Κείμενο του Κώστα Λαλένη
Μια τέτοια έκταση, αρχική ιδιοκτησία του δημοσίου -που αν ήταν ιδιωτική, σε άλλες ευνομούμενες χώρες θα πλήρωναν εκατομμύρια για να την κάνουν δημόσια- θα μπορούσε να γίνει καταπληκτικός δημόσιος – κοινόχρηστος χώρος!
Πάρκο με ζώνες αναψυχής, θεματικές διαμορφώσεις, υπαίθριους ή στεγασμένους χώρους εκδηλώσεων και τόσα άλλα! Παραδείγματα υπάρχουν πολλά και άξια μίμησης. Στην χειρότερη περίπτωση, θα μπορούσε να διαμορφωθεί ένα τμήμα του ή και ολόκληρο, σαν ενιαίος χώρος τουρισμού / αναψυχής, όπως το Costa Navarino, όπου θα έδινε εξαιρετική δυναμική σε τουρισμό ποιότητας και μόνιμες θέσεις εργασίας σε ντόπιο κόσμο.
Αντί αυτού, σχεδιάζονται ακαλαίσθητες κατοικίες – κουτάκια, με στρατιωτική διάταξη και -φυσικά!!!- πισίνες στα 10 μέτρα από την θάλασσα και την άμμο (που είναι από τις καλλίτερες ακτές στην Ελλάδα). Και οι κατοικίες αυτές προορίζονται για πώληση για να πάρουν οι αλλοδαποί ιδιοκτήτες golden visa!
Αυτοί φυσικά σπανίως θα πατούν εκεί το πόδι τους! Θα μετατραπούν σε Airbnb, όπου οι χρηματικές δοσοληψίες θα γίνονται εκτός Ελλάδας, και οι τουρίστες θα έρχονται ως φιλοξενούμενοι με τα κλειδιά στα χέρια.
Και οι ντόπιοι, οι ιθαγενείς, μόνο από απόσταση θα βλέπουν την περιοχή αυτή, όπου κάποτε μαζευόμασταν με χαρταετούς ή για κολύμπι. Απαράδεκτοι όσοι νομίζουν ότι μ αυτή τη λεηλασία των καλλίτερων κομματιών της γης μας, θα έρθει «ανάπτυξη», κι ακόμα πιό απαράδεκτοι οι διαχρονικά διοικούντες, δήμο, περιφέρεια και υπουργεία, που ή αδιαφορούν, ή έχουν άγνοια του τί γίνεται στον πολιτισμένο κόσμο, ή προσδοκούν διάφορα ωφέλη και δεν αντιδρουν.
Ταξιδεύουμε εκτός Ελλάδας, πηγαίνουμε σε μεγάλα πάρκα θεματικά ή μη, που τα χαιρόμαστε, ευχόμαστε «μακάρι να τα κάναμε κι εμείς» κι όταν επιστρέφουμε, τα ξεχνάμε όλα και βουτάμε στην υπερεκμετάλλευση και καταστροφή της γης και του τοπίου, για κάποιο πιθανό αναμενόμενο και πρόσκαιρο κέρδος! Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα! Κι έχουμε και τον τοπικό τύπο να ανησυχεί γιατί «καθυστερούν οι επενδύσεις»!
