23/07/2025
Τα πρόσφατα γεγονότα στη Μέση Ανατολή έχουν δημιουργήσει βαθύ αντίκτυπο στον κόσμο γενικότερα και αντηχούν με τρομακτικό τρόπο για την υπόθεση των Μαπούτσε. Πρέπει να αναγνωρίσουμε την αδιάκριτη σφαγή κατά του παλαιστινιακού άμαχου πληθυσμού, η οποία περιλαμβάνει βομβαρδισμούς οικισμών, σπιτιών, σχολείων, νοσοκομείων, εκκλησιών και, τις τελευταίες ημέρες, κέντρων βοήθειας και μαζών λιμοκτονούντων και ανυπεράσπιστων προσφύγων.
Αυτό είναι το πρόσωπο μιας γενοκτονίας, μια θλιβερή και οδυνηρή πραγματικότητα που καθιστά αδύνατο να μην μιλήσουμε ανοιχτά για τον ηρωικό αγώνα αντίστασης των παλαιστινίων αδελφών μας, γράφει ο Héctor Llaitul.
Αυτό είναι ένα απαραίτητο γραπτό, το οποίο, πέρα από την έκφραση αλληλεγγύης στον αγώνα του Παλαιστινιακού Λαού, αποτελεί έναν στόχο, μια αξίωση: να συνοδεύσει και να ζητήσει τον αντιιμπεριαλιστικό εθνικισμό των αυτόχθονων λαών μας στη Λατινική Αμερική.
Ο αγώνας του Παλαιστινιακού Λαού και ο αγώνας των Μαπούτσε είναι αντιστάσεις ενάντια στην αποικιοκρατία και όλες τις εκφάνσεις της, επειδή στον πυρήνα τους είναι αγώνες ενάντια στη φυλετική υπεροχή και τον φασισμό ως απεγνωσμένη έκφραση του καπιταλισμού.
Αντιστέκονται στον ιδεολογικό και πολιτικό έλεγχο και στην εκμετάλλευση των εδαφών. με λίγα λόγια είναι ένας αγώνας ενάντια στην εξόντωση ως μορφή κυριαρχίας. Αυτό που μας ενώνει ως αντιστάσεις είναι ο αγώνας ενάντια στην καταπίεση, ενάντια στην κατοχή και την αποικιοκρατία, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν κάποιες διαφορές ως προς το είδος του καταπιεστικού αποικισμού (χρόνος και χώρος) καθώς και ως προς τους τρόπους με τους οποίους αναλαμβάνονται οι αντιστάσεις και οι πολιτικο-εδαφικές προτάσεις για την ανοικοδόμηση και την απελευθέρωση των Λαών μας.
Από αυτή την άποψη, αξίζει να ανασκοπήσουμε εν συντομία την ιστορική πραγματικότητα της αντιπαράθεσης που έχουμε υποστεί, τόσο στον παλαιστινιακό αγώνα όσο και στο Wallmapu, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε και να κατανοήσουμε την σιωνιστική νεοαποικιοκρατία που πλήττει τόσο βάναυσα αυτή τη στιγμή, μια κατάσταση στην οποία δεν μπορούμε να παραμείνουμε αδιάφοροι.
Πρέπει να μιλάμε με βεβαιότητα επειδή εμείς οι μαπούτσε γνωρίζουμε για σφαγές και εκστρατείες εξόντωσης. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνουμε ότι ο αγώνας του παλαιστινιακού λαού είναι και δικός μας αγώνας.
Ο αγώνας των παλαιστινίων έχει καταστεί μια από τις μεγαλύτερες μορφές αντίστασης στο περιβάλλον των αντιαποικιακών αγώνων. Σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας υπήρξαν πολλοί αγώνες λαών Εθνών που καθιέρωσαν αντιστάσεις ενάντια σε ένα καταπιεστικό Κράτος το οποίο επιτίθεται συνεχώς σε όσους αγωνίζονται έχοντας δίκαιες απαιτήσεις για κυριαρχία και αυτονομία στα εδάφη τους.
