15/06/2025
Το «Θα ήμαστε σαν τον Τσε» πρέπει να το υιοθετήσουμε ως δέσμευση, με έμπνευση, σαν πεποίθηση, αν θέλουμε πραγματικά να δώσουμε περιεχόμενο στην προτροπή να φτάσουμε στο ύψος του
Ποιο μυστήριο κρύβει ο Διοικητής Ερνέστο Τσε Γκεβάρα που τον καθιστά πανταχού παρόντα; Με την απλή αναφορά του ονόματός του, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία διεκδικούν το προνόμιο να έχουν γνωρίσει έναν από τους σπουδαιότερους άνδρες στην αμερικανική ιστορία, ενώ οι νεότεροι μιλούν για τον Τσε με την υγιή υπερηφάνεια ότι γνωρίζουν πως κάτι εξαιρετικό τους ανήκει, γράφει ο Freddy Pérez Cabrera.
Αυτή η σύνδεση, και το παράδειγμα που πηγάζει από τη μορφή του, είναι εκείνο που παρακινεί χιλιάδες ανθρώπους από όλο τον κόσμο να έρχονται στη Σάντα Κλάρα στο Συγκρότημα Γλυπτών όπου φυλάσσονται τα λείψανά του και αυτά των συντρόφων του στο βολιβιανό αντάρτικο, για να αποδώσουν τον φόρο τιμής που τους αξίζει.
Nicolás Guillén, con la luz maravillosa de su poesía, escribió, frente a la certeza de la muerte del Che en tierras bolivianas, aquellos versos estremecedores en los que decía: «No porque hayas caído/ tu luz es menos alta. / No por callado eres silencio/ y no porque te quemen, / porque te disimulen bajo tierra, / porque te escondan / en cementerios, bosques, páramos, / van a impedir que te encontremos, / Che Comandante, / amigo. / Estás en todas partes, / vivo, como no te querían».
Ο Νικολάς Γκιγιέν, με το θαυμαστό φως της ποίησής του, έγραψε, αντιμέτωπος με τη βεβαιότητα του θανάτου του Τσε στο βολιβιανό έδαφος, εκείνους τους οδυνηρούς στίχους στους οποίους έλεγε: «Όχι επειδή έπεσες / το φως σου είναι λιγότερο υψηλό. / Δεν σιωπάς επειδή είσαι σιωπηλός / και όχι επειδή σε καίνε, / επειδή σε κρύβουν κάτω από το έδαφος, / επειδή σε κρύβουν / σε νεκροταφεία, δάση, βάλτους, / θα μας εμποδίσουν να σε βρούμε, / Τσε Κομαντάντε, / φίλε. / Είσαι παντού, / ζωντανός, όπως δεν σε ήθελαν.»
Ο άνδρας που δεν άφησε τίποτα ουσιαστικό στα παιδιά και τη σύζυγό του, που απέρριψε προνόμια και κολακείες, που ήταν πρώτος στην εθελοντική εργασία και σε κάθε στιγμή κινδύνου που βίωσε η Χώρα, ως πιστός μαθητής του Φιντέλ, μας υπενθυμίζει σε κάθε στιγμή ότι το να είσαι επαναστάτης είναι μια κατάσταση που κερδίζεται μέσω καθημερινής υποδειγματικής συμπεριφοράς.
Το να παίρνουμε το παράδειγμά του ως δικό μας είναι επίσης ένας όρκος να μην τα παρατάμε ποτέ μπροστά στις αντιξοότητες. Στις καθημερινές μας δραστηριότητες βρίσκεται η ευκαιρία να γράψουμε τη δική μας ιστορία, που είναι το ίδιο με το να στεκόμαστε στο ύψος του. /Γκράνμα, Granma
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος COLAREBO
