τωρινή της κατάσταση και την απόγνωσή της συγκλονίστηκα, στεναχωρήθηκα πολύ. Την βοήθεια να σηκωθεί και της είπα όσο ήρεμα μπορούσα «Κοίταξε κορίτσι μου καλό, τα μηχανήματα και οι άνθρωποι κάνουν καμιά φορά λάθη, θα πάς και σε άλλον γιατρό, θα κάνεις και άλλες εξετάσεις. Δεν μπορεί παιδί μου εσύ σφύζεις από ζωή. Δεν θα πεθάνεις θα ζήσεις πολλά χρόνια και θα τα χαρείς, πίστεψέ με». «Δεν έκανα εξετάσεις κύριε Παναγιώτη, δεν πήγα σε γιατρό, τον ψηλάφισα τον καρκίνο μου». Ηρέμησα. «Καλά βρε Καίτη με μια ψηλάφηση έβγαλες και το συμπέρασμα ότι έχεις καρκίνο! Για όνομα του Θεού, μορφωμένη κοπέλα είσαι, είναι δυνατόν!». «Ναι, για μένα είναι δυνατόν. Ο όγκος που ψηλαφώ είναι αρκετά μεγάλος. Ξέρω έχω καρκίνο κύριε Παναγιώτη. Η μανούλα μου πέθανε στα 57 της χρόνια από καρκίνο, η αδελφή της μητέρας, θεία μου τον παλεύει με τις ακτινογραφίες. Ήρθε η σειρά μου γαμώτο. Δεν την γλύτωσα και είμαι στην καλύτερη φάση της ζωής μου. Όλα μπήκαν σε μια σειρά και ήρθε ο καρκίνος να τα κάνει ρημαδιό. Θεέ μου γιατί». Συγκινήθηκα, την κοίταξα με συμπάθεια και με όση μπορούσα τρυφερότητα της είπα «Καιτούλα μου σε καταλαβαίνω παιδί μου. Αλλά έχε πίστη μπορεί να μην είναι καρκίνος… Αύριο κιόλας θα πάς στο γιατρό». Συνήλθε κάπως με την συζήτηση μας.
Την πήγα μέχρι την πόρτα του διαμερίσματός της για να είμαι σίγουρος. Την επομένη κατά της εννιά χτύπησα την πόρτα της δεν με απάντησε. Την κάλεσα στο κινητό με απάντησε ήταν στην γιατρό. Το απόγευμα που ήρθε, μου κτύπησε την πόρτα. Άνοιξα έλαμπε από χαρά, χίμηξε και με αγκάλιασε, «Κύριε Παναγιώτη δεν είναι καρκίνος ευτυχώς. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την χθεσινή σας βοήθεια. Ζητώ συγνώμη, σας παρακαλώ, ξεχάστε την εικόνα που είδατε. Δεν είμαι έτσι εγώ». Την σταμάτησα. Την γνώρισα την ήξερα καλά. Ήταν μια συμμαζεμένη κοπέλα, πολύ ευγενική. Την ρώτησα τι της είπε ο γιατρός και ήταν τόσο ενθουσιασμένη με τη διάγνωσή του. Μου ανέφερε αυτολεξεί αυτά που της είπε η γιατρός: «Το μέγεθος ενός όγκου στη μασχάλη από μόνο του δεν καθορίζει την πιθανότητα καρκίνου, καθώς οι περισσότερες διογκώσεις στην περιοχή αυτή οφείλονται σε καλοήθεις αιτίες. Στην πλειονότητά τους, οι μεγάλοι ψηλαφητοί όγκοι στη μασχάλη είναι αντιδραστικοί λεμφαδένες που έχουν πρηστεί λόγω κάποιας πρόσφατης ή τρέχουσας λοίμωξης (π.χ. από ένα κρύωμα, ξύρισμα ή φλεγμονή στο δέρμα). Αυτά εμφανίζονται σαν κύστες ή καλοήθη λιπώματα. Και εγώ είχα κοπεί στην μασχάλη από ξύρισμα την περασμένη εβδομάδα και μετά από δύο μέρες πονούσα. Εξάλλου όγκος μου δεν ήταν ριζωμένος, αλλά κινούνταν και εμφανίστηκε την επομένη από το ξύρισμα. Όλα αυτά μου είπε δείχνουν βεβαιότητα ότι δεν είναι καρκίνος Μου είπε ακόμη η αυτοεξέταση του μαστού στις γυναίκες δίνει την δυνατότητα να εντοπιστούν πρώιμα ένα ποσοστό που πλησιάζει το 40% των επιβεβαιωμένων καρκίνων του μαστού». Μου είπε εγγυάται ότι όλα είναι καλά. Του είπα ότι θέλω να κάνω όλες τις εξετάσεις για την περίπτωσή μου. Συμφώνησε με το αίτημα μου και με παρέπεμψε να κάνω υπέρηχο μασχάλης και μαστού και μαστογραφία. Τις εξετάσεις αυτές τις έκανε. Με χαρά μου έφερε και μου τις έδειξε ήταν όλες αρνητικές. Χάρηκα ιδιαίτερα για την εμπιστοσύνη που μου δείχνει. Είναι μια χαρά η Καίτη όλο ζωή και δράση. Την καμαρώνω.
Παναγιώτης Φώτου
