Δεν θυμάμαι σαν πολίτης αυτής της χώρας, εποχή που να επετεύχθη αποδοχή της άλλης πολιτικής δοξασίας, όσο αυτήν που έγινε την περίοδο της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας 2010-2020!
Οι διαχωριστικές γραμμές και τα συρματοπλέγματα που είχαν υψωθεί από τα κόμματα στο παρελθόν, ένα στόχο είχαν, να περιφράξουν τους ψηφοφόρους τους μέσα στο μαντρί τους. Έτσι είχαν δημιουργηθεί τα περιβόητα πολύχρωμα καφενεία μέσα στα οποία οι οργανωμένοι ινστρούχτορες τάιζαν πολύ σανό περί της ανωτερότητας της παράταξής τους. Ήρθε η κρίση της πτώχευσης και όλοι καταλάβαμε ότι συμμετοχή στο έγκλημα είχαν ασφαλώς τα δύο μεγάλα κόμματα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πρώτα. Αυτά είχαν διαχειριστεί την ευθύνη της εξουσίας μετά την μεταπολίτευση.
Για να μη χάσει από την δόξα της καταστροφής, μπήκε κολαούζος και ο Τσίπρας με τον ΣΥΡΙΖΑ του, ολοκληρώνοντας το κακό. Η κρίση της οποίας τα επακόλουθα τα πλήρωσε το ασθενέστερο κομμάτι του Λαού μας, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, μας έδωσε να καταλάβουμε ότι όλοι είναι το ίδιο. Το νοιώσαμε στο πετσί μας που το μεγαλύτερο βάρος των μέτρων που ελήφθησαν ήταν ενάντια στο λαό μας. Αυτούς το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η νομή της εξουσία και τα προσωπικά τους οφέλη από αυτήν. Έτσι ο λαός έσπασε τα κατεστημένα. Οι πολίτες καταλάβαμε ότι όλοι τους είναι το ίδιο και απλός τους ακολουθούμε σαν οπαδοί από συνήθεια, όπως ακριβώς και τις ποδοσφαιρικές ομάδες της επιλογής μας.
Δεν μπορεί να αμφισβητήσει όμως κανείς, ότι χούλιγκαν υπάρχουν και στις δύο περιπτώσεις αλλά δεν είναι ευτυχώς οι πλειοψηφίες. Έτσι ο Λαός ωρίμασε και ξεπέρασε τα τείχη της διχόνοιας και τον προστριβών και έχτισε της πολυκομματικές ουζοπαρέες και συντροφιές. Εκεί επικρατεί η σύμπνοια και η αποδοχή του άλλου με τις ιδέες του και τις απόψεις του. Η πολιτική ηγεσία μας όμως έμεινε πίσω στα παλιά. Ζητά τον διαχωρισμό και την προβολή της διαφορετικότητας που στην ουσία δεν υπάρχει. Διαβάσαμε στις δηλώσεις του κ. Σαμαρά να κατηγορεί τον Πρωθυπουργό ότι «Πασοκοποίησε» τη ΝΔ και έτσι αλλοίωσε τον χαρακτήρα της. Ασφαλώς δεν είναι έτσι, ο κύριος Μητσοτάκης είναι αλήθεια εκμεταλλεύτηκε την επάρκεια πολλών πρώην αξιόλογων στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Για αυτόν τον λόγο ζήτησε την βοήθειά τους και καλά έκανε.
Ήταν οι άριστοι και τους χρησιμοποίησε, δεν υπήρχαν τέτοιοι στο δικό του περιβάλλον. Είναι αλήθεια ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα κόμμα που παρήγε αξιόλογα στελέχη, πολλά από τα οποία βοήθησαν άλλα κόμματα κατά την διακυβέρνηση της χώρας από αυτά. Οι παρασπονδήσαντες θεωρήθηκαν από το ΠΑΣΟΚ σαν προδότες γιατί ο μεγάλος εχθρός της παράταξης για την ηγεσία τους είναι η ΝΔ και όχι τα προβλήματα του κόσμου για τα οποία θα πρέπει να βρουν πραγματοποιήσιμες προτάσεις για την λύση τους. Έτσι μόνο θα μεγαλώσουν τις πιθανότητές τους για να διεκδικήσουν την εξουσία. Η κατακερματισμένη και σπαρασσόμενη αριστερά πάλι δυστυχώς δεν μπόρεσε να βρει κοινό βηματισμό και κατρακυλά στα δημοσκοπικά τάρταρα.
Την λύση την περιμένουν από το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα σαν μάνα εξ’ ουρανού. Ο Πρωθυπουργός, παρά την χρονική φθορά, της αστοχίες της κυβέρνησής του, τα σκάνδαλα για τα οποία κατηγορείται, την πρωτόγνωρη ακρίβεια που ταλανίζει τον κόσμο και ακόμη άλλα χίλια κακά, προηγείται σταθερά δημοσκοπικά με ένα σημαντικό ποσοστό από το δεύτερο κόμμα. Δεν είναι σίγουρο όμως ότι θα πετύχει τον άθλο της αυτοδυναμίας που κέρδισε στις δύο προηγούμενες εκλογές. Στο πολιτικό λοιπόν περιβάλλον της χώρα επικρατεί ένα κομφούζιο και είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί μετά τις εκλογές. Αν δεν προκύψει για κανένα κόμμα κυβερνητική πλειοψηφία, θα δημιουργηθεί στην χώρα μας ασφαλώς περίοδος ακυβερνησίας.
Αυτό είναι απόρροια από τις θέσεις που εκφράζουν τα κόμματα. Η μεν ΝΔ θα επιδιώξει με συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, να πετύχει τον μαγικό αριθμό των 151 βουλευτών. Παρόμοια διαδικασία απολαύσαμε και το «Βρώμικο» 1989 με τις επαναλαμβανόμενες εκλογές μέχρι, να καταλάβει την εξουσία τότε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Στο ΠΑΣΟΚ λένε καμιά συνεργασία με την ΝΔ είναι εχθρός.
Ο λαός στις ουζοπαρέες του δείχνει το δρόμο τη συνεννόηση και τις κυβερνήσεις συνεργασίας που είναι καθεστώς πια σ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης. Εμείς εδώ μένουμε στα παλιά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανησυχεί μήπως και βρεθεί σε περιβάλλον, όπως ευρηματικά είπε, «Γενικής Συνέλευσης Πολυκατοικίας» στην προσπάθεια του να εφαρμόσει τα αναφερόμενα στο άρθρο 37 του Συντάγματος για την αποφυγή της ακυβερνησίας στη χώρα.
Παναγιώτης Φώτου
