Άκρως συγκινητική η δημοσίευση του Ξενοφώντα Κροκίδη για τη συνταξιοδότηση της κυρίας Περσεφόνης Παπαδοπούλου, η οποία υπηρέτησε επί χρόνια στο Νοσοκομείο της Καβάλας με μέγιστη συνεισφορά στην Υγεία.
Τη φροντίδα της προς τον ασθενή τη ζήσαμε όσοι είχαμε την τύχη να δεχθούμε τις υπηρεσίες ολόκληρης της ομάδας, καθώς και την αίσθηση ασφάλειας που σου γεννιόταν αμέσως, ότι βρίσκεσαι σε καλά χέρια. Διαβάζοντας σήμερα το άρθρο του Φόντα στον Τύπο, κατάλαβα πλήρως την αιτία. Μια ομάδα τόσο δεμένη, με τόση ενσυναίσθηση και τέτοια χημεία μεταξύ της, ήταν αδύνατο να μην εμπνεύσει αυτό το σπουδαίο συναίσθημα στον ασθενή. Στον φίλο και καλό συνεργάτη Φόντα στον ΣΕΚΚ, με τον οποίο κάναμε εκείνο το σπουδαίο έργο προσφοράς, εύχομαι να συνεχίσει στα βήματα που χάραξε η κυρία Παπαδοπούλου και να μην αφήσει στην άκρη τις κοινωνικές ευαισθησίες προσφοράς από τις οποίες εμφορείται. Στην κυρία Φόνη εύχομαι από καρδιάς να χαρεί τον ελεύθερο χρόνο της κοντά στην οικογένειά της.
Παναγιώτης Φώτου
