Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ανακοίνωσε την ίδρυση κόμματος στην συγκέντρωση του Παλλάς, το υπονόησε. Εξάλλου είναι πολύ νέος ακόμη (51 χρονών), για να συνταξιοδοτηθεί από τώρα.
Από ότι είδαμε από αυτά που μας έδειξε η Τηλεόραση το Παλλάς γέμισε και εμένα με εντυπωσίασε ότι η πλειοψηφία των παρευρισκομένων ήταν νέα παιδιά! Εκεί ήταν και όλος ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ μ’ όλα τα κομμάτια του εκτός Κασσελάκη. Όλοι εκείνοι που διασπάστηκαν με σκοπό ο καθένας να πρωτοστατήσει στον χώρο της αριστεράς, ήταν παρόντες. Στα δημοσκοπικά τάρταρα που κατέβηκαν, είδαν το αδιέξοδο του εγχειρήματος τους, ένοιωσαν από κοντά τον κίνδυνο της πολιτικής τους εξαφάνισης, κατάλαβαν! Ένας Αλέξης Τσίπρας μπορεί μόνο να τους σώσει, αυτός είναι η διέξοδος στις επιδιώξεις τους να παραμείνουν πρώτα στην πολιτική σκηνή, και τι ξέρεις μπορεί να πρωταγωνιστήσουν πάλι. Η ελπίδα εξάλλου πεθαίνει τελευταία.
Η έξυπνη κίνηση του Τσίπρα να παραιτηθεί από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, να κόψει δηλαδή τον ομφάλιο λώρο που τον ένωνε με τον παλιό του χώρο, του επιτρέπει τώρα να γυρίσει θριαμβευτής καβάλα σε άσπρο άλογο. Οι δικοί του έφυγαν, κοιτάχτηκαν, μετρήθηκαν με την πραγματικότητα και απέτυχαν. Η λύση ο Αλέξης! Ποιός Αλέξης όμως; Ένας άλλος Αλέξης απαλλαγμένος από δεσμεύσεις του παρελθόντος από τη γραφειοκρατία της Αριστεράς στους μηχανισμούς λειτουργίας των Αριστερών Κομμάτων. Θα είναι ο κυρίαρχος αρχηγός, όπως και οι άλλοι επικεφαλής των Αστικών Κομμάτων της Δημοκρατίας μας; Ασφαλώς όχι… Πιστεύω ο έξαλλος εκείνος νεαρός, που με ένα άρθρο και ένα νόμο θα έλυνε τα προβλήματα της χώρας. Ούτε πάλι εκείνος που μέσα στην απόγνωση του έκανε το «όχι» να γίνεται «ναι» με μαγικό τρόπο! Το έναυσμα για να γραφεί το βιβλίο του, ήταν όπως λέει στον πρόλογο της Ιθάκης του, η απελευθέρωσή ενός παγιδευμένου περιστεριού.
Έτσι απελευθερώθηκε και αυτός, δεν ξέρω από ποια μπερδέματα για να σας το πω και αποφάσισε να αρχίσει το γράψιμο… Το βιβλίο του πολυσέλιδο 759 σελίδες, άρα κράτησε πολύ το ταξίδι και περιγράφονται σ αυτό πολλές περιπέτειες. Δεν το διάβασα ακόμη για να δω πόση γνώση του έδωσαν όλοι αυτοί οι Κύκλωπες που συνάντησε στην πορεία του… Χρειάζεται χρόνος για να το μελετήσει κανείς. Εκεί που καταλήγει όμως, σου δίνει να κατανοήσεις ότι κάτι του έμεινε, γιατί η τελευταία παράγραφος που είναι ο τελευταίος στίχος της Ιθάκης του Κ. Καβάφη «Κι αν πτωχική την βρείς, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες ,με τόση πείρα ήδη κατάλαβες Ιθάκες τι σημαίνουν». Τώρα αν έγινε σοφός και πόσο θα το δείξει η πορεία του και θα τα πούμε στο άμεσο μέλλον. Αυτά που γράφονται σ’ αυτές τις γραμμές είναι από ότι άκουσα στην παρουσίαση της Ιθάκης από τον Αλέξη Τσίπρα στη χθεσινή του παρουσίαση, «Τις αλήθειες» που περιγράφονται στο βιβλίο του θα τις διαβάσουμε και θα τις κρίνουμε στην ώρα τους. Τότε θα έχουμε την δυνατότητα να τις συγκρίνουμε με τις δικές μας αλήθειες που ζήσαμε όταν μεσουρανούσε…
Από αυτά που ακούσαμε στην παρουσίαση της Ιθάκης του, μπορούμε να καταλάβουμε που στοχεύει και τι κόμμα θα παρουσιάσει στο άμεσο μέλλον. Τον χώρο που επιδιώκει να αλώσει είναι ο κεντροαριστερός και η δομή οργάνωσής του θα είναι ένα ανοιχτό κόμμα αρχίζοντας την συγκρότησή του από τις γειτονιές. Αυτό μου θύμισε τις ΤΟ του ΠΑΣΟΚ του 1980 και την προσπάθειά του να το αντιγράψει. Η πυξίδα όμως που μας είπε ότι θα ακολουθήσει, έχει άλλη στόχευση, διαφορετική κατεύθυνση. Η μεταβολή που υπόσχεται θα έρθει από ένα σοκ της κοινωνίας σε όλους τους τομείς της, που στο παρελθόν πέτυχαν ο Τρικούπης και ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Και το σοκ αυτό που οραματίζεται θα επιτευχθεί από Ένα Ολιστικό Εθνικό Σχέδιο Αναγέννησης και βάζει και ορίζοντα το 2030. Με το σχέδιο του αυτό πιστεύει ότι όλες οι αδικίες και οι ανισορροπίες του παρελθόντος, θα θεραπευτούν. Ο πλούτος και η ισχύς δεν θα συσσωρεύεται στα χέρια των λίγων και ευνοουμένων αλλά θα διανέμεται δίκαια.
