Κοινή Διακήρυξη των λιμενεργατών της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Χώρας των Βάσκων, της Τουρκίας, του Μαρόκου και της Ιταλίας, που συγκεντρώθηκαν στην 3η Διεθνή Συνάντηση Λιμενεργατών στην Κωνσταντινούπολη στις 18-19 Μαΐου 2026
Οι λιμενεργάτες δεν θα γίνουν κρίκος στην αλυσίδα των πολέμων τους! Εμείς, τα λιμενεργατικά συνδικάτα από πάνω από 35 λιμάνια στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο, που συγκεντρωθήκαμε στην Κωνσταντινούπολη για την 3η Διεθνή Συνάντηση, απευθύνουμε κοινή μαχητική έκκληση στους συναδέλφους μας εργαζόμενους σε κάθε λιμάνι, σε κάθε χώρα. Η συνάντησή μας πραγματοποιείται σε μια εποχή που τα γεγονότα επιβεβαιώνουν δραματικά αυτό που έχουμε ήδη δηλώσει: τα λιμάνια, οι θαλάσσιες οδοί, οι σιδηρόδρομοι, οι αποθήκες, η εφοδιαστική/logistics και ολόκληρη η αλυσίδα των μεταφορών, μετατρέπονται όλο και πιο ανοικτά σε πολεμικές υποδομές. Οι κυβερνήσεις – οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Τραμπ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και τα μονοπώλια – θέλουν να καταστήσουν τους εργαζόμενους συνένοχους στη μεταφορά όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού που προορίζονται για τη σφαγή των λαών.
Δεν θα τους κάνουμε αυτή τη χάρη!
Δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Έχουμε ήδη εμπειρία, κοινές αποφάσεις, πολύτιμες κληρονομιές και δεσμούς που σφυρηλατήθηκαν στον αγώνα. Η απεργία και η διεθνής ημέρα δράσης που οργανώσαμε στις 6 φεβρουαρίου σε επτά χώρες και 20 λιμάνια ήταν ένα ιστορικό ορόσημο. Οι λιμενεργάτες έστειλαν ένα ισχυρό μήνυμα: δεν εργάζονται για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών. Έδειξαν ότι ο συντονισμός δεν είναι απλώς ένα σύνθημα. Μπορεί να γίνει δράση. Μπορεί να επεκταθεί από τον Πειραιά μέχρι τη Γένοβα, τη Μασσαλία, τη Χάβρη, την Ταγγέρη, τη Μερσίνα, το Λιβόρνο, το Μπιλμπάο, την Πασάια, την Τεργέστη – μέχρι κάθε λιμάνι όπου οι εργαζόμενοι σηκώνουν το κεφάλι. Σήμερα, ωστόσο, οι εξελίξεις απαιτούν να συνεχίσουμε αυτό που έχουμε ξεκινήσει με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα στη Μέση Ανατολή επεκτείνεται. Η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ συνεχίζεται με την υποστήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Η επίθεση Ηπα-Ισραήλ στο Ιράν, το ξέσπασμα της φλόγας του πολέμου στο Στενό του Ορμούζ, οι επιθέσεις σε πλοία, οι αποκλεισμοί, η στρατιωτικοποίηση των θαλάσσιων περασμάτων – όλα αυτά καταδεικνύουν ότι οι λαοί και οι εργαζόμενοι ωθούνται όλο και πιο βαθιά στην άβυσσο του πολέμου. Τα ίδια τα λιμάνια μας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της σύγκρουσης. Θέλουν τα χέρια μας να φορτώνουν όπλα, να εξυπηρετούν τους στρατούς τους. Θέλουν οι υποδομές που κατασκευάστηκαν με τον ιδρώτα των εργαζομένων να γίνουν βάσεις για παρεμβάσεις, αποκλεισμούς, γενοκτονίες και επιθέσεις εναντίον των λαών. Οι κυβερνήσεις μιλούν για «ασφάλεια», «σταθερότητα» και «ελευθερία ναυσιπλοΐας». Αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική. Πίσω από αυτές τις λέξεις κρύβονται αντιπαλότητες για τον έλεγχο των ενεργειακών οδών, των εμπορικών οδών, των λιμένων, των πρώτων υλών και των αγορών. Πίσω τους κρύβεται η σύγκρουση μεταξύ ισχυρών καπιταλιστικών Κρατών για το ποιος θα κυριαρχήσει στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα ή την ασφάλεια των λαών.