Ο παλαιστινιακός αγώνας έχει να κάνει με ένα αποτύπωμα και μια ιστορία στην οποία έχει σφυρηλατηθεί μια εθνική ταυτότητα αντίστασης, ενισχύοντας τη δική του κουλτούρα και ιδιομορφία.
Πέρα από την αντίθεση στον καταπιεστή, είναι μια θέση υπεράσπισης του εδάφους, της επικράτειας και της Ελευθερίας, ενισχύοντας την έννοια και τα υποκειμενικά χαρακτηριστικά του Έθνους τους όπως το κατανοούν και το επιθυμούν.
Ο αγώνας για την εδαφικότητα είναι επίσης ο αγώνας για την αυτονομία και τον πολιτισμό, και αυτό ακριβώς τον κάνει παρόμοιο με τον αγώνα του λαού μας των Μαπούτσε και ως εκ τούτου μας ενώνει και μας συνδέει ενάντια σε έναν κοινό εχθρό.
Σήμερα, η ιστορία αποκτά μεγάλη σημασία και, πέρα από μια ιστορική καταγραφή των αγώνων μας, είναι απαραίτητο να επισημάνουμε σχετικά ορόσημα, τα πρέποντα. Είναι σημαντικό να τονίσουμε, για παράδειγμα, ότι ο παλαιστινιακός αγώνας έχει τα δικά του καθοριστικά επεισόδια και ότι αυτά τα γεγονότα σηματοδοτούν την τρέχουσα επικαιρότητά του, επειδή οι θυσίες του έχουν φέρει σημαντικά επιτεύγματα.
Ένα παράδειγμα αυτού είναι ότι γύρω στο 1988, η Παλαιστίνη άρχισε να αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος από πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο και το 2012 αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ ως συνδεδεμένο Κράτος.
Μέσα από τον αγώνα και την αντίσταση έχουν επιτύχει αυτά τα ορόσημα, σταθμούς αναμφισβήτητης πολιτικής σημασίας, τα οποία με τη σειρά τους εξηγούν τον λόγο για το μίσος και τον γενοκτονικό πόλεμο του Κράτους του Ισραήλ, που δεν επιτρέπει την ανάπτυξη με την έννοια της αυτονομίας και της απελευθέρωσης που έχει αναλάβει αυτός ο ηρωικός λαός.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο-περιβάλλον τοποθετείται η πιο ριζοσπαστική θέση που έχουν λάβει οι ισραηλίτες και τους αναγκάζει να προβούν σε μια πραγματική γενοκτονία με τις σφαγές που παρατηρούμε σήμερα με οργή και πόνο.
Για να κατανοήσουμε το μέγεθος της τρέχουσας νεοαποικιακής επίθεσης του Ισραήλ, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε το υπόβαθρο και τα κίνητρα των καταπιεστών. Προσπαθώντας να κατανοήσουμε αυτή την καταραμένη ιδεολογία που είναι ο Σιωνισμός, ο οποίος τώρα συγκροτείται σε ένα πολιτικό κίνημα που υποστηρίζεται από δεξιούς εβραϊκούς τομείς ευρισκόμενους σε διάφορες χώρες, κυρίως στην Ευρώπη, οι οποίοι είναι αυτοί που ενισχύουν τη θέση στον αποικιακό εισβολέα ισραηλινό Κράτος.
Το σιωνιστικό πολιτικό κίνημα είναι υπεύθυνο για την τρέχουσα γενοκτονία στην Παλαιστίνη επειδή έχει μια ιδεολογία αποικιακής ιδιοποίησης-οικειοποίησης που είναι κατεξοχήν ρατσιστική και ενθαρρύνει την εξόντωση του παλαιστινιακού πληθυσμού.
Ο Σιωνισμός στοχεύει στην εγκαθίδρυση ενός Κράτους με έναν ενιαίο, θεοκρατικό εθνικισμό. Έχει μετατραπεί σε ένα είδος αποικιοκρατίας στο ιστορικό ύφος των δυτικοευρωπαϊκών υπερπόντιων.
