Ένας απλός πολίτης περιγράφει τον εθελοντισμό όλο το Καλοκαίρι στο Παγγαίο. Συγχαίροντας συγκεκριμένα άτομα για τη σταθερή τους παρουσία στο βουνό όταν έπρεπε:
«Ένα ευχαριστώ στα δύο παιδιά. Πέρυσι τέτοια εποχή το Παγγαίο καιγόταν ακόμα, και εμείς παρακαλούσαμε να βρέξει για να τελειώσει το κακό, που οι εθελοντές κατάφεραν να περιορίσουν με αυταπάρνηση.
Φέτος, που ο κίνδυνος μιας πυρκαγιάς παρέμεινε ορατός μέχρι και σήμερα λόγω των γενικότερων υψηλών θερμοκρασιών και της ξηρασίας, η πρόνοια και η αυτοθυσία κάποιων ανθρώπων, αφανών ηρώων που θυσίασαν τα βράδια τους στην πυρασφάλεια, ενώ εμείς κοιμόμασταν ήσυχοι, πρέπει να δηλωθεί.
Στη δική μας πλευρά του βουνού πάνω από τη Μεσορόπη δύο άνθρωποι, ο Μιχάλης Αλτικουλάκης και η Σμαράγδα Μάρκου αφιέρωσαν πολλά από τα καλοκαιρινά τους βράδια, αγρυπνώντας στο βουνό.
Τους συναντούσα συχνά την ώρα που με τον εξοπλισμό τους ανέβαιναν στην κορυφή του βουνού για να διανυκτερεύσουν δύο και τρία βράδια, όχι γιατί τους ζητήθηκε, ούτε για να τους πούμε μπράβο αλλά γιατί αγαπούν και νοιάζονται για το Παγγαίο και τη φύση επί της ουσίας και όχι επί χάρτου.
Προσωπικά θα ήθελα να απευθύνω ένα ευχαριστώ και ένα μπράβο σε αυτούς τους δύο ανθρώπους για την προσπάθειά τους. Ίσως υπάρχουν και άλλοι που έκαναν κάτι παρόμοιο, αλλά εγώ αυτούς τους δύο συνάντησα, είδα με τα μάτια μου και τη δική τους προσπάθεια θα επαινέσω και θα συγχαρώ. Αυτό θα πει ουσιαστικός εθελοντισμός χωρίς σκοπιμότητες και θέληση αυτοπροβολής. Ευχαριστούμε πολύ, παιδιά».
