25/07/2025
Ποια εικόνα σας συγκινεί; Αυτή ενός παιδιού χαμένου μέσα σε ένα πλήθος ενηλίκων; Εκείνη ενός κοριτσιού που δεν ξέρει ακόμα ότι είναι απλώς ένα θήραμα; Αυτή μιας αγνοούμενης γυναίκας, παγιδευμένης στο προαύλιο της κολάσεως ατελείωτης βίας, βασιζόμενης μόνο σε άτομα του στενού της περιβάλλοντος για να την αναζητήσουν, επειδή οι αρχές ασχολούνται μόνο με στατιστικά στοιχεία (τα επίσημα, επειδή τα πραγματικά δεν μπορούν να χειραγωγηθούν);
Αυτή μιας μητέρας, με όλο τον πόνο χαραγμένο στο πρόσωπό της, που ψάχνει το αγνοούμενο παιδί της; Εκείνη με τα πτώματα βρεφών ανάμεσα στα ερείπια της Γάζας; Αυτή του μετανάστη άνδρα, γυναίκας ή άλλου-otroa (το φύλο δεν έχει σημασία, μόνο το χρώμα του δέρματος), ο οποίος ανακαλύπτει ότι ο τρόμος δεν γνωρίζει σύνορα ούτε εθνικότητες, και που πρέπει να προσθέσει φόβο και απελπισία στα εμβάσματά του;
Αυτή του άλλου, του διαφορετικού- loa otroa, περήφανου για την ανοιχτόχρωμη στολή του, με το πρόσωπο του παραμορφωμένο καθώς βλέπει τα κόκκινα και μπλε φώτα της αστυνομίας να πλησιάζουν;
Ετούτη της οικογένειας του εργάτη, του υπαλλήλου, του οδηγού, του διανομέα, του χτίστη, του δασκάλου, που δεν έχουν πρόσβαση σε ασφάλιση επειδή ο δικηγόρος του εργοδότη «απέδειξε» ότι το ατύχημα που τους κόστισε τη ζωή «δεν συνέβη εν ώρα εργασίας»;
Αυτήν του αυτόχθονα λαού (Ο Τάτα Χουάν Τσάβες, el Tata Juan Chávez μας δίδαξε ότι έτσι ονομάζουμε κάποιον τον οποίον εκείνοι που βρίσκονται επάνω αποκαλούν «ινδιάνο», και ότι υπάρχουν αρχέγονοι λαοί, έθνη, φυλές και γειτονιές) που κοιτάζουν σαστισμένοι αυτόν που έχει το ίδιο χρώμα δέρματος αλλά όχι την ίδια καρδιά (τώρα είναι δημόσιος υπάλληλος – που σημαίνει ότι έχει το χρώμα του χρήματος) -, ο οποίος του λέει κάτι και του δίνει χαρτιά, και ετούτοι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι τους λένε πως θα εκδιωχθούν επειδή είναι εισβολείς της γης που εργάστηκαν για αιώνες πριν οι πατέρες και οι μητέρες τους, οι γιαγιάδες και οι παππούδες τους, οι προπαππούδες και οι προγιαγιάδες τους και ούτω καθεξής, αλλά πως δεν πρέπει να ανησυχούν διότι με αυτό το ορυχείο, εκείνο το πεδίο φωτοκυττάρων, ετούτο το τουριστικό συγκρότημα, αυτόν τον αυτοκινητόδρομο, αυτό το τουριστικό τρένο, με εκείνο το εμπορικό κέντρο, θα έρθουν η πρόοδος και ο πολιτισμός και τελικά θα μπορέσουν να είναι ξανά πιόνια, ενέχυρα ενός νέου γαιοκτήμονα;
-*-
Ποια εικόνα σας εξοργίζει;
Αυτή του Τραμπ να αυνανίζεται ενώ παρακολουθεί ειδήσεις με όλο και περισσότερα παιδιά να δολοφονούνται στην Παλαιστίνη, και φαντάζεται ένα «μεγάλο και όμορφο» τουριστικό συγκρότημα χτισμένο πάνω στα πτώματα;
Ετούτη του Νετανιάχου να δηλώνει στην διεθνή τηλεόραση ότι το Ιράν επιτίθεται σε αμάχους με τις βόμβες του και πρέπει να καταδικαστεί από τη διεθνή κοινότητα;
Εκείνη του εισαγγελέα που κοιτάζει με περιφρόνηση την κακοποιημένη νεαρή γυναίκα ενώ την κρίνει, αποφασίζει και την καταδικάζει, «διότι με αυτά τα ρούχα, κορίτσι μου, πήγαινες γυρεύοντας»;
Αυτή με την μεταμορφωτική αξιωματούχο η οποία, για να δείξει τη δέσμευσή της με τους δίκαιους σκοπούς, ανταποκρίνεται στο αίτημα για αναζήτηση αγνοούμενων γυναικών «χαρίζοντας» αξίνες και φτυάρια; («γαμώτο, τα χρεώνουν ακριβά»· «Μπα, με αυτή την τιμή, είναι σαν δώρα»).