Υπάρχει ένα υποκείμενο ρατσιστικό αποικιακό σχέδιο που επιδιώκει να διαφυλάξει τη λευκή και δυτική δύναμη έναντι της μαύρης πραγματικότητας των αράβων και έναντι οποιασδήποτε άλλης διαφοροποίησης.
Εξ ου και η εμμονή τους με την αμφισβήτηση των δημογραφικών πτυχών και την τοποθέτηση ενός μισαλλόδοξου λευκού δόγματος που εμβαθύνει τη δυτική κουλτούρα ενός εκλεκτού λαού.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν γιατί καταπιέζουν την κοινότητα και τις διάφορες αραβικές ομάδες που έχουν αντιταχθεί στην υπερεθνικιστική τους ιδεολογία, υπεροχής. Μια αποικιοκρατική πρόταση που είναι αλληλένδετη και επιβληθείσα, όπως ακριβώς ήταν το απαρτχάιντ.
Το Κράτος του Ισραήλ επιβάλλει στους παλαιστίνιους, κυρίως στα στρατιωτικοποιημένα και κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, μια σκληρή σχέση που βασίζεται στον φυλετικό διαχωρισμό. Αυτή είναι η βάση του απαρτχάιντ, της πραγματικότητας που γνωρίσαμε στην αποικιοκρατική και λευκή εθνικιστική Νότια Αφρική.
Η ηρωική παλαιστινιακή αντίσταση βρίσκεται με τη σειρά της σε σημείο βρασμού, επειδή πέρα από τη φρίκη της γενοκτονίας στα εδάφη της Γάζας και της Δυτικής Όχθης, ένα στοιχείο ξεχωρίζει με δύναμη: η ισχύς του αγώνα για την ανοικοδόμηση ενός κατεχόμενου λαού, ο αγώνας για την υπεράσπιση και την ανάκτηση των εδαφών, της επικράτειας, όπως ακριβώς έκανε ιστορικά ο λαός μας Μαπούτσε.
Το Έθνος μαπούτσε αντιστέκεται αυτή τη στιγμή σε μια νέα εισβολή, αυτή του πιο άγριου και καταστροφικού καπιταλισμού. Ως εκ τούτου, αντιμετωπίζουμε τις νεοφασιστικές επιθέσεις της χιλιανής ακροδεξιάς, με αποικιακές και ρατσιστικές λογικές που μοιάζουν με τον σημερινό εγκληματικό Σιωνισμό.
Η παλαιστινιακή αντίσταση και η σχέση της με τον αγώνα στο Γουόλμαπου
Οι σκληρές και άθλιες επιπτώσεις του αποικιοκρατίας στους λαούς της Παλαιστίνης και τους λαούς Μαπούτσε έχουν πολλές ομοιότητες. Το Γουόλμαπου, η προγονική περιοχή μαπούτσε που περιλαμβάνει μέρος των αποικιακών συνόρων του νότου της Χιλής και της Αργεντινής, βρίσκεται επί του παρόντος σε κατάσταση στρατιωτικοποίησης λόγω των συμφερόντων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των λακέδων του, μεταξύ των οποίων ο ισραηλινός σιωνισμός, ώστε να επιβάλουν τη λογική της καπιταλιστικής συσσώρευσης.
Η στρατιωτικοποίηση των εδαφών σε διαμάχη είναι το κύριο μοντέλο που υιοθέτησε το χιλιανό Κράτος για να διατηρήσει την καταπίεση του Λαού Έθνους Μαπούτσε, ο οποίος τις τελευταίες δεκαετίες έχει επαναρχίσει τον πολιτικό και εδαφικό αγώνα για την εθνική του ανοικοδόμηση.
Με τη στρατιωτικοποίηση και την ποινικοποίηση της υπόθεσης μαπούτσε, το Κράτος αποφασίζει να διατηρήσει τις επιχειρήσεις των μεγάλων εξορυκτικών εταιρειών στην προγονική περιοχή. Το χιλιανό Κράτος προστατεύει έτσι τις δασικές εταιρείες και τα ενεργειακά έργα.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τις κοινοτικές συλλογικότητες (βεδουίνους), τις παλαιστινιακές αραβικές κοινότητες, των οποίων οι γαίες κατασχέθηκαν-σφετερίζονται για αναδάσωση, κάτι που ωφελεί μόνο τις σιωνιστικές ομάδες.