Αντιμέτωποι με αυτή την πραγματικότητα, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να εμπιστευτούν εκείνες τις συνδικαλιστικές δυνάμεις που αποδέχονται τους στόχους της «οικονομίας του πολέμου, μέσω συμβιβασμού», που παρουσιάζουν τη συμμετοχή σε πολέμους ως «ανάπτυξη», «θέσεις εργασίας» ή «εθνικό συμφέρον», που καλούν τους εργαζόμενους να κάνουν θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους, να ευθυγραμμίζονται πίσω από τις απαιτήσεις των κυβερνήσεων, των εφοπλιστών, των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. Ενώ δισεκατομμύρια δαπανώνται σε εξοπλισμούς, οι λιμενεργάτες εργάζονται υπό εντατικές συνθήκες, εξαντλητικό ωράριο, ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, υπεργολαβίες, χαμηλούς μισθούς και έλλειψη μέτρων υγείας και ασφάλειας. Υποφέρουν/υφίστανται τις συνέπειες του πολέμου, που φέρνει πληθωρισμό και αύξηση στις τιμές των τροφίμων, καυσίμων και αγαθών πρώτης ανάγκης. Θυσιάζουν τις ζωές μας για τα κέρδη τους σε καιρό ειρήνης, και τώρα θέλουν να τις θυσιάσουν στον πόλεμο. Το κόστος των πολέμων τους πέφτει πάντα στους ίδιους ώμους: των λαών, των εργαζομένων, στους ναυτικούς, τους λιμενεργάτες, τους πρόσφυγες.
Απαιτούμε:
1.Άμεσο τέλος της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού και άνοιγμα ασφαλούς διαδρόμου για τις ανθρωπιστικές βοήθειες. Τέλος στον αποικισμό, την κατοχή και το απαρτχάιντ που επιβλήθηκαν στον παλαιστινιακό λαό και αναγνώριση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού Κράτους, αναγνωρισμένου από τη διεθνή κοινότητα, εντός των συνόρων του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.
2.Όχι στην οικονομία πολέμου και τους εξοπλισμούς. Το χρήμα πρέπει να χρησιμοποιείται για μισθούς, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση, κοινωνικές ανάγκες και την προστασία της ζωής και της ασφάλειας στην εργασία.
3.Τέλος του πολέμου στη Μέση Ανατολή, καθώς και σε όλους τους αποκλεισμούς και τις συγκρούσεις παγκοσμίως. Καμία υποστήριξη, καμία διευκόλυνση, καμία συμμετοχή στην αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα κατά του Ιράν, του Λιβάνου ή σε οποιαδήποτε άλλη ιμπεριαλιστική επέμβαση. Στόλοι και στρατιωτικές βάσεις εκτός της περιοχής. Εκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας στους λαούς της Κούβας και της Βενεζουέλας, που απειλούνται από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, και σε αυτούς του Σουδάν. Απαιτούμε την υπεράσπιση της κυριαρχίας των λαών, των πόρων, της εδαφικής ακεραιότητας, της ειρήνης με δικαιοσύνη και του δικαιώματος αντίστασης για την αυτοδιάθεση.
4.Τα λιμάνια δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά όπλων, πυρομαχικών, στρατιωτικού εξοπλισμού και στρατευμάτων. Καλούμε τα συνδικάτα να ενισχύσουν την επαγρύπνησή τους, να ενημερώνουν τους εργαζόμενους, να αποκαλύπτουν τα πολεμικά φορτία και να οργανώνουν μαζική συλλογική αντίσταση με όλα τα νόμιμα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας και με τον αγώνα μας.
5.Απορρίπτουμε το σχέδιο στρατιωτικοποίησης των λιμανιών και των κρίσιμων υποδομών. Τα λιμάνια ανήκουν στους λαούς και τους εργαζόμενους. Δεν είναι βάσεις για το ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες ούτε την ΕΕ, ούτε εργαλεία των εφοπλιστών και των μονοπωλιακών ομάδων.
6. Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Τέλος στην θανάτωση εργαζομένων για κέρδος, κανείς άλλος θάνατος εργαζομένου για το κέρδος. Τέλος στην εντατικοποίηση της εργασίας, φτάνει πια, τέλος στην υπεργολαβία, τις επικίνδυνες συνθήκες και την αυθαιρεσία των εργοδοτών.
7. Συλλογικές συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις μισθών, σταθερές θέσεις εργασίας με δικαιώματα, πολιτική συντάξεων με βελτιωμένες συντάξεις και μείωση των ωρών εργασίας. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, η μηχανοποίηση, ο αυτοματισμός και η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να αντιμετωπιστούν ώστε να μην οδηγήσουν σε απώλειες θέσεων εργασίας.
Για την ενίσχυση του διεθνούς συντονισμού μεταξύ των συνδικάτων των λιμενεργατών και των εργαζόμενων στο ναυτιλιακό τομέα, κοινή δέσμευση είναι η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των συνδικάτων για κοινή δράση, η διεξαγωγή ταυτόχρονων κινητοποιήσεων και απεργιακών πρωτοβουλιών για την υποστήριξη του αποκλεισμού κατά του πολέμου και των όπλων, καθώς και η επίδειξη αλληλεγγύης με κάθε συνδικάτο που δέχεται επίθεση από κυβερνήσεις, εργοδότες και κατασταλτικούς μηχανισμούς. Σε αυτή τη συνάντηση, τα συμμετέχοντα συνδικάτα συμφώνησαν, υπογράφοντας την παρούσα διακήρυξη, να συγκαλέσουν μια δεύτερη διεθνή ημέρα δράσης/αγώνα των λιμενεργατών τον επόμενο οκτώβριο του 2026.
Από την Κωνσταντινούπολη, στέλνουμε το μήνυμα: Οι λιμενεργάτες δεν θα θυσιαστούν για τα κέρδη τους και τους πολέμους τους. Δεν κουβαλάμε, δεν φορτώνουμε τον θάνατο. Δεν μεταφέρουμε σφαίρες, βόμβες και πυραύλους για να σκοτώνουν παιδιά. Δεν δεχόμαστε τη μετατροπή των λιμανιών μας σε στρατιωτικές βάσεις. Οι εργαζόμενοι δεν θα πληρώσουν για την πολεμική οικονομία, τον πληθωρισμό, τους εξοπλισμούς και τα μονοπωλιακά κέρδη. Η δύναμή μας έγκειται στην οργάνωση. Βρίσκεται στα συνδικάτα μας, στις γενικές μας συνελεύσεις, στις συλλογικές αποφάσεις, στην αλληλεγγύη μεταξύ εργαζομένων από διαφορετικές χώρες. Εμείς, οι λιμενεργάτες/εργαζόμενοι των λιμανιών, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι χωρίς εμάς, τίποτα δεν κινείται. Δίχως τα χέρια μας, τα εμπορευματοκιβώτια παραμένουν ακίνητα, τα πλοία δεν φορτώνονται και οι πολεμικές μηχανές μπλοκαρισμένες. Καλούμε όλα τα συνδικάτα λιμενεργατών να συζητήσουν αυτήν τη διακήρυξη, να ενισχύσουν τις κοινές μας δράσεις και να οργανώσουν κοινές δράσεις για την ενίσχυση των δεσμών αλληλεγγύης μεταξύ των λιμένων. Η ιστορική κινητοποίηση της 6ης Φεβρουαρίου έδειξε τον δρόμο. η επόμενη θα πάει ένα βήμα παραπέρα! Οι λιμενεργάτες δεν εργάζονται για τον πόλεμο! Λιμάνια του λαού και της ειρήνης – όχι βάσεις των ιμπεριαλιστών!
Υπογράφεται από τα ακόλουθα συνδικάτα:
CGT Port and Docks – Francia
Enedep – Grecia/Ελλάδα
LAB – Paesi Baschi
LIman-Is – Turchia
ODT – Marocco
USB – Italia
Συμμετοχή
Orsa Porti Gioia Tauro – Italia
2 Ιουνίου 2026 –
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος contropiano.org
