Ο Σακχαρώδης διαβήτης είναι ένα χρόνιο νόσημα, πολλοί λένε ότι είναι ένας άλλος τρόπος ζωής, ενώ άλλοι λένε ότι είναι ένας απρόσκλητος επισκέπτης, με τον οποίο πρέπει να μάθουμε να ζούμε. Χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, λιπών και πρωτεϊνών. Η κύρια και κοινή διαταραχή σε όλες τις μορφές διαβήτη είναι η υπεργλυκαιμία, δηλαδή οι αυξημένες τιμές σακχάρου στο αίμα.

Οι πάσχοντες από διαβήτη παρουσιάζουν αύξηση των τιμών του σακχάρου, είτε διότι δεν παράγουν καθόλου ινσουλίνη, είτε διότι η ινσουλίνη που παράγουν δεν είναι αποτελεσματική. Το σώμα μας χρησιμοποιεί τις θρεπτικές ουσίες που προσλαμβάνουμε με την τροφή για να παράγει γλυκόζη που χρησιμεύει σαν καύσιμο στον οργανισμό. Η ινσουλίνη, μια ορμόνη που παράγει το πάγκρεας, βοηθά τα διάφορα κύτταρα του οργανισμού αρχικά να προσλάβουν την γλυκόζη που κυκλοφορεί στο αίμα και στη συνέχεια να την χρησιμοποιήσουν για να παραχθεί ενέργεια.

Όταν η λειτουργία αυτή γίνεται φυσιολογικά αφενός το σάκχαρο του αίματος, δηλαδή η γλυκόζη, μειώνεται παραμένοντας σε φυσιολογικά επίπεδα και αφετέρου ο οργανισμός εξασφαλίζει την ενέργεια που χρειάζεται για τις καθημερινές μας ανάγκες. Στα άτομα με διαβήτη, το σύστημα αυτό δεν λειτουργεί σωστά. Αν έχετε διαβήτη, το σώμα σας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει σωστά τις θρεπτικές ουσίες που περιέχει η τροφή και συνεπώς δεν μπορεί να παράγει απ’ αυτές ενέργεια. Η γλυκόζη παραμένει αχρησιμοποίητη στην κυκλοφορία αντί να εισέλθει στα κύτταρα του σώματος και συνεπώς αναβαίνει το σάκχαρο του αίματος. Ο διαβήτης είναι μια παθολογική κατάσταση που παραμένει για όλη μας τη ζωή.

Πως δρα η ινσουλίνη στον οργανισμό

Κατά την πέψη της τροφής στο πεπτικό σωλήνα (στομάχι, έντερο) οι υδατάνθρακες που περιέχονται σ’ αυτή (άμυλο, κ.λ.π.) διασπώνται σε γλυκόζη απορροφούνται και εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος. Για να χρησιμοποιηθεί όμως από τα κύτταρα του σώματος και να παραχθεί ενέργεια, η γλυκόζη πρέπει πρώτα να εγκαταλείψει την κυκλοφορία και να εισέλθει στα διάφορα κύτταρα. Όταν υπάρχει αρκετή ινσουλίνη στο αίμα και στην εξωτερική επιφάνεια των κυττάρων, λειτουργεί σαν κλειδί που ανοίγει την πόρτα για να εισέλθει η γλυκόζη από τις ειδικές διόδους στο κύτταρο και έτσι το σάκχαρο του αίματος μειώνεται.

Κύριοι τύποι

Διαβήτης τύπου 1:

Συνήθως εμφανίζεται σε παιδιά και νέους ενήλικες και οφείλεται στην αδυναμία του σώματος να παράγει ινσουλίνη.

Διαβήτης τύπου 2:

Πιο συχνός, αναπτύσσεται συνήθως σε ενήλικες, συχνά σε άτομα με υπέρβαρο, και χαρακτηρίζεται από αντίσταση στην ινσουλίνη και ανεπαρκή έκκριση της.

Διαβήτης κύησης:

Εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Παράγοντες κινδύνου

Αυξημένο σωματικό βάρος και παχυσαρκία, Μειωμένη σωματική δραστηριότητα, Οικογενειακό ιστορικό, Αυξημένη ηλικία, Υψηλή πίεση αίματος και μη φυσιολογικά επίπεδα χοληστερόλης.

Μερικά από τα σημεία και τα συμπτώματα του διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2 είναι:

Αυξημένο αίσθημα δίψας (πολυδιψία)
Πολυουρία
Ακραία πείνα (πολυφαγία)
Ανεξήγητη απώλεια βάρους
Παρουσία κετονών στα ούρα (οι κετόνες είναι υποπροϊόν της διάσπασης των μυών και του λίπους που συμβαίνει όταν δεν υπάρχει αρκετή διαθέσιμη ινσουλίνη)
Κούραση
Προβλήματα οράσεως, όπως η θολή όραση
Καθυστέρηση στην επούλωση πληγών
Συχνές λοιμώξεις, όπως στα ούλα και το δέρμα, καθώς και κολπικές λοιμώξεις

Ποια είναι η κατάλληλη θεραπεία;

Η θεραπεία του διαβήτη διαμορφώνεται ανάλογα με τον τύπο του διαβήτη. Βασικοί πυλώνες της αντιμετώπισης του διαβήτη είναι η μέτρηση του σακχάρου στο αίμα, η προσαρμογή της διατροφής, η απώλεια βάρους και διατήρηση ενός υγιούς βάρους, και η χορήγηση ινσουλίνης ή άλλων φαρμάκων ανάλογα με την περίπτωση.

14 /11/2025

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

Dr. Στέφανος Παπαντωνίου

Παθολόγος Διαβητολόγος