30/06/2025
I.-Υ.Γ. ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟ.
Ένας πλανήτης, πολλοί πόλεμοι.
Σημείωση: Φέτος συμπληρώνεται η εικοστή επέτειος από την Έκτη Διακήρυξη και η πέμπτη επέτειος από τη Διακήρυξη για τη Ζωή. Με την Έκτη Διακήρυξη εκφράσαμε με σαφήνεια την αντικαπιταλιστική μας θέση και την κριτική μας απόσταση από την θεσμική πολιτική. Μέσω της Διακήρυξης για τη Ζωή, επιδιώκουμε να διευρύνουμε την πρόσκληση για μια κοινή χρήση αντιστάσεων και εξεγέρσεων. Για τους συντρόφους μας της Έκτης Διακήρυξης και της Διακήρυξης για τη Ζωή, αυτά ήταν δύσκολα χρόνια. Ωστόσο, επιμείναμε, χωρίς να τα παρατήσουμε, χωρίς να ξεπουληθούμε και δίχως να υποκύψουμε. Η καταιγίδα δεν είναι πλέον ένας κακός οιωνός. είναι μια παρούσα πραγματικότητα. Ως εκ τούτου, τα ακόλουθα υστερόγραφα επιβεβαιώνουν τη δέσμευσή μας, την αγάπη μας και τον σεβασμό μας για όσους, παρά το γεγονός ότι είναι διαφορετικοί και ποικιλόμορφοι, μοιράζονται μια κλίση και ένα πεπρωμένο σύμφωνα με τους δικούς τους τρόπους, εποχές και γεωγραφικές περιοχές-γεωγραφίες.
-*-
Όλοι οι πόλεμοι είναι ξένοι μέχρι να χτυπήσουν την πόρτα σου. Αλλά η Καταιγίδα δεν χτυπάει πρώτα. Όταν την ακούσεις, δεν έχεις πια πόρτα, ούτε τοίχους, ούτε στέγη, ούτε παράθυρα. Δεν υπάρχει πλέον σπίτι. Δεν υπάρχει πια ζωή. Όταν φεύγει, παραμένει μόνο η μυρωδιά του θανατηφόρου εφιάλτη.
Σύντομα θα έρθει μετά η δυσοσμία του ντίζελ και της βενζίνης από τις μηχανές, ο θόρυβος με τον οποίο χτίζουν αυτό που έχει καταστραφεί. «Άκου», λέει το χρυσωμένο θηρίο, «αυτός ο ήχος αναγγέλλει την άφιξη της προόδου».
Έτσι, μέχρι τον επόμενο πόλεμο.
-*-
Ο πόλεμος είναι η πατρίδα του χάους, της αταξίας, της αυθαιρεσίας και της απανθρωποποίησης. Ο πόλεμος είναι η πατρίδα του χρήματος.
Η χρήση πυραύλων, drones και αεροσκαφών που ελέγχονται από την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι η «ανθρωποποίηση» του πολέμου. Μάλλον, είναι ένας οικονομικός υπολογισμός. Μια μηχανή είναι πιο κερδοφόρα από ένα ανθρώπινο ον. Είναι πιο ακριβή, είναι αλήθεια. Αλλά, τελικά, είναι μια μεσοπρόθεσμη επένδυση. Η καταστροφική τους ικανότητα είναι μεγαλύτερη. Και μετά δεν υπάρχουν προβλήματα με τύψεις συνείδησης, βετεράνους με σωματικές και ψυχικές αναπηρίες, νομικές αγωγές, διαμαρτυρίες, «σακούλες πτωμάτων»-“body bags” και άχρηστες δίκες σε διεθνή δικαστήρια.
Αυτό θα συμβαίνει μέχρι η αιματοχυσία του επιτιθέμενου να γίνει ξανά κερδοφόρα.
-*-
Είναι σύνηθες να υπολογίζουμε πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να τραφούν, να γλιτώσουν από την πείνα, με τα χρήματα που δαπανώνται σε ληστρικούς πολέμους. Αλλά, εκτός από άχρηστη, η επίκληση στην ευαισθησία και την ενσυναίσθηση του Κεφαλαίου, είναι λανθασμένη.
Αυτό που πρέπει να ποσοτικοποιηθεί είναι το κέρδος που θα αποφέρει το εμπορικό κέντρο και η τουριστική περιοχή που χτίζονται πάνω σε ένα σωρό από πτώματα κρυμμένα κάτω από τα ερείπια (κρυμμένα, με τη σειρά τους, κάτω από τα ξενοδοχεία και τα κέντρα αναψυχής). Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε την πραγματική φύση ενός πολέμου.