Όλα αυτά θα επιτευχθούν από το ολιστικό του σχέδιο Ανασυγκρότησης που θα στηρίζεται στην ανάπτυξη, στην αναδιανομή, στην ασφάλεια και στην ανθεκτικότητα. Μας είπε ακόμη που θα στηριχθεί για να πραγματοποιηθεί το όραμα και ανέφερε τις παραμέτρους εκείνες που θα τις υλοποιήσουν, όπως το ισχυρό κράτος, ο αναπροσανατολισμός του παραγωγικού περιβάλλοντος, αρχίζοντας από τον πρωτογενή τομέα και καταλήγοντας στις εφαρμογές Al. Και άλλα είπε ο Αλέξης για το όραμά του, η αλήθεια όμως είναι ότι στο καινούργιο του ταξίδι μαζί με του θα κουβαλά και τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες. Αυτούς μπορεί να τους έβγαλε από την δική του ψυχή, όπως συμβουλεύει ο ποιητής στην δική μας ψυχή όμως υπάρχουν και τους θυμόμαστε. Θα τον ακολουθεί λοιπόν και το πρόσφατο παρελθόν του. Για πολλούς αυτό το παρελθόν επαναφέρει στη μνήμη τους τα κλειστά ΑΤΜ, τους περιορισμούς στις αναλήψεις και τις δεσμεύσεις χρημάτων. Δυστυχώς για τον Αλέξη όμως, γιατί οι παραπάνω είναι που δίνουν τις πλειοψηφίες εκείνες που κάνουν κυβερνήσεις και αυτό για τον Αλέξη προς το παρόν καταντά ανέφικτο.
Στόχος του η κεντροαριστερά που διεκδικεί και ο Νίκος Ανδρουλάκης για να επιτύχει την θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης όποτε γίνουν εκλογές. Η πρωτιά του κ. Μητσοτάκη είναι δεδομένη τουλάχιστον δημοσκοπικά. Δεν ξέρουμε αν θα μπορέσει να μαζέψει τους 151 βουλευτές. Τις συνεργασίες τις απορρίπτουν σχεδόν όλοι και έτσι θα οδηγηθούμε, όπως φαίνεται σε επανειλημμένες εκλογές, ώσπου να πιαστεί ο μαγικός αριθμός 151. Η ταύτιση του τώρα από μερικούς με τον Ανδρέα Παπανδρέου είναι ατυχής. Άλλου διαμετρήματος πολιτική προσωπικότητα ο Ανδρέας που ήταν αυτόφωτος αστέρας που φώτισε για ένα διάστημα την πολιτική ζωή της χώρας μας. Ο Αλέξης είναι ένας αρχηγός κόμματος της σειράς από αυτούς που υπάρχουν μάτσο στην πολιτική σκηνή στην χώρα μας. Το καινούργιο του ταξίδι εμείς θα το παρακολουθούμε και θα το κρίνουμε καλοπροαίρετα. Τα προηγούμενα όλα δείχνουν κάτι του άφησε, με τη νέα του λεοντή του ευχόμαστε «Πολλά τα καλοκαιρινά πρωινά να είναι που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους…» και περιμένουμε από το νέο του ταξίδι οι «... Πραγμάτειες..» που θα μας φέρει, να είναι λουσμένες στο φως της πραγματικότητας και της αλήθειας…
Παναγιώτης Φώτου
.
