Το ποδόσφαιρο παθιάζει και διχάζει: από τη μία πλευρά βρίσκουμε εκείνους που πιστεύουν ότι είναι αδύνατο να συμβιβαστεί ο πολιτικός ακτιβισμός με τον ενθουσιασμό για ένα φαινόμενο ολοένα και πιο συμβιβασμένο και υποτακτικό στις οικονομικές λογικές· από την άλλη, όλους εκείνους που, παρά αυτές τις αντιφάσεις, συνεχίζουν να βλέπουν το ποδόσφαιρο ως ένα πιθανό μέσο κοινωνικής λύτρωσης και μετασχηματισμού, μεταμόρφωσης. Ο Κουν ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Την ίδια του Καμύ όταν έγραφε: «Όλα όσα γνωρίζω για την ηθική και τα καθήκοντα των ανθρώπων τα οφείλω στο ποδόσφαιρο».
Το ποδόσφαιρο είναι μια βιομηχανία με τζίρο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η επαγγελματικοποίηση και η εμπορευματοποίηση καθορίζουν την παγκόσμια εικόνα του. Ωστόσο, αυτό το παιχνίδι διατηρεί ένα επαναστατικό πνεύμα, αντάρτικο, ίσως περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο άθλημα του οποίου η μοίρα ήταν να οικειοποιηθεί από διεφθαρμένους επιχειρηματίες και πολιτικούς. Σε αυτή την ευρεία έρευνα σχετικά με τις συνδέσεις μεταξύ ποδοσφαίρου και πολιτικής, ο Kuhn όχι μόνο ανιχνεύει/διατρέχει την ιστορία του, αναδεικνύοντας τα φώτα και τις σκιές του, αλλά αντιμετωπίζει και έρχεται σε διάλογο με εκείνες τις πτυχές στις οποίες αντιτίθενται όσοι επιδιώκουν μια ριζική κοινωνική αλλαγή, όπως ο εθνικισμός, η μισαλλοδοξία και η ανάμειξη με δεξιούς κύκλους.
Ταυτόχρονα μιλά για ένα άλλο ποδόσφαιρο – αυτό το «παιχνίδι του λαού» που διατηρείται ζωντανό από αμέτρητους παίκτες, ομάδες και ολόκληρες κοινότητες – και εξερευνά τις εναλλακτικές προσεγγίσεις και προοπτικές μιας εξισωτικής και αυτοοργανωμένης μορφής ποδοσφαίρου. Ένας φόρος τιμής σε όλους εκείνους που εξακολουθούν να προτιμούν τη χαρά του να παίζουν μαζί σε σοκάκια και λασπωμένα γήπεδα από τα μεγαστάδια και τις ζωντανές τηλεοπτικές μεταδόσεις. Ο Gabriel Kuhn (Innsbruck 1972), ζει και εργάζεται στη Στοκχόλμη. Μελετητής των μικρο-κοινωνιών, έχει γράψει πολυάριθμα κείμενα σχετικά με τις εσωτερικές δυναμικές αυτών των καθορισμένων κοινοτήτων
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος La Bottega del Barbieri
