Σε συνέχεια του από 27-10-2025 κειμένου μου, στη στήλη Απόψεις της Πρωινής μας εφημερίδας, συνδέω και το παρακάτω σχετικό κείμενο μου: Σταματημό δεν έχουν τα καθημερινά περιστατικά βίας και απώλειας σε ανθρώπινο δυναμικό που πραγματοποιούνται ανεξαρτήτου ηλικίας πολιτών.
Η χώρα σπαράσσεται κυριολεκτικά τέτοιου είδους θα τα πω εγκλήματα και δυστυχήματα. Είναι άξιο να απορεί κανείς ποιος τελικά θα βάλλει φρένο στην κατάσταση που επικρατεί. Κανείς πλέον δεν αισθάνεται ήσυχος και δεν ξέρει τι του ξημερώνει η επαύριο μέρα. Η έξοδος από την οικία του καθενός είναι ένα ερωτηματικό. Οι μαθητές στο σχολείο τους και γενικά στις άλλες υποχρεώσεις τους. Οι πολίτες με την έξοδο για τη καθημερινότητα τους και τα προς το ζην. Και όλα αυτά παρά τα δραματικά μέτρα που λαμβάνει το κράτος και η αστυνομία. Σικάγο καταντήσαμε ακόμη και μικρά παιδιά οπλοφορούν… Οι ποινές πέφτουν ακατάπαυστα και οι δικαστές πονοκεφαλούν. Οι φυλακές γέμισαν πλέον και ο θεός να βάλει το χέρι του. Νομίζω ότι ζω σε άλλο πλανήτη ειλικρινά…
