Το έγγραφο που δημοσιεύτηκε από το REDH-Cuba, με τίτλο «“Cuba sigue en pie, trabaja, crea y lucha contra la amenaza del imperialismo”, «Η Κούβα εξακολουθεί να στέκεται όρθια, να εργάζεται, να δημιουργεί και να αγωνίζεται ενάντια στην απειλή του ιμπεριαλισμού» καταγγέλλει την κλιμάκωση της αμερικανικής επιθετικότητας κατά του νησιού, αλλά προσφέρει επίσης μια ιστορική και γεωπολιτική ερμηνεία της κουβανικής αντίστασης ως ζωντανό παράδειγμα λαϊκής κυριαρχίας και αυτοδιάθεσης.
Το κείμενο αποτελεί μέρος των πρόσφατων λήψεων θέσεων του Δικτύου για την Υπεράσπιση της Ανθρωπότητας/Rete in Difesa dell’Umanità ενάντια στις απειλές της κυβέρνησης Τραμπ και στην αυστηροποίηση του οικονομικού και χρηματοπιστωτικού αποκλεισμού/bloqueo, γράφει ο Luciano Vasapollo. Υπάρχει μια αλήθεια που ο βορειοαμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν μπορεί να αποδεχτεί: Η Κούβα συνεχίζει να υπάρχει, να παράγει, να εκπαιδεύει, να θεραπεύει, να δημιουργεί πολιτισμό και συλλογική συνείδηση παρά τα εξήντα και πλέον χρόνια αποκλεισμού, επιθετικότητας, οικονομικού σαμποτάζ και εκστρατειών στα μέσα ενημέρωσης.
Το έγγραφο που δημοσίευσε το Δίκτυο για την Υπεράσπιση της Ανθρωπότητας/Red en Defensa de la Humanidad, με τίτλο “Cuba sigue en pie, trabaja, crea y lucha contra la amenaza del imperialismo”, αντιπροσωπεύει πολύ περισσότερα από μια πολιτική δήλωση/ανακοίνωση. Είναι η απτή μαρτυρία μιας ιστορικής αξιοπρέπειας που συνεχίζει να αμφισβητεί τη μονοπολική διακυβέρνηση και τη λογική της αποικιακής υποταγής.
Σε μια ιστορική στιγμή που σημαδεύεται από τη δομική κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού, η Κούβα συνεχίζει να αντιπροσωπεύει μια ζωντανή αντίφαση. Ένα μικρό νησί της Καραϊβικής, στερημένο από τους τεράστιους οικονομικούς πόρους των μεγάλων δυνάμεων, καταφέρνει ακόμα να εγγυάται δημόσια υγειονομική περίθαλψη, δωρεάν εκπαίδευση, επιστημονική έρευνα, διεθνή ιατρική συνεργασία και ένα κοινωνικό σύστημα που βασίζεται στην κεντρική θέση του ανθρώπινου όντος και όχι του κέρδους.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που τονίζει το έγγραφο του REDH: η επίθεση στην Κούβα δεν πηγάζει από την «έλλειψη δημοκρατίας», μια υποκριτική φράση που χρησιμοποιεί η Δύση, αλλά από την ανάγκη του ιμπεριαλισμού να καταστρέψει κάθε εναλλακτική λύση στον νεοφιλελευθερισμό.
Δεν είναι τυχαίο ότι το 2026 βλέπουμε μια νέα κλιμάκωση της επιθετικότητας από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι δηλώσεις από το στρατόπεδο του Τραμπ, οι νέες κυρώσεις και οι στρατιωτικές απειλές που κατήγγειλε το REDH καταδεικνύουν ότι η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να θεωρεί την Κούβα ένα στρατηγικό και συμβολικό πρόβλημα. (
Ο πραγματικός κουβανικός «κίνδυνος» δεν είναι στρατιωτικός. Είναι πολιτικός και ηθικός.
