Σε απόσταση 25 χιλιομέτρων από την Καβάλα, σε υψόμετρο περίπου 800 μέτρων βρίσκονται οι Κορυφές. Στην πλατεία των Κορυφών υπάρχει μαρμάρινη αναθηματική στήλη «εις μνήμην Θεολόγου Μηνιάδου», διδασκάλου. Ο Θεολόγος Μηνιάδης πέθανε στο καθήκον το 1938, δεν ήταν όμως ούτε η τραγικότητα αυτού του γεγονότος, ούτε ο λιτός και ασκητικός βίος του που έκαναν το δάσκαλο στήλη.
Ήταν το ότι: «Από την ημέρα που πάτησε το πόδι του στο χωριό ο Θεολόγος, οι γονείς δε φρόντισαν ποτέ για τα βιβλία ή τα τετράδια των παιδιών τους. Ο Θεολόγος είπε μια μέρα στα παιδιά: Βιβλία, τετράδια, μολύβια ή οτιδήποτε άλλο θα σας τα δίνει το Σχολείο. Εσείς να φροντίσετε να είστε επιμελείς και καλοί μαθητές. Σε λίγες μέρες ήρθαν καινούργια δέματα από βιβλία, τετράδια και μοιράστηκαν στα παιδιά. Από τότε δεν τους έλειπε τίποτε».
Ήταν επίσης το ότι «ο Δάσκαλος πάντοτε μοίραζε τον μισθό του σε όποιον συγχωριανό είχε ανάγκη»**.
Ήταν, δηλαδή, το ότι ο Δάσκαλος ήξερε ότι έπρεπε να «κάνει κάτι». Και το έκανε. Όχι κάτι που του επέβαλαν η Υπηρεσία, το Κράτος, η Πολιτεία. Κάτι που του επέβαλε η ατομική του ηθική.
Και είναι «η ηθική κάποιων ανθρώπων του που κάνει την ομορφιά αυτού του κόσμου»***. Μια ομορφιά που, αν σωθεί, θα μας σώσει.
*Ευχετική παράφραση της γνωστής φράσης του Τσε Γκεβάρα: 2,3, πολλά Βιετνάμ
**Το πρώτο απόσπασμα είναι του κ. Χαράλαμπου Χαραλαμπίδη, καρδιολόγου και μαθητή του Θεολόγου Μηνιάδη (από το βιβλίο του «Ο Άγιος των Κορυφών») και το δεύτερο μαρτυρία της κ. Μαρούλας Τασίκα, όπως παρατίθενται στο εξαιρετικό άρθρο του κ. Σεραφείμ Σανσαρίδη στο: https://www.kavalapost.gr/apopseis/341351/theologos-miniadis-o-agios-ton-koryfon-kai-to-mnimeio-stin-omonymi-plateia-toy-chorioy-tis-kavalas-fotografies/ που διάβασα με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη.
***Την ηθική αυτή αποδίδει ο Γάλλος συγγραφέας Ζαν Πατρίκ Μανσέτ στους ήρωες των αστυνομικών μυθιστορημάτων των Ντάσιελ Χάμετ και Ρέιμοντ Τσάντλερ ̶ Από απόσπασμα συνέντευξης που παρατίθεται στο επίμετρο του αστυνομικού μυθιστορήματος: «Νεκροτομείο Πλήρες», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2020
Θανάσης Τσιρταβής