Η Χιλή είναι ένα καπιταλιστικό Κράτος που εξαρτάται από τον βορειοαμερικανικό ιμπεριαλισμό και η μεταχείριση των ιθαγενών πληθυσμών της είναι βαθιά ρατσιστική και αποικιακής φύσης. Καταπιέζει τον λαό μαπούτσε επειδή οι κοινότητες αναπτύσσουν διαδικασίες αντίστασης ενάντια στο σύστημα κυριαρχίας.
Όπως και στην Παλαιστίνη, το χιλιανό Κράτος έχει στερήσει από τον λαό Μαπούτσε τα εδάφη του και άλλα στοιχεία που του ανήκουν, όπως το νερό. Από την πλευρά της, η ισραηλινή εταιρεία Mekorot Water Company Ltd., η οποία ελέγχει το 90% της διαχείρισης υδάτων του Ισραήλ, υποστηρίζει τον εν λόγω ανεφοδιασμό με βάση τον σφετερισμό του νερού σε παλαιστινιακό έδαφος, γεγονός που έχει καταγγελθεί σε διεθνή δικαστήρια.
Η ίδια εταιρεία, από τα μέσα του 2023, έχει προσφέρει συμβουλές στην χιλιανή περιφερειακή κυβέρνηση της Bio-Bio σχετικά με την λεηλασία των υδάτων στην περιοχή μαπούτσε.
Ο αποικισμός της ιστορικής Γουόλμαπου από τα κράτη της Χιλής και της Αργεντινής βασίστηκε σε μια στρατιωτική κατοχή εξόντωσης, την λανθασμένα, την κακώς ονομαζόμενη «Ειρηνοποίηση της Αραουκανία», “Pacificación de la Araucanía”, που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1881 και 1883.
Μια στρατιωτική επίθεση από δύο στρατούς (χιλιανό και αργεντινό) που στις εκστρατείες τους διέπραξαν μια πραγματική γενοκτονία η οποία σήμαινε τη δολοφονία 50.000 έως 70.000 μαπούτσε.
Με αυτές τις σφαγές, το χιλιανό Κράτος ξεκίνησε μια μαζική διαδικασία απαλλοτρίωσης γης, πολύ παρόμοια με αυτή που κάνει σήμερα το Κράτος του Ισραήλ με τη NAKBA. λόγος για τον οποίο μπορούμε να συμπεράνουμε ότι και οι δύο λαοί ζούμε υπό κατοχή και καταπίεση από αποικιακά Κράτη.
Θέλουμε να εκφράσουμε την πλήρη κατανόησή μας για την πραγματικότητα που υποφέρουν οι παλαιστίνιοι αδελφοί και αδελφές μας. Γι’ αυτό πρέπει να οικοδομηθεί μια σχέση και μια αλληλεγγύη μεταξύ της αντίστασης που προσφέρουμε από το Γουόλμαπου και του αξιοπρεπούς παλαιστινιακού αγώνα.
Σήμερα, όταν ο μύθος της φυλετικής ανωτερότητας (και η ίδρυση νεοφασιστών εποίκων στη Χιλή) επιβάλλεται ως πρόσχημα για να δικαιολογήσει την αποστέρηση, τον σφετερισμό και την εκμετάλλευση των προγονικών εδαφών, πρέπει να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε στην κυριαρχία.
Ακόμα και σήμερα, ο μύθος του εκπολιτισμού ή του ευαγγελισμού μας γυρίζει πίσω στις χειρότερες εποχές εισβολής και κατάκτησης, γεγονός που μας προκαλεί να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με την ταυτότητά μας και για τον πολιτισμό με ένα είδος αντίστασης που βασίζεται στην προγονική μας πνευματικότητα.