Τα θεμέλια του σύγχρονου πολιτισμού δεν χτίζονται με το τσιμέντο, αλλά με σάρκα, οστά και αίμα, πολύ αίμα.
Το σύστημα καταστρέφει, μετά πουλάει την αντικατάσταση. Τις κατεστραμμένες πόλεις θα ακολουθήσει ένα τοπίο από πολυκατοικίες, λαμπερούς ουρανοξύστες, εμπορικά κέντρα και γήπεδα γκολφ τόσο έξυπνα που ακόμη και ο Τραμπ θα κερδίζει, ενώ ο Νετανιάχου θα δίνει διαλέξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο Πούτιν θα οργανώνει αγώνες σιβηρικών αρκούδων και ο Σι Τζινπίνγκ θα πουλάει τα εισιτήρια. Μια πινακίδα που απεικονίζει το νόμισμα θα λάμπει στην κορυφή της πυραμίδας που ενώνει τη λατρεία του χρήματος.
-*-
Στους τελευταίους πολέμους, η αλαζονική Ευρώπη από πάνω έπαιξε τον ρόλο του προγεφυρώματος. Αυτό συνάδει με τον ρόλο της ως χώρου αναψυχής και ψυχαγωγίας του Κεφαλαίου. Ο λεγόμενος «ευρωκεντρισμός» αποτελεί πλέον μέρος ενός νοσταλγικού και μπαγιάτικου παρελθόντος. Η πορεία αυτής της Ευρώπης αποφασίζεται από τα διοικητικά συμβούλια των μετόχων και από τα λόμπι των μεγάλων εταιρειών. Ο επικεφαλής της Amazon γιορτάζει τον γάμο του στην πισίνα του εξοχικού του σπιτιού (Βενετία) και το ΝΑΤΟ είναι το υποκατάστημα διανομής και πελάτης των πιο κερδοφόρων αγαθών: των όπλων.
Οι κυβερνήσεις των Εθνών Κρατών αυτής της ηπείρου χαμηλώνουν με σεμνότητα τα πρόσωπά τους μπροστά στον «Πατέρα Αφέντη», από τον οποίο ονειρεύονται να χειραφετηθούν κατατασσόμενοι στον στρατό του Κεφαλαίου. Όχι πια στο μέλλον, αλλά τώρα (όπως στην Ουκρανία) το Κεφάλαιο παρέχει τα όπλα, η Ευρώπη παρέχει τους παρόντες και τους μελλοντικούς νεκρούς, ο Πούτιν παρέχει τα ολογράμματα ενός μείγματος τσαρισμού και ΕΣΣΔ, και ο Σι Τζινπίνγκ βελτιώνει την εναλλακτική του πρόταση κοινωνικής πυραμίδας.
Εκεί κοντά, όχι η γενεαλογία του Τραμπ, αλλά οι κληρονόμοι των μεγάλων εταιρειών ονειρεύονται διακοπές σε μια Παλαιστίνη ελεύθερη… από τους παλαιστίνιους. Ο Νετανιάχου, ή ένας αντίστοιχος του, θα είναι ο ευγενικός οικοδεσπότης που, μετά το δείπνο, θα διασκεδάσει τους επισκέπτες με ανέκδοτα για παιδιά, γυναίκες, άνδρες, ηλικιωμένους, νοσοκομεία και σχολεία που σκοτώθηκαν από τις βόμβες και πέθαναν από την πείνα. «Γλίτωσα εκατομμύρια χρησιμοποιώντας τα κέντρα διανομής τροφίμων ως κυνηγετικά καταφύγια», θα καυχηθεί καθώς σερβίρει το παλαιστινιακό πιάτο Zibdieh. Οι θαμώνες θα χειροκροτήσουν.
-*-
Ο πόλεμος είναι η πρώτη επιλογή του Κεφαλαίου για να απαλλαγεί από το εξαλειφόμενο. Θρησκεία, πολιτική ορθότητα ή λανθασμένη πολιτική συμπεριφορά (που δεν έχει πλέον σημασία), φλογεροί λόγοι και ηρωικές ιστορίες που επινοήθηκαν από την Τεχνητή Νοημοσύνη, εκεχειρίες με εκρήξεις και πυροβολισμούς ως μουσική υπόκρουση, εκεχειρίες που υπαγορεύονται από χρηματιστηριακές εταιρείες και από τις τιμές του πετρελαίου: όλα αυτά είναι απλώς το σκηνικό.