Εκείνη για τον γκρίνγκο αστυνομικό της ICE [Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων] που ξυλοκοπεί άγρια έναν μετανάστη ο οποίος, με το πρόσωπό του να αιμορραγεί, του λέει ότι βρίσκεται στην Αμερικανική Ένωση από πριν καν γεννηθεί ο πράκτορας;
Αυτή των άλλων τύπων, των διαφορετικών-de loa otroa, με τα διαλυμένα σώματά τους καλυμμένα με ούρα και αίμα, ενώ ο τύπος με την κάμερα στέλνει στο αφεντικό του τη φωτογραφία και το μήνυμα «ορίστε η φωτογραφία της μικρής πόρνης που έσπασαν στο ξύλο»;
Ετούτη του δικηγόρου που αγορεύει: «Οι νόμοι μελετώνται για να ξέρεις πώς να τους παραβαίνεις… νόμιμα, φυσικά»;
Εκείνη του επιφανούς προοδευτικού νομοθέτη που, κενή περηφάνια, καταφέρνει να καταδικάσει το άτομο που δημοσίευσε ένα tweet (ή όπως αλλιώς λέγεται) λέγοντας αυτό που όλοι γνωρίζουν ότι είναι αλήθεια, αλλά, ταυτόχρονα, φοβάται, επιβεβλημένη ταπεινοφροσύνη, ότι η αμερικανική του βίζα θα ανακληθεί;
Αυτή των αξιωματούχων που δεν λειτουργούν αν η μηχανή δεν είναι «λαδωμένη» ή, με άλλα λόγια: »με λεφτά χορεύει το σκυλί»;, “with money dancing the dog”?
-*-
Και γιατί χρειάζεσαι αυτές τις εικόνες —αν σε συγκινούν σε αγανακτούν και εξοργίζουν, φυσικά— για να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου ως άνθρωπο;
-*-
Στην παγκόσμια πυραμίδα, η γεωγραφία της νεωτερικότητας και της προόδου, ο χάρτης της, είναι μια γιγαντιαία τοιχογραφία φωτογραφιών.
Πάνω: Ρετουσαρισμένες εικόνες των διαφόρων εμπορικών σημάτων του Μεγάλου Κεφαλαίου. Λίγες.
Κάτω: εκατομμύρια εικόνες εξαφανισμένων, νεκρών και ξεχασμένων. Ζούγκλες κατεστραμμένες από μηχανές και ηλιθιότητα. Ποτάμια και λιμνοθάλασσες μολυσμένες από τα θανατηφόρα απόβλητα των μεταλλευτικών εταιρειών. Αυτόχθονες πληθυσμοί που κάποτε αντιπροσώπευαν τη ζωή και τώρα είναι all-inclusive ξενοδοχειακά συγκροτήματα. Περιθωριοποιημένες γειτονιές. Οι καπνίζοντες καπνισμένοι ουρανοί των βιομηχανικών πόλεων με γρανάζια και εξαρτήματα από σάρκα και αίμα. Πόλεμοι όπου πεθαίνουν τα ίδια παλιά αναλώσιμα. Ένα παράνομο νεκροταφείο όπως η Πατρίδα.
-*-
Αλλά ίσως δεν είναι μόνο αυτό. Ίσως, εκεί, σε εκείνη τη γωνία, κάτω και αριστερά, υπάρχουν και αυτοί που αντιστέκονται και, αντιστεκόμενοι, επαναστατούν εξεγείρονται και αποκαλύπτουν. Ίσως…
“Son las voces, los brazos y los pies decisivos,
y los rostros perfectos, y los ojos de fuego,
y la táctica en vilo de quienes hoy te odian
para amarte mañana cuando el alba sea alba
y no chorro de insultos, y no río de fatigas,”
y no una puerta falsa para huir de rodillas.”
»Είναι οι φωνές, τα αποφασισμένα χέρια και πόδια,
και τα τέλεια πρόσωπα, και τα φλογερά μάτια,
και οι τακτικές τεντωμένου σχοινιού εκείνων που σε μισούν σήμερα
για να σε αγαπήσουν αύριο όταν η αυγή είναι αυγή
και όχι ένας χορός από προσβολές, και όχι ένα ποτάμι κούρασης,»
και όχι μια ψεύτικη πόρτα για να φύγεις γονατιστός.»
Declaración de Odio. Efraín Huerta (1914-1982). Δήλωση μίσους. Εφραίν Χουέρτα
Από τα Όρη του Νοτιοανατολικού Μεξικού.
El Capitán. Ο Καπετάνιος
Mεξικό, Ιούλιος 2025.
Imágenes de preparativos para el «Encuentro de Resistencias y Rebeldías Algunas Partes del Todo» en agosto del 2025, Terci@s Compas Zapatistas Εικόνες από τις προετοιμασίες για τη «Συνάντηση Αντιστάσεων και Εξεγέρσεων – Μερικά Μέρη του Όλου» τον αύγουστο του 2025
Audio: Voz y palabras de Eduardo Galeano, fragmentos de los textos «Los Ausentes», «El disfraz de la guerra», «Educación y Cultura» y «El Mundo». Entrevista de Mundo Untref, 2012. Ήχος: Φωνή και στίχοι του Εντουάρντο Γκαλεάνο, αποσπάσματα από τα κείμενα «Οι Απόντες», «Η μεταμφίεση του πολέμου», «Εκπαίδευση και Πολιτισμός» και «Ο Κόσμος». Συνέντευξη του Mundo Untref, 2012.
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος MUJERES Y LA SEXTA
