Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την περασμένη Τετάρτη, συζητήθηκαν τα προβλήματα στις παραλίες. Συνέπεια των ισχυρών νοτιάδων της 15ης Φεβρουαρίου. Τμήμα της Ραψάνης προφυλάσσεται μέσω παλαιότερου λιμενικού έργου. Αυτό πρέπει να γίνει και στις άλλες παραλίες του Δήμου; Ένα παρόμοιο έργο; Ρωτήθηκε η δημοτική σύμβουλος Ευαγγελία Δρακονάκη. Η παράταξη της άλλωστε – παράταξη του Χαράλαμπου Χρυσανίδη- έθεσε το θέμα στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Η συνέντευξη
Ερ: Μπροστά από την Ραψάνη, στο δυτικό μέρος της παραλίας υπάρχει ένα λιμενικό έργο για να προφυλάσσει την παραλία και από τους νοτιάδες. Παρατηρήσατε να έπαιξε το ρόλο του αυτό το έργο στους πρόσφατους νοτιάδες;
Απ: Στην ουσία είναι ένα έργο το οποίο έγινε δυο φορές! Φάνηκε να λειτούργησε. Γιατί όντως η δύναμη των ανέμων και γενικότερα η κατάσταση αφορούσε πολύ έντονα φαινόμενα. Παρόλα αυτά έδειξε ότι το έργο συμπεριφέρθηκε σωστά και έτσι προστατεύτηκε το παραλιακό μέτωπο σε εκείνο το σημείο. Η δεύτερη παρέμβαση που έγινε σε εκείνο το έργο (όταν έγινε δεύτερη φορά), έλαβε υπόψη ακόμη μεγαλύτερα φαινόμενα, πιθανά φαινόμενα. Οπότε φάνηκε ότι τουλάχιστον σε αυτή την περίπτωση λειτούργησε σωστά. Δεν επηρεάστηκε η παραλία και δεν είχαμε δυσάρεστα αποτελέσματα όπως αλλού.
Ερ: Αυτό το έργο είναι και ένας οδηγός; Με τέτοια έργα θα προστατεύσουμε και το υπόλοιπες παραλίες του Δήμου;
Απ: Είναι ένα σημείο αναφοράς οπωσδήποτε το έργο αυτό. Συνδυαστικά πάντοτε με το ότι θα πρέπει να σεβόμαστε το περιβάλλον και να μην έχουμε αυθαίρετες κατασκευές στο παραλιακό μέτωπο. Δηλαδή ένα τεχνικό έργο λαμβάνει υπόψη και μια κατάσταση φυσική στην ουσία. Υπολογίζεις φαινόμενα όσο το δυνατό μεγαλύτερα. Για να βγάλουμε συμπεράσματα είχαμε πάρει υπόψη μας για το έργο στη Ραψάνη, τα φαινόμενα της τελευταίας πεντηκονταετίας. Τα φαινόμενα έχουν μια έντονη δυναμική όσο περνάνε τα χρόνια. Σε κάθε περίπτωση συνδυαστικά με τον σεβασμό στο περιβάλλον και τη μη αυθαίρετη δόμηση στο παραλιακό μέτωπο, μαζί με τέτοια έργα που γίνονται, σίγουρα οι παραλίες θωρακίζονται. Υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις όπου μπορείς να κάνεις κάποιες παρεμβάσεις. Πολύ χαμηλής όμως όχλησης και πολύ συμβατές με το περιβάλλον. Είδατε τι έχει γίνει με την Καλαμίτσα. Μια περιοχή που έχει δόμηση. Εδώ και δεκαετίες είχε μια δόμηση, χωρίς να ληφθεί υπόψη ούτε γραμμές αιγιαλού, της παραλίας ούτε τίποτα. Το χειμέριο κύμα έρχεται και αποδεικνύει ότι έχει άλλη σκέψη .
Ερ: Θα έλεγε κάποιος επιχειρηματίας ότι ένας νοτιάς συμβαίνει κάθε 10 χρόνια. Άρα αναλαμβάνει το ρίσκο για τις ζημιές αφού υπολογίζει και το κέρδος.
Απ: Δεν είναι όμως όλα μόνο έσοδα και έξοδα. Είναι και η αισθητική, είναι το αποτέλεσμα της αισθητικής και από εκεί και πέρα είναι και το θέμα της ασφάλειας. Πόση δυνατότητα έχεις νομίμως μετά να αποκαταστήσεις αυτές τις ζημιές για να ξαναγίνει κάτι βιώσιμο και οικονομικά να συμφέρει να το έχεις; Δεν είναι το σκεπτικό έτσι. Μπορούμε να δημιουργούμε δραστηριότητες οικονομικές, εμπορικές, σεβόμενοι το περιβάλλον και κάθε φορά να παίρνουμε από την περιοχή ότι είναι δυνατό να μας δώσει. Ο βιασμός γενικότερα της φύσης και στην προκειμένη περίπτωση του παραλιακού μετώπου, σχεδόν ποτέ δεν έχει καλά αποτελέσματα. Τώρα για το θέμα του κέρδους, μπορεί κάποιο σκεπτικό να είναι αυτό. Κατ’ εμέ λανθασμένο. Από εκεί και πέρα η νομοθεσία έχει γίνει αρκετά πιο αυστηρή σε ότι αφορά τις αδειοδοτήσεις, οι οποίες είναι σχεδόν αδύνατο να δοθούν. Εκτός αν μιλάμε για έργα προστασίας όπως είναι αυτό που έχει γίνει στη Ραψάνη.