Οι διάφοροι θεοί προσποιούνται ότι είναι απασχολημένοι με το να διανέμουν θάνατο και καταστροφή και στις δύο πλευρές. Και ο αληθινός θεός, που μπορεί να κάνει τα πάντα και είναι παντού, το Κεφάλαιο, παραμένει διακριτικός. Ή ίσως όχι, ο κυνισμός είναι πλέον μια αρετή. Πίσω από όλα αυτά κρύβεται το πιο σημαντικό πράγμα: οι ισολογισμοί των μεγάλων εταιρειών και των τραπεζών.
Το διεθνές δίκαιο για τις στρατιωτικές συγκρούσεις είναι ξεπερασμένο εδώ και δεκαετίες. Στον σύγχρονο πόλεμο, ο ΟΗΕ αποτελεί μόνο σημείο αναφοράς για τις σχολικές εορτές. Τα ψηφίσματά του δεν ξεπερνούν τη δήλωση μιας διαγωνιζόμενης και ενός διαγωνισμού ομορφιάς: «Επιθυμώ την ειρήνη στον κόσμο».
Οι στρατοί του Κεφαλαίου είναι το αντίστοιχο των υπηρεσιών παράδοσης κατ’ οίκον. Και κάποιοι, γεωγραφικά απομακρυσμένοι από τον τόπο παράδοσης, βαθμολογούν ως εξής: «5 αστέρια για τον Νετανιάχου». Στην κούρσα για το βραβείο «ντελιβεράς της χρονιάς», ο Τραμπ, ο Πούτιν και ο Νετανιάχου προηγούνται, σίγουρα. Αλλά το σύστημα θα έχει πάντα τη δυνατότητα να επιλέξει άλλους… ή άλλες (να μην ξεχνάμε την ισότητα των φύλων).
-*-
Μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, γεωγραφίες μακριά από την περιοχή που δέχεται επίθεση αναλαμβάνουν τον ρόλο θεατών. Σαν να επρόκειτο για έναν αθλητικό αγώνα, επιλέγουν την αγαπημένη τους ομάδα, παίρνοντας θέση. Χειροκροτούν τη μία πλευρά και αποδοκιμάζουν την άλλη. Χαίρονται για τις επιτυχίες και λυπούνται για τις αποτυχίες των διεκδικητών. Στις κερκίδες των σχολιαστών, οι ειδικοί εξωραΐζουν την παράσταση. «Γεωπολιτική», την αποκαλούν. Και λαχταρούν μια αλλαγή ηγεμόνα, κυρίαρχου, όχι να αλλάξουν τη σχέση της οποίας είναι θύματα.
Ίσως ξεχνούν ότι ο κόσμος δεν είναι ένα στάδιο. Μοιάζει περισσότερο με ένα γιγάντιο Κολοσσαίο όπου τα μελλοντικά θύματα χειροκροτούν καθώς περιμένουν τη σειρά τους. Δεν είναι μονομάχοι σε αίθουσα αναμονής. είναι τα θηράματα που θα πέσουν θύμα των πολεμικών μηχανών. Εν τω μεταξύ, ρομπότ με όλα τα πιο ευφυή avatars και ψευδώνυμα ηγούνται των χειροκροτημάτων, των βρυχηθμών και των ζητωκραυγών. και, εν καιρώ, του ήχου των δακρύων και των θρήνων.
Από το τιμητικό του πάλκο, το Κεφάλαιο λαμβάνει τα χειροκροτήματα του κοινού και ακούει αυτό που φωνάζουν οι θεατές με σιωπηλά λόγια: «Ave Caesar, morituri te salutant» [«Χαίρε Καίσαρα, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν»].
-*-
Ωστόσο…
Μια μέρα, πάνω στα ερείπια της ιστορίας, θα κείτεται το πτώμα ενός συστήματος που πιστευόταν ότι ήταν αιώνιο και πανταχού παρόν. Πριν από εκείνη την αυγή, το να μιλάμε για ειρήνη είναι απλώς σαρκασμός για τα θύματα. Μα εκείνη την ημέρα, ο ήλιος της Ανατολής θα ατενίσει, έκπληκτος, μια ζωντανή Παλαιστίνη. Και ελεύθερη, γιατί μόνο ελεύθεροι μπορούμε να ζούμε.
Επειδή υπάρχουν εκείνοι που λένε «ΟΧΙ».
Υπάρχουν αυτοί που δεν θέλουν να αλλάξουν αφέντη, αλλά μάλλον να μην έχουν έναν.
Υπάρχουν ετούτοι που αντιστέκονται, επαναστατούν, εξεγείρονται… και αποκαλύπτονται.
Από τα βουνά του Νοτιοανατολικού Μεξικού.
El Capitán Ο Καπετάνιος
Ιούνιος 2025
του Comitato Chiapas «Maribel» Bergamo Επιτροπή Τσιάπας »Μαριμπέλ» Μπέργκαμο
Mιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος
