27/06/2025
Η Γενοκτονία είναι σχεδόν πλήρης. Όταν θα ολοκληρωθεί, όχι μόνο θα έχει αποδεκατίσει τους παλαιστίνιους, αλλά θα έχει αποκαλύψει και την ηθική χρεοκοπία του δυτικού πολιτισμού.
του Chris Hedges, Κρις Χέτζες (παρμένο από invictapalestina.org)
Αυτό είναι το τέλος. Το τελευταίο αιματοβαμμένο κεφάλαιο της Γενοκτονίας. Θα τελειώσει σύντομα. Εβδομάδες. Το πολύ. Δύο εκατομμύρια άνθρωποι έχουν κατασκηνώσει στα ερείπια ή στο ύπαιθρο. Δεκάδες σκοτώνονται και τραυματίζονται κάθε μέρα από ισραηλινές σφαίρες, πυραύλους, drones, βόμβες και οβίδες. Δεν έχουν καθαρό νερό, φάρμακα και τρόφιμα. Έχουν καταρρεύσει. Άρρωστοι. Τραυματισμένοι. Τρομοκρατημένοι. Ταπεινωμένοι. Εγκαταλελειμμένοι. Άποροι. Πεινασμένοι. Απελπισμένοι.
Στις τελευταίες σελίδες αυτής της ιστορίας τρόμου, το Ισραήλ δελεάζει σαδιστικά τους πεινασμένους παλαιστίνιους με υποσχέσεις για φαγητό, σύροντάς τους προς τη στενή, συμφορημένη λωρίδα γης δεκαπέντε χιλιομέτρων που συνορεύει με την Αίγυπτο. Το Ισραήλ και το κυνικά ονομαζόμενο Ανθρωπιστικό Ίδρυμα για τη Γάζα, το οποίο υποτίθεται ότι χρηματοδοτείται από το ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας και τη Μοσάντ, μετατρέπουν την πείνα σε όπλο. Τραβούν τους παλαιστίνιους στη νότια Γάζα όπως οι Ναζί έπεισαν τους πεινασμένους εβραίους του Γκέτο της Βαρσοβίας να ανέβουν στα τρένα με προορισμό τα Στρατόπεδα Εξόντωσης. Ο στόχος δεν είναι να θρέψουν τους παλαιστίνιους. Κανείς δεν ισχυρίζεται σοβαρά ότι υπάρχουν επαρκή κέντρα τροφίμων ή ανθρωπιστική βοήθεια. Ο στόχος είναι να στριμωχτούν οι παλαιστίνιοι σε αυστηρά φρουρούμενα συγκροτήματα και να απελαθούν, να εκτοπιστούν.
Τι θα συμβεί τώρα; Σταμάτησα να κάνω προβλέψεις εδώ και πολύ καιρό. Η μοίρα έχει τον τρόπο να μας εκπλήσσει. Αλλά θα υπάρξει μια οριστική ανθρωπιστική έκρηξη στο Ανθρώπινο Σφαγείο στη Γάζα. Το βλέπουμε με τα αυξανόμενα πλήθη παλαιστινίων που αγωνίζονται να εξασφαλίσουν ένα πακέτο τροφίμων, κάτι που οδήγησε στον θάνατο τουλάχιστον 130 και στον τραυματισμό περισσότερων από 700 από ισραηλινούς και αμερικανούς ηπα ιδιώτες εργολάβους τις πρώτες οκτώ ημέρες της διανομής των βοηθειών. Το βλέπουμε με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να εξοπλίζει τις συμμορίες που συνδέονται με το ISIS στη Γάζα, οι οποίες λεηλατούν τις προμήθειες τροφίμων. Το Ισραήλ, το οποίο έχει εξοντώσει εκατοντάδες μέλη του προσωπικού της Υπηρεσίας για την Αρωγή και την Απασχόληση των Παλαιστινίων Προσφύγων των Ηνωμένων Εθνών (UNRWA), γιατρούς, δημοσιογράφους, δημόσιους υπαλλήλους και αστυνομικούς σε στοχευμένες δολοφονίες, έχει ενορχηστρώσει την κατάρρευση της κοινωνίας των πολιτών.
Υποψιάζομαι ότι το Ισραήλ θα διευκολύνει μια παραβίαση του φράχτη κατά μήκος των αιγυπτιακών συνόρων. Απελπισμένοι παλαιστίνιοι θα ξεχυθούν στο αιγυπτιακό Σινά. Ίσως να έχει διαφορετικό τέλος. Αλλά θα τελειώσει σύντομα. Δεν υπάρχουν πολλά άλλα που μπορούν να ανεχθούν οι παλαιστίνιοι.
Εμείς, οι πλήρως συμμετέχοντες σε αυτή τη Γενοκτονία, θα έχουμε πετύχει τον παράλογο στόχο μας να αδειάσουμε τη Γάζα και να επεκτείνουμε το Μεγάλο Ισραήλ. Θα έχουμε κατεβάσει την αυλαία της ζωντανής μετάδοσης της Γενοκτονίας. Θα έχουμε χλευάσει τα πανταχού παρόντα πανεπιστημιακά προγράμματα σπουδών του Ολοκαυτώματος, τα οποία, όπως φαίνεται, δεν έχουν σχεδιαστεί για να μας προετοιμάσουν να τερματίσουμε τις Γενοκτονίες, αλλά για να θεοποιήσουν το Ισραήλ ως ένα αιώνιο θύμα εξουσιοδοτημένο να διαπράττει Μαζικές Σφαγές. Το μότο-μάντρα του «Ποτέ Ξανά» είναι ένα ανέκδοτο. Η ιδέα πως όταν έχουμε την ικανότητα να σταματήσουμε μια Γενοκτονία και δεν τα καταφέρνουμε, είμαστε ένοχοι, δεν μας αφορά. Η Γενοκτονία είναι μια δημόσια πολιτική. Εγκεκριμένη και υποστηριζόμενη από τα δύο κυβερνώντα κόμματά μας [στις Ηπα, σημείωμα δικό μου, Μιχάλης].
Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πούμε. Ίσως αυτό είναι το σημείο. Να μας αφήσουν άφωνους. Ποιος δεν νιώθει παράλυτος; Και ίσως και αυτό να είναι το σημείο. Να μας παραλύσουν. Ποιος δεν νιώθει τραυματισμένος; Και ίσως και αυτό να ήταν σχεδιασμένο. Τίποτα από όσα κάνουμε, φαίνεται, δεν μπορεί να σταματήσει τις Δολοφονίες. Νιώθουμε αβοήθητοι. Νιώθουμε ανίσχυροι. Η Γενοκτονία ως θέαμα.
Σταμάτησα να κοιτάζω τις εικόνες. Τις σειρές από μικρά σώματα τυλιγμένα σε σάβανα. Τους αποκεφαλισμένους άνδρες και γυναίκες. Τις οικογένειες που καίγονταν ζωντανές στις σκηνές τους. Τα παιδιά που έχουν χάσει άκρα ή είναι παράλυτα. Τις γυψωμένες νεκρικές μάσκες όσων ανασύρθηκαν από τα ερείπια. Τους στεναγμούς του πόνου. Τα αποστεωμένα κοκαλιάρικα πρόσωπα. Δεν μπορώ.
Αυτή η Γενοκτονία θα μας στοιχειώνει. Θα αντηχεί στην ιστορία με τη δύναμη ενός τσουνάμι. Θα μας διχάσει για πάντα. Δεν υπάρχει επιστροφή.
Και πώς θα θυμόμαστε; Χωρίς να θυμόμαστε.
Μόλις τελειώσει, όλοι όσοι την υποστήριξαν, όλοι όσοι την αγνόησαν, όλοι όσοι δεν έκαναν τίποτα, θα ξαναγράψουν την ιστορία, συμπεριλαμβανομένης της δικής τους ιστορίας. Ήταν δύσκολο να βρεις κάποιον που θα παραδεχόταν ότι ήταν Ναζί στη μεταπολεμική Γερμανία ή ένα μέλος της Κου Κλουξ Κλαν όταν έληξε ο Φυλετικός Διαχωρισμός στις Νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα έθνος αθώων. Ακόμα και θυμάτων. Θα είναι το ίδιο. Μας αρέσει να πιστεύουμε ότι θα είχαμε σώσει την Άννα Φρανκ. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Η αλήθεια είναι ότι, παραλυμένοι από τον φόβο, οι περισσότεροι από εμάς θα σώσουμε μόνο τους εαυτούς μας, ακόμη και εις βάρος των άλλων. Αλλά αυτή είναι μια δύσκολη αλήθεια να αντιμετωπιστεί. Αυτό είναι το πραγματικό μάθημα του Ολοκαυτώματος. Καλύτερα να σβηστεί, να διαγραφεί.
Στο βιβλίο του «Μια μέρα, Όλοι Θα Έχουν Πάντα Υπάρξει Ενάντιοι σε Αυτό», ο Ομάρ Ελ Ακάντ, Omar El Akkad γράφει:
Αν ένα drone ατμοποιούσε μια ανώνυμη ψυχή στην άλλη άκρη του πλανήτη, ποιος από εμάς θα ήθελε να εκτεθεί; Τι θα γινόταν αν ανακαλύπτονταν ότι ήταν τρομοκράτες; Και αν η βασική κατηγορία αποκαλύπτονταν αληθινή και, υπονοούμενα, μας έβαζαν ταμπέλα ως συμπαθούντες της τρομοκρατίας, μας εξοστράκιζαν, μας προσέβαλαν; Οι άνθρωποι γενικά παρακινούνται με περισσότερο ζήλο από τα χειρότερα των πιο εύλογων πραγμάτων που θα μπορούσαν να τους συμβούν. Για κάποιους, το χειρότερο δυνατό θα μπορούσε να είναι το τέλος της γενεαλογίας τους σε μια πυραυλική επίθεση. Ολόκληρες ζωές μετατρέπονται σε ερείπια, όλες δικαιολογημένες προληπτικά στο όνομα του αγώνα κατά τρομοκρατών που είναι αυτόματα τρομοκράτες, επειδή σκοτώθηκαν. Για άλλους, το χειρότερο δυνατό είναι να τους προσβάλλουν.
Δεν μπορείς να αποδεκατίσεις έναν λαό, να τον βομβαρδίζεις συστηματικά για 20 μήνες ώστε να σβήσεις, να Διαγράψεις τα σπίτια, τα χωριά και τις πόλεις του, να Σφαγιάζεις δεκάδες χιλιάδες αθώους, να οργανώνεις μια πολιορκία για να τους λιμοκτονήσεις, να τους εκδιώξεις από τη γη όπου ζουν εδώ και αιώνες χωρίς να περιμένεις συνέπειες. Η Γενοκτονία θα τελειώσει. Η απάντηση στον Κρατικό Τρόμο θα ξεκινήσει. Αν νομίζετε ότι αυτό δεν θα συμβεί, δεν γνωρίζετε τίποτα για την ανθρώπινη φύση ή την ιστορία. Η δολοφονία δύο Ισραηλινών διπλωματών στην Ουάσινγκτον και η επίθεση σε υποστηρικτές του Ισραήλ σε μια διαμαρτυρία στο Μπόλντερ του Κολοράντο, είναι μόνο η αρχή.
Ο Χάιμ Ένγκελ, Chaim Engel, ο οποίος συμμετείχε στην εξέγερση στο Ναζιστικό Στρατόπεδο Εξόντωσης στο Σόμπιμπορ της Πολωνίας, περιέγραψε πώς, οπλισμένος με μαχαίρι, επιτέθηκε σε έναν φύλακα του στρατοπέδου.
«Δεν είναι μια απόφαση», εξήγησε ο Ένγκελ χρόνια αργότερα. «Απλώς αντιδράς, αντιδράς ενστικτωδώς, και εγώ σκέφτηκα: «Αφήστε μας να το κάνουμε, να πάμε και να το κάνουμε». Και πήγα. Πήγα με τον άντρα στο γραφείο και σκοτώσαμε αυτόν τον γερμανό. Σε κάθε χτύπημα, έλεγα: «Αυτό είναι για τον πατέρα μου, για τη μητέρα μου, για όλους αυτούς τους ανθρώπους, για όλους τους εβραίους που σκοτώσατε»».