Η Κούβα καταδεικνύει ότι ακόμη και υπό πολιορκία μπορεί να οικοδομηθεί ένα διαφορετικό κοινωνικό μοντέλο. Αυτό αποδεικνύεται από τη μακρά διεθνιστική παράδοση των ιατρικών ταξιαρχιών, που αναγνωρίζεται σε δεκάδες χώρες του παγκόσμιου Νότου. αποδεικνύεται από την ικανότητα ανθεκτικότητας κατά τη διάρκεια ενεργειακών και υγειονομικών κρίσεων. αποδεικνύεται από το επίπεδο επιστημονικής ανάπτυξης που επιτεύχθηκε παρά το εμπάργκο.
Φυσικά, καμία σοβαρή ανάλυση δεν μπορεί να αγνοήσει τις πραγματικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κουβανική κοινωνία σήμερα. Η ενεργειακή κρίση, η αυξανόμενη μετανάστευση, οι δυσκολίες παραγωγής και οι νομισματικές δυσκολίες είναι συγκεκριμένοι/πραγματικοί παράγοντες/στοιχεία που επηρεάζουν σοβαρά την καθημερινή ζωή του κουβανικού λαού. Ακόμα και διεθνείς παρατηρητές που βρίσκονται μακριά από τις θέσεις της Επανάστασης αναγνωρίζουν τη δραματική φύση της τρέχουσας οικονομικής κατάστασης.
Αλλά ακριβώς εδώ αναδύεται η δυτική υποκρισία: προσπαθούν να κρίνουν την Κούβα χωρίς να λάβουν υπόψη τις καταστροφικές επιπτώσεις ενός αποκλεισμού που επί δεκαετίες εμποδίζει την πρόσβαση σε διεθνείς πιστώσεις, ενεργειακούς εφοδιασμούς, τεχνολογίες και κανονικές εμπορικές σχέσεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αρνούμαστε την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις, αυτοκριτική και καινοτομία στο κουβανικό οικονομικό μοντέλο. Σημαίνει, ωστόσο, ότι απορρίπτουμε την τοξική αφήγηση σύμφωνα με την οποία όλες οι δυσκολίες προέρχονται αποκλειστικά από εσωτερικά λάθη. Ακόμα και σε δημοφιλείς συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Λατινικής Αμερικής, αναδύονται αντικρουόμενες ερμηνείες, ωστόσο συγκλίνουν σε ένα σημείο: ο αποκλεισμός/il bloqueo είναι ένας δομικός παράγοντας της κρίσης. (Reddit)
Η διεθνιστική αλληλεγγύη με την Κούβα σήμερα δεν μπορεί να είναι τελετουργική ή νοσταλγική. Πρέπει να καταστεί μια πραγματική πολιτική πρωτοβουλία ενάντια στον αποκλεισμό, ενάντια στην στρατιωτικοποίηση των διεθνών σχέσεων και ενάντια στη νέα παγκόσμια νεοφασιστική επίθεση που καταγγέλλει το ίδιο το REDH.
Η υπεράσπιση της Κούβας σημαίνει υπεράσπιση του δικαιώματος των λαών να επιλέγουν το δικό τους πεπρωμένο χωρίς οικονομικό εκβιασμό, οικονομικές εισβολές και τρομοκρατία των μέσων ενημέρωσης, επικοινωνιακή.
Γι’ αυτό η Κούβα παραμένει όρθια.
Εργάζεται.
Δημιουργεί.
Αγωνίζεται.
Και ακριβώς για αυτόν τον λόγο, συνεχίζει να τρομάζει την αυτοκρατορία.
*****
Παρακάτω είναι το κείμενο της ανακοίνωσης του REDH
Η Κούβα αντιστέκεται. Εργάζεται, δημιουργεί και μάχεται ενάντια στην απειλή του ιμπεριαλισμού.
Ο ιμπεριαλισμός σχεδιάζει ψυχρά κάθε κίνηση. Κάθε κίνηση αποτελεί μέρος της ιστορικής του εμμονής να καταλάβει την Κούβα.
Στο ιστορικό εμπάργκο -το πιο μακρύ στην ιστορία- πρόσθεσε τον αποκλεισμό στα καύσιμα, καταφεύγοντας σε εκβιασμούς και απειλές εναντίον οποιουδήποτε επιχειρήσει να πουλήσει πετρέλαιο στην Κούβα. Σε αυτό πρόσθεσε μια σειρά κυρώσεων μεταξύ 29 ιανουαρίου και 7 μαΐου.
