Πέντε συνδικαλιστικές οργανώσεις που εκπροσωπούν τους λιμενεργάτες – η Usb για την Ιταλία, Enedep για την Ελλάδα, Lab της Χώρας των Βάσκων, Liman-Is για την Τουρκία και Odt του Μαρόκο – κάλεσαν σε μια διεθνή ημέρα αγώνα των λιμενεργατών για την παρασκευή 6 φεβρουαρίου, με το σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν εργάζονται για τον πόλεμο».
Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου πολιτική απεργία που θα ενώσει τις δύο όχθες της Μεσογείου, καρπός του οργανωτικού έργου της Unione Sindacale di Base-Συνδικαλιστική Ένωση Βάσης και της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Συνδικάτων – της οποίας η USB είναι μέλος – η οποία επιβεβαιώνει τον ηγετικό ρόλο του συνομοσπονδιακού συγκρουσιακού συνδικαλισμού στα ιταλικά λιμάνια και τη διεθνή και διεθνιστική προβολή του εντός της ΠΣΟ-FSM, ειδικά μετά τη δημιουργία, τον φεβρουάριο του 2025 στην Αθήνα, του διεθνούς συντονισμού λιμενεργατών που προωθείται από την USB και την Eνεδεπ/ΠΑΜΕ.
Μια απεργία που είναι κατά κάποιο τρόπο «άνευ προηγουμένου» στο εύρος της, τόσο όσον αφορά την ιστορία του Εργατικού Κινήματος, όχι μόνο στις αποβάθρες αλλά με την ευρύτερη έννοια, όσο και ως ένδειξη της πολιτικοποίησης της οργανωμένης ταξικής σύγκρουσης που υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα και τις ιδιαιτερότητες των επιμέρους πλαισίων-περιβαλλόντων στα οποία λειτουργούν οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που την κινούν.
Σε αυτή την περίπτωση, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι «το σύνολο είναι μεγαλύτερο από τα μέρη του».
Για αυτόν τον λόγο, είναι σημαντικό να θυμηθούμε ορισμένα στάδια αυτού που θα έπρεπε να νοείται ως μια διαλεκτική διαδικασία, η οποία συνυφαίνει-συνδυάζει το συνεχές έργο της οργανωτικής στρωματοποίησης-συσσώρευσης με συγκεκριμένη, πραγματική δράση εντός της προοπτικής ενός συγκρουσιακού και συνομοσπονδιακού συνδικαλισμού, ικανού να αντιμετωπίσει τις αντιφάσεις που εκφράζονται από τον τρέχοντα Καπιταλιστικό Τρόπο Παραγωγής στον οποίο η τάση προς τον πόλεμο [alla guerra guerreggiata] είναι πλέον έκδηλη.
Ο αγώνας ενάντια στην εμπορία όπλων που ξεκίνησε η CALP εναντίον της σαουδαραβικής ναυτιλιακής εταιρείας Bahri, η οποία μετέφερε εργαλεία θανάτου που προορίζονταν για τον πόλεμο στην Υεμένη τον μάιο του 2019, συνεχίστηκε, με κοινή πρωτοβουλία της Κολλεκτίβας και της USB κατά την διάρκεια της ισραηλινής επιθετικότητας του 2021, και σε λιμάνια όπου η Ένωση δεν ήταν άμεσα παρούσα, η οποία τον μάιο του ίδιου έτους είχε συστήσει εντός της το συντονιστικό λιμένων.
Το 2021 – κατά τη διάρκεια μιας ακόμη επιχείρησης εκτενών βομβαρδισμών εναντίον των παλαιστινίων στη Γάζα – το σιωνιστικό συνδικάτο Histadrut έστειλε σημείωμα διαμαρτυρίας στο ιταλικό προξενείο κατά των ιταλών λιμενεργατών μετά την κινητοποίηση των εργαζομένων στα λιμάνια της Γένοβας, του Λιβόρνο, της Νάπολης και της Ραβέννας για την αποτροπή της φόρτωσης και εκφόρτωσης όπλων σε ισραηλινά πλοία.
