Ένα περιστατικό που αναδεικνύει το ζήτημα της προσβασιμότητας σε πολιτιστικούς χώρους καταγγέλλει αναγνώστης της Πρωινής. Όπως αναφέρει, επισκέφθηκε με φίλη του, η οποία μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο, την παράσταση «Υπηρέτης Δύο Αφεντάδων» στο Ακόντισμα, ωστόσο η έλλειψη κατάλληλης πρόσβασης δεν τους επέτρεψε να παρακολουθήσουν την εκδήλωση, με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν χωρίς να μπουν στον χώρο:
Πάρα πολύ ωραία η παράσταση «Υπηρέτης Δύο Αφεντάδων». Θα έλεγα, αν καταφέρναμε να την δούμε με τη φίλη μου, η οποία μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο. Αλλά δεν είχε εξασφαλιστεί η πρόσβαση για άτομα με αμαξίδιο, κι έτσι γυρίσαμε πίσω με τα ίδια εισιτήρια που πήγαμε… Να σημειώσω ότι διαλέξαμε το Ακόντισμα επειδή πριν λίγα χρόνια, σε μια συναυλία του Ρόκκου, είχαμε καταφέρει να μπούμε και να τον απολαύσουμε. Έτσι κλείσαμε τα εισιτήρια και για αυτήν την παράσταση χωρίς ιδιαίτερο δισταγμό — κακώς, όπως αποδείχθηκε. Αφού φτάσαμε λοιπόν στο Ακόντισμα, ανεβήκαμε την ανηφορίτσα, μας χτύπησαν τα εισιτήρια και μετά μας ενημέρωσαν ότι πρέπει να ανεβούμε περίπου 15 σκαλοπάτια (ναι, με το αμαξίδιο), καθώς πρόσβαση δεν υπήρχε… Την προηγούμενη φορά που είχαμε πάει, είχαμε μπει απευθείας στη σκηνή του θεάτρου. Τώρα η είσοδος εκείνη ήταν κλειστή, εξαιτίας των σκηνικών της παράστασης. Οι άνθρωποι εκεί προσφέρθηκαν να μας βοηθήσουν. Αλλά κανείς δεν είναι υποχρεωμένος, όσο καλή θέληση και αν έχει, να ανεβάσει έναν άνθρωπο σε αμαξίδιο 10-15 σκαλιά. Γιατί υπάρχει και η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Γιατί προσβασιμότητα σημαίνει να μπορείς να μπεις μόνος σου με το αμαξίδιό σου. Να μην υπάρχει ούτε ένα σκαλί. Τα 15 σκαλιά, σε κάθε περίπτωση, είναι ΠΟΛΛΑ.
Υ.Γ.: Τα στοιχεία του αποστολέα της επιστολής βρίσκονται στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου.