Ο τρέχων αγώνας Μαπούτσε βασίζεται στην υπεράσπιση της γης και στην απύθμενη σχέση μεταξύ ανθρώπου και φύσης, γεγονός που μας αναγκάζει να αντιμετωπίσουμε την τρέχουσα οικονομική εκμετάλλευση που υφίσταται η ñuke mapu (μητέρα γη) μας και την επακόλουθη κατοχή με αποστέρηση που επιβάλλεται από τα νεοφιλελεύθερα μοντέλα των αποικιακών κρατών.
Η επιβολή των παλαιστινιακών καταυλισμών προσφύγων, καθώς και οι πολιτικές για τη μείωση των κοινοτήτων μαπούτσε, δημιούργησαν ισχυρά κινήματα αντίστασης και τη νομιμότητα υποβολής προτάσεων για απελευθέρωση, διεκδικώντας το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.
Είναι εξίσου σημαντικό να επισημάνουμε και να καταγγείλουμε ότι το Κράτος του Ισραήλ και το χιλιανό Κράτος έχουν μια συνεργατική σχέση όσον αφορά την καταστολή των αγώνων μας.
Ο κατασταλτικός μηχανισμός του Πινοσέτ, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, καθοδηγούνταν από τις πολιτικές εσωτερικής ασφάλειας του σιωνιστικού Κράτους. Πολιτικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες που διατηρούνται σήμερα, ακόμη και από την τρέχουσα ψευδοπροοδευτική κυβέρνηση του Μπόριτς, Boric.
Το Κράτος του Ισραήλ, οι Ένοπλες Δυνάμεις του, πουλάει στη Χιλή: όπλα, υλικοτεχνική υποστήριξη, τεχνολογία και διάφορα άλλα (εξοπλισμό παρακολούθησης) για την καταστολή, εκτός από την εκπαίδευση χιλιανών πρακτόρων σε στρατιωτικές και τεχνικές πληροφοριών που εγγυώνται ότι είναι «αποδεδειγμένες» (χρησιμοποιούνται σε παλαιστινιακά στρατόπεδα προσφύγων).
Έχουμε ήδη καταγγείλει ότι αυτοί οι στρατιωτικοί πόροι και οι κατασταλτικές τεχνικές χρησιμοποιούνται κυρίως κατά του Κινήματος Μαπούτσε στην αντίσταση κατά των δασικών εταιρειών.
Η Χιλή αγόρασε drones παρακολούθησης Hermes 900 από την Elbit Systems και μίνι drones SpyLite από την BlueBird Aero Systems. Τα συστήματα επικοινωνιών και κυβερνοάμυνας, όπως το Pegasus, ένα software κατάσκοπο για την διείσδυση σε smartphones iOS και Android με σκοπό τη συλλογή όλων των πληροφοριών τους, επίσης απομακρυσμένη παρακολούθηση-τηλεπαρακολούθηση και αναγνώριση προσώπου.
Εταιρείες όπως η Radware παρέχουν υπηρεσίες ασφαλείας στην τρέχουσα κυβέρνηση. Ένα άλλο παράδειγμα είναι το σύστημα Vigía, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει «αποδεικτικά στοιχεία» στο δικαστήριο και να καταδικάσει εξέχοντες ηγέτες μαπούτσε σε μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης.
Τέλος, πρέπει να επιβεβαιώσουμε εκ νέου τη ζωτική σημασία της ενίσχυσης της αλληλεγγύης και της υποστήριξης της αντίστασης του παλαιστινιακού λαού, καθώς και των αγώνων και των δύο λαών, όχι μόνο για την ισχυροποίηση των δίκαιων και αξιοπρεπών αντιστάσεων, αλλά και για την καθιέρωση και νομιμοποίηση προτάσεων για Εθνική απελευθέρωση.
Όλη μας η αλληλεγγύη – σεβασμός στον αξιοπρεπή και ηρωικό αγώνα του παλαιστινιακού λαού.
Δεν είσαι μόνος!
¡Amulepe taiñ weichan!
Weuwaiñ. !!!!
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος liberacion.cl
