Η απαγόρευση πρόσβασης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για παιδιά κάτω των 15 ετών είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό βήμα για την προστασία των παιδιών μας (Αν και καθυστέρησε).
Όμως, τι γίνεται με τον ηλεκτρονικό τζόγο και τις στοιχηματικές εφαρμογές; Μας κατακλύζουν διαφημίσεις που παρουσιάζουν τον ψηφιακό τζόγο ως εύκολη διασκέδαση και έναν ευκολο τρόπο να βγάλει κανείς χρήματα. Πόσο προστατευμένα είναι αλήθεια, τα παιδιά και οι έφηβοι από την έκθεση σε αυτές τις πρακτικές; Η νομοθετική απαγόρευση υπάρχει ,αλλά σίγουρα δεν αρκεί. Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής έχει ήδη εκφράσει την ανησυχία της για την έκθεση των εφήβων στον στοιχηματισμό, επισημαίνοντας την ανάγκη να ληφθούν μέτρα προστασίας των νέων. Ο ηλεκτρονικός τζόγος δεν είναι ένα αθώο παιχνίδι, αντίθετα μπορεί να αποτελέσει μια ύπουλη απειλή. Ένας γονιός βλέπει το παιδί του να κάθεται στο δωμάτιό του και να ασχολείται με το κινητό. Μπορεί να παίζει ένα παιχνίδι. Μπορεί να συνομιλεί με τους φίλους του. Μπορεί, όμως, να στοιχηματίζει το χαρτζιλίκι του. Δεν μπορεί ένας γονιός να γνωρίζει κάθε εφαρμογή, κάθε ιστοσελίδα, κάθε τρόπο με τον οποίο το παιδί του μπορεί να εκτεθεί στον τζόγο. Και δεν είναι δίκαιο να μεταφέρουμε αποκλειστικά στους γονείς την ευθύνη.Η πολιτεία, οι αρμόδιοι φορείς και οι εταιρείες επιβαλλεται να διαμορφώσουν ένα, όσο γίνεται, ασφαλές ψηφιακό περιβάλλον. Οι γονείς χρειάζονται ενημέρωση και υποστήριξη, όχι απλώς την ευθύνη να προστατεύσουν μόνοι τους τα παιδιά τους από κάθε απειλή του ψηφιακού κόσμου. Επομένως, η απαγόρευση στα social ήρθε αλλά οι κίνδυνοι παραμένουν. Δεν μπορούμε να εφησυχαζουμε..
Λιάνα Δουτσίνη
Κοινωνική Λειτουργός