Σε αυτό το πλαίσιο υπολογισμένων αποστερήσεων που φτάνουν στα όρια της ασφυξίας, εν μέσω των ηράκλειων προσπαθειών της Επαναστατικής Κυβέρνησης της Κούβας να εγκαταστήσει πηγές ηλιακής ενέργειας, ένα πλοίο έφτασε τον απρίλιο, σταλμένο από τη Ρωσία, το οποίο βοήθησε στην ανακούφιση της δεινής ενεργειακής κατάστασης.
Δεν είναι τυχαίο ότι, καθώς τα καύσιμα τελείωναν και το καλοκαίρι πλησίαζε, η κυβέρνηση Τραμπ έπαιξε δύο χαρτιά: ζητώντας άδεια για την επίσκεψη του διευθυντή της CIA και προσφέροντας 100 εκατομμύρια δολάρια σε ανθρωπιστική βοήθεια.
Εν μέσω τεράστιων πιέσεων, η φράση του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, «Η Κούβα είναι ένα αποτυχημένο κράτος», έχει γίνει μάντρα. Σε αυτό προστίθεται η πεποίθηση του Τραμπ: «Θα έρθουν σε εμάς».
Ο Μάρκο Ρούμπιο έβγαλε αυτή την προειδοποίηση από το μπαούλο των ψεμάτων του: «Οι κινεζικές και ρωσικές βάσεις στην Κούβα αποτελούν απειλή για το δυτικό ημισφαίριο».
Είναι όλα απολύτως ψευδή και το γνωρίζουν οι πάντες: από μέλη του Κογκρέσου που έχουν επισκεφθεί την Κούβα μέχρι τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.
Αυτή δεν είναι μια διάγνωση, αλλά η διεστραμμένη στρατηγική μιας παρακμάζουσας αυτοκρατορίας που πιστεύει ότι έχει βρει τους ώριμους καρπούς της. Τώρα έχει ξεκινήσει η νέα αφήγηση: «Κουβανικά drones έχουν ενεργοποιηθεί». Προσπαθούν να προετοιμάσουν τη χαριστική βολή.
Η ήττα τους στο Ιράν, οι επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές, η υπογραφή άνω των έξι εκατομμυρίων κουβανών που είναι πρόθυμοι να υπερασπιστούν την κυριαρχία τους, η αποτυχία πρόκλησης εσωτερικής έκρηξης και η συνειδητοποίηση ότι ο λαός συνεχίζει να εργάζεται και να αντιστέκεται τους έχουν οδηγήσει σε απελπισία.
Η φασιστική αντικουβανική μειονότητα που έχει ριζώσει στη Φλόριντα βρήκε επιτέλους μια κυβέρνηση επάνω στην οποία να ιππεύσει, να πιέσει και να προσπαθήσει να υποτάξει εκβιάζοντας με τις ψήφους τους. Θέλουν μια γρήγορη νίκη. Θέλουν να επαναφέρουν τα καζίνο, τα ναρκωτικά και την πορνεία. Θέλουν το λιμάνι, τα σχολεία, τις εθνικοποιημένες περιουσίες.
Είναι η βιασύνη της αυτοκρατορίας όταν αισθάνεται ότι ο χρόνος της ξεφεύγει.
Ένας άγριος αποκλεισμός που διαρκεί περισσότερο από έξι δεκαετίες δεν έχει καταφέρει να τους διδάξει το κόστος των τιμωρητικών και αποτυχημένων πολιτικών τους. Δεν καταλαβαίνουν με τι είδους ανθρώπους έχουν να κάνουν:
Αυτοί είναι οι ίδιοι άνθρωποι, ο ίδιος λαός και ο ίδιος Επαναστατικός Στρατός που, μετά από χρόνια διεθνιστικού αγώνα στην Αφρική, κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όπου ο ιμπεριαλισμός προσπάθησε να τους στερήσει τη βεβαιότητα ως προς το αν θα διέσχιζαν τα σύνορα προς τη Ναμίμπια. Και ο κουβανός ηγέτης απάντησε: «Δεν μπορούμε να πούμε ούτε ότι θα το κάνουμε ούτε πως δεν θα το κάνουμε».
