Μακαρίζω την τύχη μου να ζω σ’ αυτήν την όμορφη πόλη της Καβάλας πρώτα για την ομορφιά της και δεύτερον για την πεντακάθαρη θάλασσά της. Τώρα δε το καλοκαίρι, επειδή αγαπώ την θάλασσα και δύσκολα θα μπορούσα να ζήσω μακριά της, ειλικρινά αισθάνομαι πανευτυχής.
Τα τελευταία χρόνια κολυμπώ στην υπέροχη ακτή της Καλαμίτσας που με βολεύει, γιατί μου δίνει την δυνατότητα, λόγω και των κινητικών προβλημάτων μου, να σταθμεύω το αυτοκίνητό μου δίπλα σχεδόν εκεί που σκάζει το κύμα και να κολυμπώ με άνεση στη θάλασσα.
Με θλίβει το γεγονός και με πονά ειλικρινά που αυτή η υπέροχη ακτή με την τόση ομορφιά που την προίκισε η φύση, να μένει ανεκμετάλλευτη και να αφήνεται η υπάρχουσα υποδομή της, να φθείρεται και να διαλύεται.
Στη θύμησή μου έρχεται η εποχή που η ακτή αυτή με όλη την υποδομή της είχε παραχωρηθεί στον Δήμο της Καβάλας από τον κτήτορα ΕΟΤ που ήταν κύριος των εγκαταστάσεων και την απολαύσαμε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ο φυσικός όμως κύριος αυτής της υπέροχης ακτής είναι ο κόσμος που ζει σ’ αυτήν την πόλη και ο Δήμος της Καβάλας που τον αντιπροσωπεύει. Δυστυχώς όμως η Καλαμίτσα ακολούθησε την μοίρα και της άλλης περιουσίας του κράτους που δεσμεύτηκε από τους δανειστές της χώρας μας για να πουληθεί σε ιδιώτες και το τίμημα να προσφερθεί σ’ αυτούς για να καλύψει τα οφειλόμενα από την πτώχευση της χώρας μας το 2010.
Σήμερα η ακτή αυτή έχει σαν θεματοφύλακα τον ΤΑΙΠΕΔ που από ότι φαίνεται δεν το έχει στις προτεραιότητες του για άμεση αξιοποίηση της. Οι προτάσεις που περίμενε για την αξιοποίηση από ιδιώτες μηδαμινές.
Η προταθείσα λύση, από ότι ακούσαμε, της συνεκμετάλλευσης με τον Δήμο δεν ευδοκίμησε και η περιοχή αφήνεται στην εγκατάλειψη της φθοράς του χρόνου και της αδιαφορίας. Καμιά φορά οι κοινωνίες θα πρέπει να ζητούν τα δίκαια τους δυναμικά, όταν αυτοί που εξουσιάζουν μετρούν με το μέτρο του χρήματος και όχι της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Συνηθίζω να κάνω το μπάνιο μου φέτος πρωί, βουτώντας στο νερό μαζί με την πρώτη ακτίνα του ήλιου και το απολαμβάνω. Συνήθως εκείνη την ώρα έρχονται και τα συνεργεία του Δήμου, τα οποία αλλάζουν τις σακούλες των απορριμμάτων από όλο το μήκος της ακτής και μου προκαλεί αίσθηση η ευσυνειδησία των ανθρώπων αυτών που υπερβάλλοντας καμιά φορά με την σπουδή τους για να προλάβουν να είναι όλα σωστά στην θέση τους πριν έρθουν οι πρώτοι λουόμενοι.
Ο κόσμος έμαθε, ευαισθητοποιείται, δεν βλέπεις πια τα σκουπίδια στην ακτή όπως παλιότερα, χρησιμοποιούνται κατά κόρον τα σχετικά καλαθάκια απορριμμάτων που είναι πολλά. Αυτός είναι ο λόγος που το φορτηγάκι του Δήμου αποχωρεί από την ακτή παραφορτωμένο.
Στο σημείο που είναι το στέκι μου υπάρχει και σχετική εγκατάσταση για ΑΜΕΑ. Είναι στ’ αλήθεια συγκινητικό να βλέπεις τον άνθρωπο που η τύχη του τον καθήλωσε στην αναπηρική καρέκλα να μπορεί να απολαμβάνει αυτό το αγαθό της επαφής με τη θάλασσα και ό,τι αυτή προσφέρει.
Μεγάλη κοινωνική προσφορά στα άτομα αυτά και το βλέπεις στην όψη τους πριν και μετά από την επαφή με τη θάλασσα. Αισθάνομαι την υποχρέωση να εκφράσω τις μεγάλες μου ευχαριστίες στον εργάτη εκείνον του Δήμου που μεταφέρει στο φορτηγάκι τις σακούλες των απορριμμάτων τρέχοντας!
Οφείλω να εκφράσω τον θαυμασμό και την εκτίμησή μου στον υπάλληλο του Δήμου που καθαρίζει και απολυμαίνει τη χημική τουαλέτα που είναι κυρίως για τα ΑμεΑ και όχι μόνο. Ευχαριστώ την δημοτική αρχή και όλους τους δημοτικούς παράγοντες συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης που συναίνεσαν να υπάρχουν υποτυπώδεις ντουζιέρες για να ξεπλένομαι από το αλάτι και την άμμο!
Και όλα αυτά δίχως κανένα κόστος και πέντε λεπτά χρόνο από το σπίτι μου. Δεν πρέπει να είμαι τυχερός! Δεν πρέπει να μακαρίζω την τύχη μου που μου έλαχε να ζω σ’ αυτήν την πόλη! Για να εκτιμήσει κάποιος τι του προσφέρει η Καβάλα αρκεί να ζήσει κάποιο διάστημα σε μια μεγάλη πόλη.
Εμένα η τύχη μου, μου έδωσε αυτή την ευκαιρία και έζησα το μαρτύριο της ακτής. Τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα για να βρεις ακτή προδιαγραφών Καλαμίτσας θα πρέπει να διανύσεις αρκετά χιλιόμετρα, με οικονομικό κόστος όχι αμελητέο. Ας είμαστε ευχαριστημένοι εμείς οι Καβαλιώτες για την τύχη μας!
Παναγιώτης Φώτου
