Dark Mode Light Mode

Ο Γιάννης Φιλίππου θυμάται και γράφει: Ένα μουσικό φαινόμενο της πόλης μας

Πολλές φορές πλέκεται το εγκώμιο σε έναν άνθρωπο από τους γύρω του συνήθως όταν φεύγει από την ζωή. Εγώ όμως θα αναφερθώ στο εν ζωή φαινόμενο “Θεόδωρος Κατάκαλος”. Ο φίλος μου Θεόδωρος λοιπόν χαίρει άκρας υγείας και είναι ευτυχής. Η φιλία μας άρχισε από την δεκαετία του 1970, όταν στο μουσικό μας σχήμα τότε και κατόπιν υποδείξεων από τον μεγάλο δάσκαλο μας αρχιμουσικό Πέτρο Μουτσούνη το δεκατετράχρονο τότε αγόρι, Θεόδωρος που θα πλαισίωνε, με το ακορντεόν του το μουσικό μας σχήμα.

Η εξέλιξη μας ήταν ραγδαία και συνεχίστηκε με συναυλίες σε πόλεις της Βόρειας Ελλάδας και σε διάφορα μαγαζιά. Ο Θεόδωρος εκτός των άλλων είχε και ένα εξαιρετικό προσόν, τα προικισμένα του αυτιά αφού συνελάμβανε τον κάθε μουσικό ήχο και στην τόσο μικρή ηλικία. Μαζί κάναμε τις ενορχηστρώσεις του πλούσιου ρεπερτορίου μας τότε. Στο ακορντεόν του προστέθηκε και το νέο αρμόνιο του τώρα. Η μπάντα μας λοιπόν συμπληρώθηκε και λειτουργούσε ακόμα καλύτερα τώρα. Όταν για διάφορους προσωπικούς λόγους το μουσικό μας σχήμα έπρεπε να διασπαστεί ο Θεόδωρος συνέχισε πλέον σαν επαγγελματίας μουσικός. Οι διακρίσεις του πάμπολλες. Έγινε; Δυσεύρετος και δακτυλοδεικτούμενος. Όλοι ήθελαν να τον εντάξουν στο μουσική τους δύναμη. Η μουσική του παιδεία δεν είχε τελειωμό αφού από την διδασκαλία του προέκυψαν και μουσικοί που σήμερα είναι επαγγελματίες. Παράλληλα του έγιναν προτάσεις από διάφορα σχήματα της Ελλάδας.

Αυτός όμως αρνούνταν αφού πλέον δημιούργησε ταυτόχρονα την δική του οικογένεια. Εξαίρετη σύζυγος η Νόπη και τα δυο του παιδιά καταξιωμένα στη πόλη μας σήμερα. Γενικά ήταν και είναι ένας άνθρωπος που δεν του αρέσουν οι εκπλήξεις αν και το μέλλον του πρότερον διαγράφονταν διάπλατα ελπιδοφόρο. Σήμερα συνταξιούχος και χαίρει άκρας υγείας και αυτός και οι δικοί του. Όμως δεν αναπαύεται αφού από το Ράδιο Άλφα 88.6 μεταδίδει κάθε Σάββατο και Κυριακή 12 με 14 την πετυχημένη καθόλα εκπομπή “χίλια λαϊκά μονοπάτια”. Με οικονομίες κατάφερε και δημιούργησε στούντιο μουσικής που θα ζήλευαν και επαγγελματίες. Τώρα στη σύνταξη και οι δυο εγώ από τον ΟΤΕ και αυτός από επαγγελματίας μουσικός σμίξαμε τις μουσικές μας εμπειρίες. Πάντα χωρίς κανένα κερδοσκοπικό σκοπό. Τελικά όλα τα ανωτέρω γράφτηκαν περιλήψει αφού ο βίος του Θεόδωρου δεν θα έφθανε να γραφτεί ούτε σε βιβλίο πεντακοσίων σελίδων. 

Προηγούμενο άρθρο

Ο... «κουκουλοφόρος» της Καλαμίτσας: Ένα μεγάλο λάθος, που ευτυχώς διορθώθηκε...

Επόμενο άρθρο

Οι 200 της Καισαριανής: Γράφει ο Παναγιώτης Φώτου