Δεν θα μάθουν ποτέ ποια είναι σιωπηλή μας απόφαση.
Δεν θα γνωρίσουν ποτέ τις θυσίες που είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε.
Ο διεθνισμός που κληρονομήσαμε από τον Φιντέλ και τον Ραούλ δεν έχει διευρύνει τα γεωγραφικά μας σύνορα, ούτε έχει φέρει μαζί του χρυσό και ασήμι. Έχει μόνο φέρει πίσω στο έδαφός μας τους νεκρούς που παραδώσαμε. Αλλά έχει διευρύνει για πάντα τα πολιτικά μας σύνορα, τα σύνορα αλληλεγγύης και απαράμιλλου σεβασμού.
Και αυτό είναι που η αυτοκρατορία, μέσα στην απελπισία της, δεν καταλαβαίνει: ότι μια εισβολή στην Κούβα δεν θα είναι μόνο εναντίον της Κούβας. Θα είναι εναντίον όλων των λαών του κόσμου που αρχίζουν να υπογράφουν και να στρατολογούνται, όπως έκαναν στο Κόλπο των Χοίρων για να υπερασπιστούν την Κούβα από την επιθετικότητα.
Η αντίσταση δεν θα έχει ένα μόνο χαράκωμα: θα πολλαπλασιαστεί σε κάθε γωνιά της Αμερικής μας και πέρα από αυτήν
Η Κούβα γνωρίζει καλά το σενάριο, έχοντας το υπομείνει για περισσότερα από εξήντα χρόνια. Γνωρίζει ότι πίσω από κάθε κατηγορία κρύβεται ένα σχέδιο κυριαρχίας, πίσω από κάθε επινοημένη «απειλή» κρύβεται ένας στόλος έτοιμος να σαλπάρει, και πίσω από κάθε «αποτυχημένο έθνος» κρύβεται η απληστία όσων ονειρεύονται να μοιράσουν τα απομεινάρια του.
Αλλά αυτός ο λαός δεν είναι νέος στην αντίσταση.* Έχει μια μακρά παράδοση πίσω του και θυμάται καλά από πού ξεκίνησε η πρώτη του αποστολή.
Όταν οι αμερικανικές ρουκέτες έπεσαν στο σπίτι του ταπεινού αγρότη Μάριο Σαριόλ/Mario Sariol στη Σιέρα Μαέστρα, ο Φιντέλ είπε λόγια που σήμερα αντηχούν με παρόμοια επικαιρότητα: «Βλέποντας τις ρουκέτες που εκτόξευσαν στο σπίτι του Μάριο, ορκίστηκα στον εαυτό μου ότι οι αμερικανοί θα πληρώσουν ακριβά για αυτό που κάνουν. Όταν τελειώσει ετούτος ο πόλεμος, θα ξεκινήσει ένας πολύ μακρύτερος και μεγαλύτερος πόλεμος για μένα: ο πόλεμος που θα διεξάγω εναντίον τους. Συνειδητοποιώ ότι αυτό θα είναι το πραγματικό μου πεπρωμένο».
Αυτή η βεβαιότητα δεν ήταν σύνθημα έκτακτης ανάγκης. ήταν η ιδρυτική πυξίδα της Επανάστασης. Και είναι αυτή η πυξίδα που συνεχίζει να μας καθοδηγεί. Θέλουν την κατάρρευση μας. Θέλουν την ταπείνωσή μας. Κάνουν λάθος για τον λαό. Κάνουν λάθος για την ιστορία.
Μόνο όταν επιχειρήσουν το τελικό χτύπημα θα καταλάβουν ότι η Κούβα είναι ακόμα όρθια, προσκολλημένη στην κύρια αποστολή της, την πρώτη, η οποία είναι και το τελευταίο της χαράκωμα: ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό.
Hasta la victoria siempre! Μέχρι τη νίκη, πάντα!
Dichiarazione della sezione cubana della Rete in Difesa dell’Umanità Διακήρυξη από το κουβανικό τμήμα του Δικτύου για την Υπεράσπιση της Ανθρωπότητας
L’Avana, 18 maggio 2026 Αβάνα, 18 μαίου 2026
20 Mαίου 2026 –
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος contropiano.org
