Άβατα ανομίας σε χωριά στην Κρήτη με τα όπλα να είναι πιο πολλά από τις ελιές, κατέληξαν και πάλι σε αιματοχυσία… άβατα στις γειτονιές των Ρομά, εκεί που οι κάτοικοι πιο εύκολα δέχονται να κάνει βόλτες ένας βουλευτής (sic) παρά να επιτρέψουν σε αστυνομικό να κάνει περιπολίες.
Κείμενο του δικηγόρου Μάρκου Ζήσου
Στα Τέμπη σκοτώθηκαν 5 ντουζίνες άνθρωποι γιατί από τον μηχανοδηγό μέχρι τον αρμόδιο υπουργό είπαν: «πάμε κι όπου βγει». Στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είδαμε σφιχταγκαλιασμένα μέλη της πολιτικής και της ελληνικής κοινωνίας ,παρεούλα να μετατρέπουν μέχρι και το Αιγαίο σε επιδοτούμενο βοσκότοπο παράνομα εισπράττοντας εκατομμύρια, πριν τελικά να μας «ξυπνήσει» η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία…
Στο Μενίδι και στην Κρήτη, ζήλεψαν οι καημένοι οι Ουκρανοί από την πληθώρα όπλων που βρέθηκαν αλλά στην Ελλάδα κανένας δεν ήξερε ή δεν άκουσε τίποτα μέχρι που έγινε το μπαμ… Στην υγειά, την παιδεία, στους δημόσιους δρόμους… κτλ. κτλ. Το ίδιο σκηνικό κάθε λίγο και λιγάκι, με διαφορετικά ονόματα… Ελλάδα 2025… η επιτομή της ανευθυνότητας.
Εύκολα θα δείξει κάποιος ως υπαίτια την απουσία οποιασδήποτε μορφής σοβαρής οργάνωσης ή ελέγχου από το κράτος… Είναι ένας βασικός παράγοντας αλλά επίσης είναι ένας βολικός στρουθοκαμηλισμός που δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει ποτέ τις ρίζες του συνολικού προβλήματος.
Η άβολη αλήθεια είναι ότι η Ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από ανευθυνότητα, με χαμηλό επίπεδο παιδείας και κουλτούρας. Δεν αισθανόμαστε την ανάγκη για οποιαδήποτε συλλογική ευθύνη και πρόοδο. Διεκδικούμε τα ατομικά μας δικαιώματα αδιαφορώντας για τις αντίστοιχες ευθύνες και υποχρεώσεις μας. Ζηλεύουμε τις οργανωμένες κοινωνίες του εξωτερικού όμως απεχθανόμαστε τον μόχθο που απαιτείται για να φτάσουμε στο επίπεδο τους. Αλαζονικά επικαλούμαστε και ταυτιζόμαστε με την ελληνική ψυχή των προγόνων μας, αλλά στο τέλος της μέρας δεν παύει να είναι μια άυλη κληρονομιά που αποδεικνύεται ότι δεν μας αξίζει.