Περιμένει κανείς από τους παλαιστίνιους να συμπεριφέρονται διαφορετικά; Πώς θα έπρεπε να αντιδράσουν όταν η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, που υψώνονται σε πρωτοπορία του πολιτισμού, υποστήριξαν μια Γενοκτονία που Σφαγίασε τους γονείς τους, τα παιδιά τους, τις κοινότητές τους, Κατέλαβε τις γαίες τους και μετέτρεψε τις πόλεις και τα σπίτια τους σε ερείπια; Πώς μπορούν να μην μισούν εκείνους που τους έκαναν αυτό;
Ποιο μήνυμα έστειλε αυτή η Γενοκτονία όχι μόνο στους παλαιστίνιους, αλλά σε ολόκληρο τον Νότο του κόσμου;
Είναι αδιαμφισβήτητο. Δεν έχετε σημασία, εσείς δεν μετράτε. Το Ανθρωπιστικό Δίκαιο δεν ισχύει για εσάς. Δεν μας ενδιαφέρουν τα βάσανα σας, η δολοφονία των παιδιών σας. Είστε παράσιτα. Είστε άχρηστοι, δεν αξίζετε τίποτα. Σας αξίζει να Σκοτωθείτε, να Λιμοκτονήσετε και να Απαλλοτριωθείτε. Πρέπει να εξαφανιστείτε, να Διαγραφείτε από προσώπου γης.
“Για να διατηρηθούν οι αξίες του πολιτισμένου κόσμου, είναι απαραίτητο να καεί μια βιβλιοθήκη”, γράφει ο El Akkad:
Ανατινάξτε ένα τζαμί. Κάψτε ελαιόδεντρα. Να ντυθείτε με τα εσώρουχα γυναικών που το έσκασαν και μετά φωτογραφίστε τις. Ισοπεδώστε τα πανεπιστήμια. Λεηλατήστε κοσμήματα, έργα τέχνης, διαγουμίστε τρόφιμα. Τράπεζες. Συλλάβετε παιδιά που μαζεύουν λαχανικά. Πυροβολήστε παιδιά που πετούν πέτρες. Κάντε να παρελάσουν κρατούμενοι με τα βρακιά τους. Σπάστε τα δόντια ενός άνδρα και βάλτε του μια βούρτσα τουαλέτας στο στόμα. Αφήστε σκυλιά μάχης να εφορμήσουν ενάντια σε έναν άνδρα με σύνδρομο Down και μετά αφήστε τον να πεθάνει. Διαφορετικά, ο απολίτιστος κόσμος θα μπορούσε να νικήσει.
Υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζω χρόνια και στους οποίους δεν θα ξαναμιλήσω ποτέ. Ξέρουν τι συμβαίνει. Ποιος δεν ξέρει; Δεν θα ρισκάρουν να ενοχλήσουν τους συναδέλφους, να δυσφημιστούν ως αντισημίτες, να θέσουν σε κίνδυνο τη θέση τους, να τους επιπλήξουν ή να χάσουν τη δουλειά τους. Δεν ρισκάρουν τον θάνατο, όπως κάνουν οι παλαιστίνιοι. Ρισκάρουν να αμαυρώσουν τα αξιολύπητα μνημεία κύρους και πλούτου που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους χτίζοντας. Είδωλα. Υποκλίνονται μπροστά σε αυτά τα είδωλα. Λατρεύουν αυτά τα είδωλα. Είναι σκλάβοι τους.
Δεκάδες χιλιάδες δολοφονημένοι παλαιστίνιοι κείτονται στα πόδια αυτών των ειδώλων.
(Μετάφραση σε επιμέλεια του: Beniamino Rocchetto)
Μιχάλης ‘Μίκε’ Μαυρόπουλος La Bottega del Βarbieri
