Όταν μια υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας ή μια γυναικοκτονία γίνεται δημόσια είδηση, η ανάγκη για ενημέρωση είναι αυτονόητη.Δεν είναι όμως αυτονόητο ότι πρέπει να γνωρίζουμε τα πάντα. Ποιος είπε τι. Τι συνέβη μέσα στο σπίτι. Ποια ήταν η προσωπική ζωή του θύματος. Τι γνώριζαν οι συγγενείς. Ποια λεπτομέρεια θα γίνει αντικείμενο σχολιασμού.
Γράφει η Λιάνα Δουτσίνη, Κοινωνική Λειτουργός
Η ενημέρωση δεν μπορεί να γίνεται έκθεση και η ανθρώπινη τραγωδία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε δημόσιο κουτσομπολιο. Η προσωπική του ιστορία δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο σχολιασμού και η ιδιωτικότητα του δεν μπορεί να μετατρέπεται σε δημόσιο θέαμα. Η προστασία της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων δεν είναι λεπτομέρεια. Ο σεβασμός στην ιδιωτικότητα, την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια του θύματος είναι ΥΠΟΧΡΈΩΣΗ. Και όλοι εμείς έχουμε ευθύνη για τον τρόπο που επιλέγουμε να μιλήσουμε για τη βία.Να ενημερώνουμε χωρίς να εκθέτουμε. Να μιλάμε χωρίς να πληγώνουμε ξανά.