Αυτό αποτελεί ένδειξη του αντίκτυπου της πρωτοβουλίας που ανέλαβαν αυτοί οι εργαζόμενοι, οι οποίοι εργάζονται σε ένα από τα νευραλγικά κέντρα της εφοδιαστικής, ιστορικά συνυφασμένα με «τους δρόμους των όπλων». Πράγματι, οι θαλάσσιες-λιμενικές διαδρομές, χαρακτηρίστηκαν νωρίς από τη στρατιωτικοποίηση του εμπορίου, κατά κάποιο τρόπο προκαταβάλοντας τη διαδικασία πολεμικής μετατροπής του συστήματος/μηχανισμού παραγωγής και διανομής, η οποία τώρα βιώνει πολύ ταχύτερο ρυθμό από ό,τι στο παρελθόν.
Η εθνική απεργία και διαδήλωση κατά του πολέμου στη Γένοβα στις 25 φεβρουαρίου 2023 εντάσσεται σε αυτό το πνεύμα, όπου περίπου 10.000 άνθρωποι διαδήλωσαν-πορεύτηκαν μέσα στο λιμάνι της Λιγουρίας και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το κέντρο της πόλης, φωνάζοντας «κάτω τα όπλα, πάνω οι μισθοί». αυτό έδωσε ένα έντονο ταξικό αποτύπωμα στο αντιπολεμικό κίνημα, το οποίο τότε προσπαθούσε να κάνει τα πρώτα δειλά του βήματα κατά του πολέμου ως μέσο/εργαλείο επίλυσης του υπερ-ανταγωνισμού μεταξύ των μπλοκ, κίνημα που προσπαθούσε να βρει μια κατάλληλη έκφραση και λόγω του ρόλου συγκάλυψης [κουκούλωμα, συσκότιση-αποσιώπηση] που ασκούσαν τα ενδιάμεσα σώματα της αριστεράς.
Η πρωτοβουλία επιδίωξε να συζεύξει από συνδικαλιστικής άποψης, το ζήτημα της ασφάλειας στις αποβάθρες —ήταν η δεύτερη ημέρα γενικής απεργίας στα ιταλικά λιμάνια που κήρυξε η USB για το θέμα αυτό μετά τους τρεις θανάτους [εργατικά ατυχήματα] στους χώρους εργασίας στη Λα Σπέτσια, την Τεργέστη και την Τσιβιταβέκια— με τη συνδικαλιστική δραστηριότητα–προσβασιμότητα να υπονομεύεται από την καταστολή των εργοδοτών, όπως αποδεικνύεται από την απόλυση ενός ακτιβιστή της ORSA από το λιμάνι της Τζόια Τάουρο, και με το ζήτημα του πολέμου, ιδίως με τον αγώνα κατά της διαμετακόμισης όπλων μέσω ιταλικών λιμένων.
Από πολιτική άποψη, είχε συμβάλει στην ενίσχυση της «συναισθηματικής σύνδεσης» μεταξύ των «γενικών» αιτημάτων που προέβαλε αυτό το σημαντικό και ιστορικό τμήμα της Γενουατικής εργατικής τάξης με την πόλη στο σύνολό της, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για εκείνη την παντρειά που είδαμε να εκδηλώνεται σε όλο της το μέγεθος στα τέλη του περασμένου αυγούστου.
Είναι χρήσιμο να θυμηθούμε αυτά τα προηγούμενα στάδια, τα οποία έθεσαν τα θεμέλια για την πρωτοβουλία των γενουατών λιμενεργατών της CALP- Κολεκτίβας λιμενεργατών, η οποία αγκαλιάστηκε από την USB, που τον σεπτέμβριο πυροδότησαν το κίνημα «Blocchiamo Tutto, Μπλοκάρουμε τα πάντα» κατά της συνενοχής της ιταλικής κυβέρνησης στη γενοκτονία των παλαιστινίων και σε αλληλεγγύη με την πρωτοβουλία του Στόλου της Ελευθερίας-Freedom Flottilla να σπάσει την πολιορκία της Λωρίδας της Γάζας.
Ήταν ένα οργανωμένο κίνημα που ουσιαστικά μπλόκαρε τη Χώρα με τις δύο γενικές απεργίες στις 22 σεπτεμβρίου και 3 οκτωβρίου, δίδοντας ζωή σε μαζικές διαδηλώσεις, και θέτοντας τις βάσεις για την αντίθεση στον πολεμικό προϋπολογισμό της τρέχουσας κυβέρνησης. αυτό υλοποιήθηκε με τη γενική απεργία της 28ης του περασμένου νοεμβρίου – με διαδηλώσεις σε πενήντα ιταλικές πόλεις – και την εξαιρετικά επιτυχημένη εθνική πορεία στη Ρώμη την επόμενη μέρα.
Σε αυτό το πλαίσιο συνεχιζόμενης κινητοποίησης και έντονης πολιτικής δραστηριότητας, η διήμερη διεθνής συνάντηση στις 26 και 27 σεπτεμβρίου με θέμα «Οι λιμενεργάτες δεν εργάζονται για τον πόλεμο», που πραγματοποιήθηκε ακριβώς στη Γένοβα, έθεσε τις βάσεις για την απεργία της 6ης φεβρουαρίου.
Η απεργία της 6ης φεβρουαρίου είναι μια εξαιρετική αρχή, επίσης επειδή, για να το θέσω ωμά, φιμώνει τη φλυαρία του αντιμιλιταριστικού αγώνα που καλεί/υποθέτει διακρατικές απεργίες, αλλά δεν κάνει τίποτα συγκεκριμένο ώστε να υποστηρίξει πραγματικές οργανωτικές διαδικασίες που κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση.
Η διαμαρτυρία θα ξεκινήσει σε 21 από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα ευρωπαϊκά και μεσογειακά λιμάνια, όπως Μπιλμπάο, Ταγγέρη, Πειραιάς, Μερσίνη, Γένοβα, Λιβόρνο, Τεργέστη, Ανκόνα και Τσιβιταβέκια-Σαλέρνο, και άλλων ακόμη — περίπου δέκα ιταλικά λιμάνια συνολικά. Πρόσφατα, η USB έλαβε επίσης υποστήριξη και από τα λιμάνια του Αμβούργου και της Βρέμης. διαδηλώσεις και πρωτοβουλίες διοργανώνονται επίσης σε αρκετές πόλεις-λιμάνια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αυτή την κοινή και συντονισμένη δράση, σε αντίθεση με οτιδήποτε έχει παρατηρηθεί εδώ και δεκαετίες, έχουν συμμετάσχει κινήματα και ενώσεις αλληλεγγύης, με την υποστήριξη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Συνδικάτων.
Όπως ορθώς αναφέρει η USB στην ανακοίνωσή της: «Στην καρδιά της διαμαρτυρίας βρίσκονται οι συνθήκες των εργαζομένων. Η πολεμική οικονομία έχει ήδη μειώσει τους μισθούς μας, έχει διαβρώσει τα δικαιώματά μας και έχει καταστρέψει βασικές δημόσιες υπηρεσίες. Η μετατόπιση των οικονομικών πόρων σε οπλισμούς και πολεμική βιομηχανία επηρεάζει άμεσα τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας, επιμηκύνει τις ώρες εργασίας και απομακρύνει την πιθανότητα-δυνατότητα να αναγνωριστεί η εργασία μας ως επίπονη για συνταξιοδοτικούς σκοπούς».
Αυτή η πρωτοβουλία καθιστά απτή την ουσία ενός παλιού διεθνιστικού συνθήματος του εργατικού κινήματος: «Ο Κόσμος είναι η Γραμμή Πικετοφορίας μας», “the World is our Picket Line”. συνδέει διαφορετικούς κόμβους/hub της αλυσίδας θαλάσσιας-λιμενικής εφοδιαστικής σε μια συντονισμένη δράση, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων της τάξης που εργάζονται στο Θαλάσσιο Μέτωπο, Fronte Mare, και στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα τόσο στα προηγμένα τμήματα της τάξης όσο και στα πιο ευαίσθητα τμήματα της κοινωνίας που ανέλαβαν μαζική δράση το περασμένο φθινόπωρο.
Για αυτόν τον λόγο, θα υποστηρίζουμε συνεχώς την USB, θα στεκόμαστε στο πλευρό της και θα συμβάλλουμε στην επιτυχία των δεκάδων διαδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν στις πόλεις λιμάνια που ενδιαφέρονται από τις κινητοποιήσεις.
3 Φεβρουαρίου 2026 –
Ο όρος «guerra guerreggiata» υποδεικνύει την πραγματική και συγκεκριμένη διεξαγωγή μιας ένοπλης σύγκρουσης
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος contropiano.org
